Het verhaal van Tamara

Al sinds ik jong ben, houd ik van orde, structuur, overzicht en regelmaat. Het past bij mij als persoon: ik ben heel gevoelig en ben snel overstuur als er chaos is of er veel gebeurt om me heen.

Aan de ander kant houd ik ook van uitdagingen, ben ik heel creatief en zie ik overal iets moois in. Ik hoorde mezelf regelmatig zeggen: “Oh, daar kan ik echt iets tofs van maken.” Of “Zonde om weg te gooien!”

We kregen twee dochtertjes en daarbij ook speelgoed, véél speelgoed! Op het werk waren veel collega’s met dochtertjes en dus kwam er een roulatiesysteem van kinderkleding, véél kinderkleding!

Ikzelf had kleding voor werk, kleding voor thuis, kleding om te chillen, kleding voor als die kilo’s er weer af waren, kleding om mee te klussen. Er waren schoenen in alle soorten en kleuren. We houden van koken, dus er was veel kookgerei: van borden en schaaltjes tot allerlei keukentools. De kasten puilden uit.

Burnout

Twee jaar geleden kreeg ik een burn-out. Een flinke ook. Werkgerelateerd; de druk was te hoog en de motivatie gedaald tot het nulpunt. Ik zat meer dan een jaar thuis en in die tijd werd ik intensief gecoacht, had ik tijd om na te denken en kwam het besef: dit is mijn kans om mijn leven over een andere boeg te gooien. Op alle gebieden! Door de enorm hoge stress die ik ervoer, groeide het verlangen om terug te gaan naar orde, structuur en voorspelbaarheid. We hebben twee dochtertjes, ten tijde van die burn-out twee en vier jaar oud. Pittige leeftijden!

Ons huis kon je beschrijven als: een ‘gezellige’ chaos. Van binnen knaagde het: ik wil orde en rust. Overzicht. Dit is nodig om die prikkels te managen en niet alleen voor mij, maar ook voor onze gevoelige dochters en mijn eveneens prikkelgevoelige man.

De boeken van Marie Kondo kwamen in huis. Daarna las ik over FlyLady. Dat leek beiden enorm te passen bij mijn wens! Mijn man was niet te overtuigen. “Je T-shirt bedanken?! Wat een onzin!” “Een logboek bijhouden over wat ik in huis doe? Echt niet.”
Hij hielp me ook niet mee in mijn wens bepaalde ruimtes op te ruimen, tot grote frustratie van mij. Een burn-out helpt niet mee in de kwaliteit van plannen en denken en mijn energielevel, dus het opruimen ging extreem traag…

Mijn man zei: ik snap nu helemaal waarom je zo graag wilt opruimen!

Lade voor lade

Ik ben stoïcijns begonnen met een aantal veranderingen en opruimen. In het kader van: dan is mijn kast in ieder geval wel netjes. Het ging lade voor lade, plankje voor plankje. Maar: wat een verademing! Die strakke kasten met kleding! Kicke! Weggooien en verkopen van spullen werd bijna een sport; ik verkocht spullen op Marktplaats en spaarde voor een nieuwe naaimachine. Wat een toffe beloning en het werkte twee kanten op: meer overzicht én een naaimachine als beloning voor mijn werk.

Dankjewel schoenen

Mijn man stoorde zich al tijden aan de schuur. Op een mooie lentedag, hebben we deze aangepakt: alle zooi eruit en schiften, wat brengen we naar de stort van de gemeente en wat mag terug. Ik hoorde hem die dag een keer zeggen: “Dank je wel schoenen, voor al die stappen die we samen hebben gezet.” Een beetje cynisch, dat wel…
Mijn man was zó blij met het resultaat, dat hij naar me toe kwam en zei: “Ik ben zo mega blij dat dit opgeruimd is, ik snap nu helemaal waarom je zo graag wilt opruimen! Vanaf nu gaan we het samen doen en help ik je waar ik kan!”

De kinderen leren nu ook dat het fijn is om speelgoed en kleding aan anderen te geven.

En zo geschiedde: we hebben samen een plan gemaakt wat we eerst wilden opruimen. Ik leerde mijn gewoonte af om leuke spulletjes te kopen die we niet nodig hebben, door mezelf telkens de vraag te stellen: is het noodzakelijk? Word ik hier blij van?
Met de Marie Kondo trucs werden de kasten leger en de kleding netjes opgevouwen.


De kinderen leren nu ook dat het fijn is om speelgoed en kleding aan anderen te geven. Met grote regelmaat lopen we hun kamertjes door met als doel: wat kan iemand anders blij maken. Spullen die kapot zijn, gaan weg.

Een proces

Het is een mindset die we veranderd hebben. Het is ook een proces. Creatieve dingen zijn nog een uitdaging voor mij persoonlijk. Er zijn nog steeds teveel spullen in huis. Schoonmaakmiddelen zijn ook zo’n doorn in het oog, dus ik verdiep me nu in natuurlijke schoonmaakmiddelen met zo min mogelijk verschillende flessen. Minder afval, minder verpakkingen. Geen fles shampoo, maar een shampoobar. Elke week gaan er spullen naar de kringloop of de container in. Het balletje rolt vanzelf verder.

Nogmaals: het is een proces. Toen ik dat accepteerde, werd alles zoveel eenvoudiger.

Minimaliseren voelt niet als controle willen hebben, maar het creëert rust, overzicht en tijd voor elkaar. En dat laatste is de grootste winst. ❤️

P.s. Ik ben erg blij met de Facebookpagina ‘Minimaliseren kun je leren‘; het heeft veel voor me gedaan ❤️

Liefs, Tamara

Wil jij ook je verhaal kwijt? Mail je verhaal in max. 500 woorden met een paar bijpassende foto’s naar dieuwke@moedersminimalisme.nl. Is schrijven niet helemaal je ding? Mail dan je telefoonnummer, dan bel ik je voor een telefonisch interview. Uiteraard mag je anoniem blijven.

Het verhaal van Gaby

Dit is Gaby, 37 jaar en een alleenstaande moeder van 2 kinderen met special needs. Gaby is opgegroeid tussen de rommel want haar moeder was een hoarder en ook Gaby zelf verzamelde veel te veel spullen.

Hoe was het om tussen de rommel op te groeien?

Mijn moeder was een hoarder. Ik groeide op tussen dozen en spullen. Ook zag ik geen stukje muur meer aangezien mijn moeder klokken spaarde en dus 72(!) klokken aan de muur had hangen. Voor de rest had ik niet veel. We hadden geen luxe en we moesten elk dubbeltje omdraaien.

Wat voor invloed had dat op jou toen je zelf volwassen werd?

Ik ben zelf ook gaan hoarden toen ik geld ging verdienen. Ik wilde luxe en snel ook. Ik had elke 3 maanden een nieuwe mobiel en ik kocht de meest nutteloze dingen. Mijn hoardgedrag werd steeds erger, totdat mijn partner mij verliet en ik alles moest verkopen om aan geld te komen voor ons kind. Daar zat ik dan… Ik ging van luxe naar bijna niks. Ik vulde de leegte in mij met spullen. 

Ik kocht elke 3 maanden een nieuwe mobiel.

Wanneer besefte je dat je wilde gaan minimaliseren?

Toen ik alleenstaande moeder werd, ben ik zo diep in een gat gevallen dat ik alles moest verkopen zodat ik geld had om voor mijn kind te kunnen zorgen. Ik ben toen ook anders naar geld en spullen gaan kijken. Ik ging in therapie en daar bleek mijn hoardgedrag een reden te hebben. Sinds kort heb ik de instelling: als ik dood ga dan neem ik het toch niet mee. Ik laat alles hier achter, dus ik verzamel nu liever fijne herinneringen.

Wat zou je andere hoarders adviseren?

Hoarden heeft meestal een onderliggende betekenis/probleem. Onderzoek dat eerst. Ga ook eens na wat je echt gelukkig maakt. Schrijf dat op en denk 20 keer na voordat je wat koopt.

Hoe bevalt het leven met minder spullen je?

Ik ben vaak bezig met ontspullen en ik vind het heerlijk om te leven met zo weinig mogelijk spullen. Ontspullen werkt bevrijdend voor mij.

Wil jij ook je verhaal kwijt? Mail je verhaal in max. 500 woorden met een paar bijpassende foto’s naar dieuwke@moedersminimalisme.nl. Is schrijven niet helemaal je ding? Mail dan je telefoonnummer, dan bel ik je voor een telefonisch interview. Uiteraard mag je anoniem blijven.

De 10 gouden tips voor de beginnende ‘minimalist’

Heb je genoeg van de grote hoeveelheid spullen in je huis? Heb je geen zin meer om altijd maar op te ruimen zonder resultaat? Misschien is dan ontspullen iets voor jou. Je spullen minimaliseren totdat jij het gevoel hebt dat het klopt. Ik geef je hierbij de tien gouden tips voor de beginnende minimalist.

1. Visualiseer je ideaalbeeld

Oke, de knoop is doorgehakt. Je wil niet meer zoveel spullen om je heen. Je wilt niet langer meer een bomvol huis. Maar wat wil je dan wel? Hoe moet het eruit zien? Wat voor sfeer wil je neerzetten? Een minimalistisch huis hoeft zeker niet minimalistisch ingericht te worden. Maak een moodboard, kijk op pinterest of sluit gewoon je ogen en begin simpel. Die vensterbank, waar nu allemaal papieren en speelgoed ligt, hoe wil je dat die er eigenlijk uit moet zien?

2. Begin klein

Ga nou niet als een malle je hele huis leeghalen en alle spullen in de garage of op zolder leggen, maar begin klein. Begin eens met je sokkenlade, hoeveel sokken vind je dat je nodig hebt? Of check de keukenlade eens, zitten er spullen in dat je nooit gebruikt? Begin lade voor lade en kastje voor kastje. Al die spullen zijn niet in één dag je huis binnen gekomen en die zullen ook niet in één dag je huis verlaten. Minimaliseren kost tijd en dat is helemaal niet erg.

3. Begin met je eigen spullen

Begin niet het speelgoed van je kinderen weg te gooien of de verzameling van je man onder handen te nemen. Begin gewoon eens met je eigen spullen. Laat de andere gezinsleden zien wat je doet en vertel vooral waarom je het doet. Goed voorbeeld doet goed volgen. 😉 Soms heb je wat geduld nodig, maar echt, het komt…

4. Herhaal

Als je met je keukenlade begonnen bent, kun je die gerust over een half jaar weer doen. Niet alleen omdat er wellicht weer nieuwe spullen in liggen die je niet gebruikt, maar ook omdat jij je waarschijnlijk beseft dat je sinds de vorige keer een aantal spullen helemaal niet gebruikt hebt. Toen was je er waarschijnlijk nog van overtuigd dat je het moest bewaren, nu weet je zeker, ook die spullen kunnen gaan.

5. Koop niets meer

Wat er niet in komt, hoeft er ook niet uit! En wat je niet hebt, hoef je ook niet op te ruimen! Je kunt wel gaan ontspullen, maar als je nieuwe spullen blijft kopen, is het dweilen met de kraan open. Koop dus niets meer! Of nou ja, bijna niets meer. En koop bewust! Denk na voordat je iets koopt. Heb je het echt nodig? Is het een opwelling? Zou je het tweedehands kunnen kopen? Of zou je toch ook best wel zonder kunnen?

6. Kijk naar wat je houden wil

Het gaat natuurlijk niet om het hebben van zo weinig mogelijk spullen, maar om het hebben van een zo fijn mogelijk leven. Welke spullen helpen je daarbij? Wat heb je écht nodig? En waar word je heel gelukkig van? Bewaar die spullen! De rest mag je bedanken en uitzwaaien.

7. Koop geen opbergers

Opbergers zijn fijn. Ze geven overzicht en werken alle spullen netjes weg. Maar wat je niet hebt, hoef je niet op te ruimen. Dus koop nou niet allemaal opbergers, maar ga eerst ontspullen en kijk dan wat er overblijft. Wellicht heb je dan helemaal niet zoveel opbergers meer nodig.

8. Durf los te laten

Ja ik weet het, er hangen leuke herinneringen aan, of het was heel duur of heel misschien heb je het in de toekomst nog nodig. Luister niet langer naar dat stemmetje in je hoofd. LAAT LOS! Weet je nog? Punt 1? Als je wilt dat je huis en je leven eruitziet zoals je dat gevisualiseerd hebt, zal je echt moeten loslaten. Lees hier tien tips die je helpen om spullen los te laten.

9. Bedenk wat je met je spullen gaat doen

Ok, beslissen dat iets weggaat is één ding, maar waar laat je al die spullen? Je kunt het verkopen, maar zoveel levert het misschien niet op en misschien verkoopt het niet en dan heb je het over een half jaar nog in je huis. Ook de kringloop is een optie. Of misschien kun je het gratis weggeven via weggeefsites op Facebook of je kunt een groepsapp aanmaken en al je spullen daarin zetten. Lees hier 12 manieren om anderen blij te maken met jouw spullen.

10. Wees dankbaar

Een beetje cliché misschien, maar echt, wees dankbaar. Het gaat echt niet om wie de minste spullen heeft of het mooiste interieur. Het gaat gewoon om jou. Om jouw leven en jouw geluk. En doordat we soms zo druk zijn met wat we allemaal willen, vergeten we soms wel eens wat we al hebben. Het minimalisme, of gewoon het hebben van genoeg spullen (niet meer en niet minder), is geen doel maar een middel. Het is een manier om het jezelf wat gemakkelijker te maken. Het kost minder geld, het opruimen gaat sneller en het schoonmaken gemakkelijker. Ook is het veel rustiger om je heen en dus ook in je hoofd. Gun jezelf dat.

Het verhaal van Ilona

Ilona is een spontane vrouw van 34 jaar. Ze is alleenstaande moeder van haar zoon (11). Ze houdt van een healthy lifestyle, werkt sinds een aantal jaren bij de politie en vindt het heerlijk om te huishouden en te tuinieren. Ilona leeft met weinig spullen, maar dat was in het verleden wel anders.

Waarom bewaarde je in het verleden al je spullen?

Van huis uit heb ik mee gekregen om spullen te bewaren voor het geval dat je het nodig had. Vroeger hadden we meer dan dat wij eigenlijk nodig hadden. Ik kende niet anders.

Waarom ging je minimaliseren?

Ik kreeg een relatie en we gingen samenwonen. Er ontstond veel onrust door de vele spullen die we verzamelden en ook met onze relatie ging het helaas niet goed. Ik raakte zwanger en alle ellende stapelde zich op.

Van heel veel spullen heb ik afscheid genomen en daardoor kon ik het verleden achter mij laten.

De relatie ging over, ik belandde in de schulden en mijn leven was een puinhoop… Uiteindelijk kreeg ik de hulp en ondersteuning die ik nodig had om uit deze situatie te komen. Ik kon verhuizen naar een nieuw (of eigenlijk oud uit 1920) huisje en echt een nieuwe start maken. 

Ik zag hoeveel spullen ik had toen ik ging verhuizen. Besefte dat ik dat lang niet allemaal nodig had. Ook wilde ik het verleden afsluiten, veel spullen herinnerde mij aan de nare tijd.

Ik nam al mijn spullen mee en zocht ze één voor één uit. Slechts een klein deel van de spullen kreeg een mooi plekje in mijn nieuwe huis. Van heel veel spullen heb ik afscheid genomen en daardoor kon ik het verleden achter mij laten. 

Wat zou je anderen adviseren die na een scheiding in de schulden zitten?

Met de juiste hulp kom je uit deze situatie. Hiervoor moest ik mijzelf kwetsbaar opstellen en om hulp vragen en deze aanvaren. Fysiek fit zijn hielp mij om dit mentaal aan te kunnen. Wees sterk en haal de kracht uit kleine mooie dingen.

Hoe bevalt het om te leven met minder spullen?

Bevrijdend! Er is echt een last van mij afgevallen. Ik heb nu de ruimte en de rust. Ik en mijn leven zijn hierdoor in balans.

Wil jij ook je verhaal kwijt? Mail je verhaal in max. 500 woorden met een paar bijpassende foto’s naar dieuwke@moedersminimalisme.nl. Is schrijven niet helemaal je ding? Mail dan je telefoonnummer, dan bel ik je voor een telefonisch interview. Uiteraard mag je anoniem blijven.

Vertrouwen corona

Vertrouwen

We kunnen bijna nergens anders meer aan denken. Corona, corona, corona. corona voor en corona na. We zijn bang voor het onbekende en bang voor wat gaat komen. En er is maar zoveel wat we kunnen doen.

Maar als we niet naar buiten kunnen gaan, laten we dan naar binnen gaan. Sluit je ogen eens. Wat vind je nu echt belangrijk? Wat voel je? Wat zie je? Luister je wel eens naar je dromen? Neem je de signalen op je pad wel eens enigszins serieus? Neem de kans om de balans op te nemen en alles eens recht te zetten.

Onze deuren gaan dicht, maar de knoppen buiten gaan open. De lucht wordt schoner, het water wordt weer helder. Ook de natuur herstelt zich langzaam.

Laten wij ook onze harten openen en bedenken wat echt belangrijk is in het leven. Dat nieuwe bloesje dat je wilde, nieuwe spulletjes voor in je huis, het is nu allemaal niet meer van belang. In welke auto je rijdt, wat voor horloge je draagt. Wat maakt het uit. Het coronavirus maakt geen onderscheid.

Wat wel van belang is, is vertrouwen. Vertrouwen dat het universum ons niet meer geeft dan we aankunnen. Dat het universum voor ons werkt en niet tegen ons. Vertrouwen in het feit dat de wereld dit misschien nodig heeft, om de balans op te nemen. Om te herstellen, om dingen recht te zetten. Vertrouwen in het feit het uiteindelijk allemaal weer goed komt.

Je huis vullen met angst, wantrouwen en materialisme, dat is heel gemakkelijk, maar daar heb je niets aan. Vul het liever met blijdschap, gezondheid, vrolijkheid, dankbaarheid, liefde, zonneschijn en… vertrouwen. En dat is soms lastig, maar wel belangrijk, zowel voor je kinderen, als voor jezelf.

Take care