Minimalistische moeder van de maand februari 2017

15894244_179763165833110_6169063721935023316_n (1)Ellen is 35. Ze is stiefmoeder van Delphine en moeder van Dominique. (3). Ze heeft een eigen blog waar ze schrijft over rust in huis en het gezin. Ellen is minimalistische moeder van de maand.

 

“Ik heb mijn man 7 jaar geleden leren kennen op het werk. Hij had al een dochter Delphine. Achteraf bekeken heeft deze verandering heel wat in gang gezet. Het was trouwens ook voor de eerste keer in mijn leven dat ik ècht mijn gevoel gevolgd heb. Het “plaatje” klopte niet helemaal, maar ik werd telkens opnieuw naar hem toegezogen. Toen wist ik; dit is het! Ik ben altijd heel rationeel geweest maar dit is helemaal veranderd sinds ik stiefmama en mama geworden ben. Want 3 jaar geleden ben ik mama geworden van mijn zoon Dominique. Allebei zijn ze mijn grootste spiegels en confronteren ze me (soms tot grote frustratie) heel sterk met mezelf.”

 

Wanneer ben je begonnen met minimaliseren?
Na een periode van 12 jaar in het bedrijfsleven gaf ik 4 jaar geleden mijn ontslag. Gewoon omdat het niet meer klopte. De afgelopen 4 jaar heb ik zowat m’n hele leven en mezelf binnenste buiten gekeerd. Ik ben heel wat innerlijke processen aangegaan om er achter te komen wie ik nu wèrkelijk ben. Op een bepaald moment kwam ik “toevallig” in contact met het boek “Opgeruimd” van Marie Kondo. Ik heb het op 2 dagen uitgelezen en was helemaal in de ban. Het raakte me heel sterk en inspireerde me zo dat ik er direct aan begon. Ik zag er veel waarheid in en begon mezelf nu letterlijk te ontdoen van het verleden. Dat is nu ongeveer een jaar geleden. Ik kwam ook in contact met de website van Moeders Minimalisme en geraakte nog meer in de ban. Ik zat er met momenten uren op te lezen. Ik ben dus een trouwe volger geworden. Ik hou van de schrijfstijl en de look. Ik vind er veel van mezelf in terug.

DSC04722 (Medium)Wat heeft het minimalisme je gebracht?
Het minimaliseren heeft me geholpen om het verleden los te laten en me te richten op wat ik nu ècht wil. Alles voelt letterlijk veel lichter. Niet alleen in huis maar ook in mijn hoofd. Het is iets waar ik bijna dagelijks mee bezig ben. Hoe kan ik dingen optimaliseren? Wat kan ik vandaag nog wegdoen?

 

Wat vind je het moeilijkst om te minimaliseren?
Het moeilijkste vond ik (en nog steeds) foto’s en tekeningen en knutselwerkjes van mijn zoon. Dat is iets wat nog op het programma staat. Ik zie er eerlijk gezegd ook een beetje tegenop om door alle mijn digitale foto’s te gaan en te beslissen wat ik hou en wat niet. Mijn zoon zit nu in de eerste kleuterklas en daar ben ik zelf nog allemaal te emotioneel onder om echt te gaan wegdoen. Hij staat er ook op dat ik zijn werkjes bij hou. Dus doe ik dat gewoon.

 

Minimaliseer je ook in afval?
Qua afval heb ik twee boodschaptassen van Reisenthel. Dit vind ik heel handig. Ook gebruik ik geen plasticzakjes meer voor fruit en groenten. Ik wil op termijn graag nog een oplossing voor mijn flessen water en ook minder verpakkingen kopen. Maar dat is nog niet voor nu. Zit wel in mijn hoofd dus dat komt nog wel. In België is deze cultuur nog niet zo ingeburgerd en vrij nieuw. Voor de toekomst wil ik zeker mijn afval nog verder minimaliseren en hoop ik dat mijn man ooit ook de microbe te pakken krijgt 😉 Want momenteel is hij het tegenovergestelde en houdt hij alles jaaaren bij. Van zodra hij mee is, wil ik graag onze zolder aanpakken en ons tuinhuis maar dat is nog niet voor direct denk ik.

 

13775966_248859788840436_1984027033974750029_n DSC04659Wat is volgens jou echt belangrijk in het leven?
Voor mij gaat èchte verbinding met mensen boven alles. Dat is iets waar ik zelf nog elke dag in bij leer want soms vind ik het best nog wel eng om helemaal mezelf te zijn. Mijn doel is om onze kinderen mee te helpen opgroeien tot zelfzekere, zelfbewuste volwassenen door ondersteuning van hun (stief)ouders.
Wil jij ook graag eens je verhaal vertellen? Dat kan! Stuur me een mailtje!

Minimalistische Moeder van de maand januari 2017

Minimalistische moeder van de maand januari 2016Britt is 28 jaar, getrouwd met Pieter-Jan en samen hebben ze drie prachtige kinderen: Lizzie van 3 en Mats en Robbe (tweeling) van bijna 2. Ze minimaliseert op spullen, alcohol, vlees, afval en binnenkort ook op water. En had ik al gezegd dat ze haar eigen kleding maakt? Helemaal fairtrade! Britt is minimalistische moeder van de maand januari 2017. Lees haar inspirerende verhaal.

Wanneer besloot je te gaan minimaliseren?

Ik leerde het begrip ‘minimaliseren’ kennen in de zomer van 2015, toen er zoveel nood was aan donaties voor vluchtelingen in Brussel (ik woon in België). Na het lezen van de ellenlange lijst wat er snel tot hen moest geraken, ben ik in mijn kasten gevlogen en de zolder leeggemaakt. Ik heb toen de volledige koffer van mijn auto kunnen volladen en ben tot een ophaalpunt gereden om alles weg te brengen. Verzorgingsproducten, (fleece)dekens, lakens, handdoeken, kleren, … ik was echt verbaasd hoeveel ik op een relatief korte periode (ik heb zes jaar geleden het ouderlijk huis verlaten en gaan samen wonen met mijn echtgenoot) heb ‘verzameld’. Na wat opzoekwerk over minimaliseren, heb ik het boek ‘Opgeruimd!‘ van Marie Kondo gelezen en sindsdien is er zoveel verandert in mijn leven.

 

Wat is er voor jouw veranderd, sinds je aan het minimaliseren bent?

Mijn visie op grote winkelketens, afval, spullen in het algemeen, gezonde voeding, vrienden en familie die wel of niet een meerwaarde hebben in lijn leven, wat ik wil en wat ik belangrijk vind, waar ik naartoe wil met mijn leven en dat van mijn gezin,… ik heb ook veel leren loslaten, niet alleen in het ouderschap maar ook in de dingen waar ik gewoon geen controle op heb zoals de reacties en daden van anderen. Ik kan alleen maar mijn eigen acties en woorden kiezen, dus ik probeer ze zo puur en mooi mogelijk te zijn. Mensen of verplichtingen waar niemand van mijn gezin maar 1 cm beter van wordt, daar doe ik niet meer aan mee. Ik kies voor het geluk, de hechting, de mooie momenten en herinneringen die mijn kinderen nu aan het opbouwen zijn, en niet voor anderen tevreden te stellen.

Het allermooiste aan minimaliseren vind ik dat je alles wat geen (meer-)waarde heeft in je leven verbant, waardoor alleen nog dingen die je gelukkig maken overblijven. En dit gaat over spullen als boeken, kleren, decoratie, … maar evenzeer over mensen, hobby’s, uitstapjes, muziek, tijdverdrijf in het algemeen. Mijn leven is zoveel rijker en puurder geworden sinds ik stevig ben gaan minimaliseren. Ik geef geen geld meer uit aan spullen waar ik maar 1 dag gelukkig van word en dan in een vergeetput worden gegooid, maar dat geld gebruik ik om duurzame voeding en kwaliteitsvolle spullen te kopen die nog vele jaren elke dag zullen gebruikt worden. Ik kies veel bewuster een mooie, sfeervolle boekenplank uit die helemaal in ons plaatje past (kwaliteit, stijl, duurzaam) en zal dan ook niet kijken naar die prijs, omdat we op zoveel andere dingen bijna niets meer zullen uitgeven. Kleren, flessenwater of frisdrank, alcohol, vlees zijn een paar voorbeelden van dingen die hier nog maar zelden gekocht worden.

Wat vind je het moeilijkst om te minimaliseren?

Het moeilijkste om te minimaliseren vond ik kleren, ook al is dat iets dat nooit een belangrijke factor in mijn leven was. Wat mijn duw in de rug was: een kleurenconsult! Daarna konden alle kleren die helemaal niet bij mij pasten van kleur de deur uit, en nu moeten nieuwe kleren een hele keuring doorstaan: de juiste kleur, een leuk model, goede kwaliteit, niet gefabriceerd in een sweatshop én ik moet het echt nodig hebben. Doordat er bijna geen enkel kledingstuk nog in de winkels te vinden is die hier aan voldoen, ben ik nu begonnen met zelf mijn eigen kleren te maken. Een spannende nieuwe hobby.

britt2Minimaliseer je ook in afval?

Ik minimaliseer ook in afval: ik bak mijn eigen brood, koop fruit en groenten in mijn eigen netjes, we eten zelden vlees, ik maak zelf mijn kuisproducten, maak zelf mijn deo en gebruik bijna geen enkel verzorgingsproduct meer. Hoe minder je op je lijf smeert, hoe minder je moet gaan bijsmeren om je huid te herstellen, dit gaat op voor een gezonde huid weliswaar. Ik probeer alleen maar natuurlijke producten te gebruiken en alvorens ik iets nieuw ‘moet’ kopen zal ik eerst kijken of ik het zelf kan maken.

Wat zou je in de toekomst nog graag willen minimaliseren?

Waar we in de toekomst nog op gaan proberen te minimaliseren is ons waterverbruik door middel van regenwater in te schakelen in ons huishouden en wat meer zelfvoorzienend worden met de aanleg van een eigen groentetuin.

Welke boeken en/of websites geven je inspiratie?

Vooral het boek van Marie Kondo heeft veel betekend voor mij, voor de rest ben ik niet zo een grote boekenworm. De Facebookgroep ‘minimaliseren voor gevorderden‘ brengt mij ook dikwijls nieuwe inspiratie.

 

Wat betekent de website MoedersMinimalisme.nl voor jou?

Door het volgen van MoedersMinimalisme ga ik na het lezen van topics nog eens nadenken of er toch niet nog iets in huis verdoken ligt dat niet meer wordt gebruikt. Het laat me nog eens kritisch nadenken over dingen waar ik zelf niet aan denk.

Wat zijn voor jou de mooiste dingen in het leven?

De mooiste ‘dingen’ zijn mijn kinderen. En ik ben er ook van overtuigd dat hen opvoeden en leren loslaten het belangrijkste is wat ik zal doen in mijn leven. Als ik over 18 jaar drie gelukkige, warme en zelfbewuste volwassenen heb grootgebracht, zal dat mijn mooiste compliment over het moederschap zijn. Ik lees me nu ook in over opvoeden en kijk naar wat op lange termijn het mooiste resultaat zal geven. Ik zie nu drie gezonde, gelukkige, speelse kinderen die geen zittende poep hebben, neen durven zeggen, een eigen willetje hebben maar ook heel lief kunnen zijn voor elkaar, en dat zal ik allemaal blijven voeden, tot ik mijn laatste adem blaas.

 

Wil jij ook eens Minimalistische Moeder van de Maand zijn? Stuur me dan een mailtje!

Minimalistische moeder van de maand december 2016

img_0307Ze heet Zita en is 38 jaar. Ze is getrouwd en heeft samen met haar man twee dochters. (6 jaar en 5 maanden) Ze zijn een traditioneel gezin waarbij haar man werkt en Zita thuis voor de kinderen en het huishouden zorgt. Ze leest graag over economie, minimalisme, consuminderen en alles wat daar mee te maken heeft. Ze heeft een eigen blog waarop ze tevens over deze onderwerpen schrijft. Zita is de minimalistische moeder van de maand december 2016.

 

Zita: “Ik had werk via een uitzendbureau werk en werd zwanger van de oudste (gepland) en mijn contract werd daarom niet verlengd. Hierdoor waren wij genoodzaakt het stukken zuiniger aan te doen, want mijn man verdient onder modaal en ik kon en kan niet meer aan een baan komen. Ik wilde tegelijk ook niet de stress van het steeds wisselen van werk via uitzendbureaus en een kleine combineren. Vandaar onze keuze dat ik nu voltijd thuisblijfmoeder ben. En ik moet eerlijk toegeven het is bij ons een noodzaak en als die noodzaak er niet was geweest dan waren wij nooit wakker geschud met wat wij veroorzaken door te consumeren. Dus ik vindt het zwaar dat we elk dubbeltje moeten omdraaien (we zijn b.v. al acht jaar niet op vakantie geweest) en tegelijk ben ik nu dankbaarder met de tijd en de spullen die we hebben. Ik ben nu een stuk gelukkiger met minder bezit dan in de tijd dat ik een drukke baan had en niet eens de tijd had om een boek te lezen die ik dan kocht.

Wat is er voor jouw veranderd, sinds je aan het minimaliseren bent?

Ik heb heel veel spullen weggedaan. Ik heb nu veel meer tijd en waardering gekregen voor de spullen die we nu hebben. Ik had meer dan 400 boeken en nu 40 die ik ook echt lees. Ik ben veel dankbaarder geworden en meer tevreden. Hierdoor is er veel meer rust gekomen in mijn leven en ik geef dit ook weer door aan ons gezinnetje.

Wat vind je het moeilijkst om te minimaliseren?

Ach, soms zou ik de gedachten in mijn hoofd wel willen minimaliseren. Maar dat terzijde. Door het minimaliseren loop ik veel tegen het sociale aspect aan. Ik loop toch nog veel tegen onwetendheid van mensen aan en de onverschilligheid. Veel mensen vinden dat hun inkomen laag is en zijn geneigd snel te kijken naar mensen die meer spullen hebben i.p.v. te kijken naar mensen die het minder hebben dan zij. En geloof me er zijn miljarden mensen die het echt heel slecht hebben. Dus dat vindt ik het moeilijke van minimaliseren andere mensen mee krijgen in een andere manier van leven.

Minimaliseer je ook in afval?

Ja, we proberen verpakkingsmateriaal te minderen. En we splitsen glas, papier en plastic. Ik ga volgend jaar ook beginnen aan een vierkante meter bak om onze eigen groente te verbouwen. En als we genoeg geld hebben gespaard willen we ook zonnepanelen. En indirect minimaliseren we ook in afval door veel minder spullen te kopen, hierdoor gooien we ook veel minder weg. Soms zou ik willen dat mensen in de omgeving net zo leefden als ons dan was het veel beter voor het milieu.

 

Ik ben veel dankbaarder geworden

 

Wat zou je in de toekomst nog graag willen minimaliseren?

Ik ben nog steeds bezig al mijn kasten door te nemen. Alles wat ik vandaag wil bewaren doe ik over een maand toch weer weg. Zo loop ik al een tijdje ons huis door en worden de spullen steeds minder. Ik zou ook mensen meer bewust willen maken over de levensstijl van het minimalisme.

Welke boeken/websites hebben je geïnspireerd?

Ik heb inmiddels vele boeken en websites gelezen. Mijn allereerste boek was zuinig leven voor Dummies. Hierin staan om mee te beginnen super veel goeie tips in. Ik heb via YouTube ook de mannen van The Minimalists gezien en die hebben me ook geïnspireerd. Daarnaast ben ik lid van het blad Genoeg en heb ik alle boeken gelezen van Gerhard Hormann en Marieke Henselmans. Verder vind ik de site Moeders Minimalisme erg informatief en krijg ik het gevoel dat ik niet de enige ben die met minimaliseren bezig is. Dat is wel fijn!

img_0319Wat zijn voor jouw de mooiste ‘dingen’ in het leven?

 ‘s Morgens als onze oudste wakker is geworden en dan blij, vrolijk en vol energie naast mijn bed staat om mij een goedemorgen te wensen. Daarna wordt de jongste wakker en als ik dan haar slaapkamertje binnen kom dan word ik begroet met een grote lach! Dan voel ik me zo rijk en ik vind het zo fijn dat ik er altijd ben voor ze. En als mijn man ‘s avonds thuis komt van zijn werk en lacht naar ons gezinnetje en zoveel geluk uitstraalt!

Wat denk je dat jouw doel is in het leven?

Zorgen voor de mensen die dicht bij me staan en de wereld een beetje te veranderen met mijn manier van leven!

 

Ben jij ook aan het minimaliseren en wil jij ook eens meedoen met deze rubriek? Stuur dan een mailtje naar dieuwke@moedersminimalisme.nl.

Minimalistische moeder van maand November 2016

_mg_0192Dit is Silvia van Nieuwenhuizen, 38 jaar oud en getrouwd met Jeroen. Moeder van Lars (7 jaar), Sven en Sanne (tweeling van 4 jaar). Ze werkt 2,5 dag als communicatie-adviseur en haar man werkt 4 dagen als projectmanager. Ze brengen vrijwel elke dag hun kinderen samen naar school. Silvia is minimalistische moeder van de maand. Lees haar inspirerende verhaal.

 

Silvia: ‘Op dit moment lees ik alles wat los en vast zit over minimaliseren, over tiny houses en over mindfullness, voor mezelf en voor kinderen. Het zijn de thema’s die heel goed bij me passen. Sinds kort mediteer ik, daarmee probeer ik te komen tot mijn eigen kern. Mijn zoektocht naar vrijheid zocht ik voorheen in alles om mij heen, nu ga ik nog een stap verder en zoek ik in mijzelf.’

_mg_0351Wanneer besloot je te gaan minimaliseren?

Na de zomervakantie in 2015 ben ik gaan minimaliseren. Dat was een moment dat alles op z’n plek viel. Ik was voortdurend op zoek naar vrijheid, maar hoeveel ik ook zocht, ik kreeg er maar geen vat op. En, moeilijker nog, hoe zorg je voor vrijheid met een druk gezin en een baan. Mijn gedachten werden zo’n geitebrij dat ik het eigenlijk niet eens uit kon leggen, laat staan dat mijn man er ook maar een fractie van begreep. Heel langzaam kreeg ik meer vat op mijn gevoelens, op mijn ambities. En aan het einde van die zomer in 2015 kwam de ommekeer. Op de maandag na onze vakantie in Oostenrijk, de dag dat mijn man weer aan het werk ging, huilde ik – net als ieder jaar na een vakantie – tranen met tuiten. Ik voelde me echt weer dat kleine meisje van vroeger. Op de dag van thuiskomst, na vier weken vakantie, sloeg de paniek altijd toe. Het duurde dagen voordat ik naar een winkel of bibliotheek ging. Ik probeerde zo lang mogelijk vast te houden aan dat gevoel van vrijheid, dat gevoel van de camping. Dat gevoel is er altijd gebleven. Na iedere vakantie, na ieder weekendje op de camping. Vorig jaar, op mijn 37e, kwam dat gevoel in alle hevigheid terug. Ik had het idee dat ik thuis net zo wilde leven als op de camping; met slechts vijf handdoeken, voor ieder gezinslid eentje, met vier theeglazen, met alleen een bezem en één dekbedovertrek per persoon. De caravan is zo overzichtelijk. De weinige spullen die er zijn, hebben hun eigen plek en zijn rap opgeruimd. Voldoende tijd om op een stoel te zitten, een boek te lezen of een wandeling te maken. Thuis op de bank zitten? Niet vaak! Kliko aan de weg? Dan eerst langs drie kamers om de prullenbakken te leggen. Was opgevouwen? Verdelen over vijf kasten en een badkamer. En dan al die spullen die je huis in komen; stuiterbal bij de tandarts, een ‘fantastisch gedaan’- kaartje bij de dokter, minions of bricks bij de supermarkt, een frutsel bij de kapper. You name it. Het slingert overal en nergens. Ligt weken onbenut op een tafel. Ik had het idee dat ik vooral aan het wassen en aan het opruimen was.  Dat wilde ik niet meer. Ik wilde léven. Leuke dingen doen, nieuwe dingen ontdekken, verrast worden, buiten zijn. Thuiskomen in een opgeruimd en overzichtelijk huis wilde ik ook, maar dat huishouden moest dan niet teveel tijd in beslag nemen. Al zoekende kreeg mijn drang naar vrijheid steeds meer vorm én een naam: minimaliseren!

 

_mg_0389Wat is er voor jou veranderd, sinds je aan het minimaliseren bent?

Het minimaliseren werkt bijna therapeutisch. Sinds ik mediteer weet ik dat ‘loslaten’ één van mijn thema’s is. Het letterlijk loslaten van spullen geeft me een heerlijk, overzichtelijk gevoel. Alsof ik toe werk naar mijn kern. Dat is fantastisch. Waar ik op de camping van geniet, is dat je het doet met dat wat er is. Minimaliseren stimuleert je creativiteit, doordat je anders naar dingen kijkt. Een pan kan immers net zo goed een slaschaal zijn. Een ovenschaal ook. Inmiddels ben ik een jaar en drie kofferbakmarkten verder. Dat wat ik niet op de kofferbakmarkt verkoop, gaat naar de kringloop. En nog steeds doe ik elke dag iets weg. Klein of groot. Ik vraag me serieus af hoeveel spullen ik wel niet in huis had. Had ik  maar geteld! Voor nu geniet ik van de lege planken in de kasten. Heerlijk!

_mg_0391Het minimaliseren brengt me naast overzichtelijkheid ook rust. Als er nu rommel is in huis, omdat de kinderen lekker hebben gespeeld, blijf ik rustig. Ik weet dat het eenvoudig weer is opgeruimd.

En, minimaliseren bespaart ook tijd en geld. Doordat er overzicht is op alle plekken (kleding, speelgoed, boodschappen) koop je heel bewust en alleen als je het echt nodig hebt of als je iets vervangt. Dat scheelt veel onnodige winkeltijd en poetsen en opruimen is zo gepiept.

 

_mg_0383 Wat vind je het moeilijkst om te minimaliseren?

Ik merk dat het nu steeds wat lastiger wordt om te minimaliseren, maar daardoor ook steeds leuker en interessanter. Je gaat creatiever nadenken over de manier waarop je iets gebruikt. Ik heb vandaag mijn blender weggedaan, want met de staafmixer (voor de soep) kan ik ook fruit pureren. Ik heb een aantal reissouvenirs opgeruimd, maar reisboeken vind ik nog lastig. Net als spulletjes van vroeger en herinnerdingen van de kinderen. Ik heb daarom vier opbergboxen: eentje met jeugdsentiment van onszelf en voor ieder kind een eigen herinnerdingendoos. Alle foto’s zijn digitaal. Maar omdat ik zelf veel semi-professioneel heb gefotografeerd, vind ik het best lastig om daar geen boekjes van te maken. Ik heb het idee opgevat om er filmpjes van te maken, maar ik nog een beetje bang dat over een jaar of 20 de bestandsformaten zijn gewijzigd en ze niks meer kunnen bekijken.

 

Minimaliseer je ook in afval?

Dat zou ik heel graag willen en heb ik ook een blauwe maandag geprobeerd, maar ik hecht heel veel waarde aan het invullen van de dag zoals ie komt. Doen waar ik op die dag zin in heb. Zonder teveel verplichtingen. Als ik om boodschappen te doen naar verschillende winkels zou moeten met mijn weckpotten dan belemmert me dat nu nog te veel in mijn vrijheid. Dat neemt niet weg dat ik op andere manieren wel echt mijn best doen. Ik gebruik bijvoorbeeld een eco-wasbol, we hebben een nee-nee sticker, mijn kinderen gebruiken Doppers i.p.v. pakjes drinken, ik gebruik wasbare wattenschijfjes, we hebben zonnepalen en ledlampen en anderhalf jaar geleden koos ik voor een elektrische fiets i.p.v. een auto.

 

Wat zou je in de toekomst nog graag willen minimaliseren?

Mijn gedachten. :-). En mijn huis. In mijn dromen woon ik in een kleiner én goedkoper huis waarvan de gevel helemaal open kan en waar je zo met je blote voeten het gras in loopt. Eigenlijk zoals op de camping. Wakker worden, deur open en buiten zijn. Zoiets.

En verder heb ik nu echt nog wel te veel spullen, dus dat minimaliseerproces gaat gewoon door.

 

Welke boeken/websites hebben je geïnspireerd?

De site van moedersminimalisme.nl is echt mijn eye-opener geweest. Het verwoordde exact waar ik mee bezig was. Dat er nog meer mensen met dezelfde ideeën rondliepen, voelde als een opluchting. Verder de site van lijstjes.info en ik volg de tiny house beweging via Facebook. Via de site van moedersminimalisme.nl ben ik ook in aanraking gekomen met de site van Haute Couleur. En met Veerle van Haute Couleur ben ik mijn hele garderobe doorgelopen. Dus heb ik inmiddels ook een minimale garderobe.

 

Wat betekent de website MoedersMinimalisme.nl voor jou?

De site van MoedersMinimalisme gaf me het zetje wat ik nog nodig had. Mijn behoefte had een naam! En ik was niet de enige. Van het gedicht “maak ruimte voor stilte” op de site van moedersminimalisme.nl raakte ik heel geëmotioneerd, het verwoordde precies mijn verlangen en kwam op een heel heftig moment mijn leven binnen. Dat gedicht heeft tijden aan de binnenkant van mijn keukenkastje gehangen.

 

_mg_0342Wat zijn voor jou de mooiste ‘dingen’ in het leven?

Buiten zijn, ontdekken en flow! Wandelend in de bergen of langs het strand, geen tijd, geen verwachtingen, geen prikkels, alleen maar ‘zijn’ met mijn man en kinderen. 10 minuten naar parende naaktslakken kijken en daarna koeiepoep analyseren, verrast worden door een authentiek terrasje op een verlaten plek of een prachtige picknickplek, een gesprek met een onbekende. Gewoon “zijn” en ontdekken, kijken waar je uitkomt, zonder plan… Dat probeer ik mijn kinderen ook mee te geven. Of eigenlijk is het andersom. Kinderen kunnen van oorsprong heel goed ‘zijn’. Door met hen mee te gaan, leer ik het ook steeds meer. We proberen de tijd te nemen. Gaan we naar het strand, het bos of naar de boomgaard,  dan gaan we geen uurtje, maar nemen we de tijd. Na ongeveer een uur raak ik in de zijn-status en zie ik de kinderen in hun flow komen.

We kamperen veel en zijn veel als gezin samen. Zoeken het liefst kleine campingkjes. Ik vind het leuk om te zien dat kinderen niet veel nodig hebben.  Met wasknijpers en een parasol een hut bouwen, pijlen van takken maken, stenen sjouwen en schilderen, zwemmen, in bomen klimmen, voorlezen op de top van de berg, tanden poetsen in de beek, gewoon ‘avonturen beleven’. Dat is wat alle drie mijn kinderen heel graag doen. Het zijn niet echte speelgoedspelers, het lijkt alsof ze een open mind hebben, niet te veel voorgekauwd willen hebben of zo. Toen ze kleiner waren vond ik dat soms lastig, nu ben ik er trots op.

 

Wat denk je dat jouw doel is in het leven?

Ik merk dat mijn thema’s op dit moment vooral te maken hebben met rust en ontspanning, in een flow kunnen raken. Daar werk ik aan via minimaliseren en meditatie. Mijn voornaamste doel is dat mijn kinderen zich ontwikkelen vanuit hun kern; dat ze trouw blijven aan zichzelf. Dat ze voelen wie ze zijn, dat ze zich creatief kunnen ontwikkelen en genieten van onderweg zijn, van dingen ontdekken. Ik zou me willen inzetten voor meer vrije tijd voor kinderen, voor meer flow. Ik ben er van overtuigd dat kinderen van spelen en buiten zijn heel veel meer leren, vooral over zichzelf.

Ik zou in Finland kunnen wonen, daar hebben ze minder schooluren en geen huiswerk. Juist met dit idee. Dat gun ik mijn kinderen ook. Voor nu werk ik daar zelf aan en hoop ik op een revolutie in het middelbaar onderwijs voordat mijn kinderen daar naar toe gaan.

 

 

Minimalistische moeder van de Maand oktober 2016

Ik volg haar al een tijdje op Instagram en smelt iedere keer weer van de prachtige foto’s die ze plaatst van o.a. haar mooie dochter. Nienke is 31 jaar, getrouwd met Rick en moeder van Amber (3 maanden). Ze wonen in de suburbia van Utrecht. Nienke werkt als freelancer in digitale communicatie en is momenteel vooral huismama voor de kleine meid. Nienke heeft een eigen blog en is de minimalistische moeder van de maand!

 

Wanneer besloot je te gaan minimaliseren Nienke?

Toen ik een jaar of 23 was ben ik 3 keer in 3 jaar verhuisd. De eerste twee keer verhuisde ik met mijn familie, de derde keer ging ik voor het eerst echt op mezelf wonen. Het jaar daarop werd mijn huurwoning verbouwd en moest weer alles in dozen. Toen merkte ik dat ik gek werd van al die spullen die ik maar bleef inpakken en rondsjouwen. Ik begon ook veel te reizen en merkte daar hoe weinig ik nodig had als ik van huis was. Ook merkte ik dat het blij zijn met spullen vaak maar van korte duur is. Alles wat je hebt moet je onderhouden. Op mijn werk merkte ik dat ik mensen onder de indruk probeerde te krijgen door er netjes uit te zien omdat ik als beginnende starter onzeker was. Ik wilde dat niet meer nodig hebben. Al die redenen zorgden ervoor dat ik ontzettend ben gaan opruimen.

Toen ik mijn vorige relatie had verbroken, ben ik van mijn flatje van 56m2 naar een studio in de binnenstad van 23m2 gegaan. Precies gehalveerd dus 😉 Daar heb ik 1,5 jaar gewoond en mijn nieuwe vriend (mijn huidige man) is daar toen later bij ingetrokken. De inboedel van mijn oude plekje verkocht ik grotendeels aan mijn ex. Voor mijn nieuwe kleine plekje kocht ik wat praktische meubeltjes die perfect waren voor die ruimte. Voor mij voelde dat echt als mijn eigen “tiny home”. Ik had een vide met een ladder, een piepklein badkamertje en toch een ruime keuken. Vanzelfsprekend moest ik wederom heel erg minimaliseren om daar te kunnen wonen. Het was piepklein maar we vonden het heel erg gezellig. Uiteindelijk zijn we wat groter gaan wonen en heb ik de inboedel van het kleine huisje aan de nieuwe verhuurster verkocht.
We zijn verhuisd naar een appartement van 80m2, maar we hebben hier geen losse berging, alleen een kleine gangkast waar de wasmachine staat met een paar plankjes. We blijven dus minimaliseren. Totaal ongepland – maar wel heel gewenst – kwamen we van een reis uit Japan terug en bleek ik in verwachting van ons meisje. We hebben de inrichting van ons appartement toen weer helemaal omgegooid. Nu is het een heerlijk plekje voor ons kleine gezinnetje, alles gelijkvloers en de baby lekker dichtbij.

moedersminimalisme_wij

 

Met een klein kindje is het gebrek aan berging soms nog wel even passen en meten, sommige dingen wil je wel bewaren voor later.. Maar eigenlijk hakken we de knoop vaak snel door en geven we spulletjes gauw weer aan anderen. We lenen ook veel voor haar van vrienden. Ik ben uiteindelijk gaan denken vanuit een oogpunt van overvloed. Veel mensen bewaren alles uit een gevoel van schaarste. Door een mooi boek ben ik in gaan zien dat we in overvloed leven en dat, wanneer we iets nodig hebben, dat bijna altijd wel te vinden of te lenen is.

We hoeven ons dus niet overal aan vast te houden, maar kunnen dingen die functioneel zijn gerust loslaten of een nieuw huisje geven. We hebben in dat jaar heel veel gereisd en zijn veel op pad geweest. We hebben inmiddels geen tv-abonnement meer en onze boeken, films, series en computerspellen zijn nu allemaal digitaal. Heerlijk is dat. Het blijft overigens steeds een proces. Minimaliseren gaat ook digitaal: welke apps gebruik ik wel en niet, moet ik echt al die 1001 foto’s van die reis bewaren of bewaar ik alleen de mooiste.. Gelukkig hebben we in Nederland vaak wat regenachtige dagen, altijd een perfect moment om zulke dingen weer even uit te zoeken.

 

Wat is er voor jou veranderd, sinds je aan het minimaliseren bent?

Vooral mijn focus: van spullen naar ervaringen. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van mooie spullen en een gezellig huis. Ik ben gek op interieur en architectuur. Maar nu ik weet wat mijn man en ik mooi vinden en hoe we ons leven willen leiden, voegen we alleen de spullen toe die voor ons een meerwaarde en een bepaalde duurzaamheid hebben. Daarbij is het heerlijk dat alles een plek heeft, we hebben het huis zo opgeruimd omdat we precies weten waar alles opgeborgen moet worden. Minder spullen, een duurzame stijl en een duidelijke plek voor alles heeft daar ontzettend aan bijgedragen.

We houden beiden enorm van reizen, lekker eten en op pad gaan. We willen onze vrienden zien en een fijne tijd met hen hebben. We willen dat ons meisje de ruimte heeft om lekker te spelen. De vrijheid om te reizen en avonturen te beleven willen we altijd behouden. De keuzes die we in ons leven maken moeten aansluiten op die wensen. Dat betekent ook dat we in sommige aspecten van ons leven niet minimalistisch zijn. Mijn man is een grote bordspellen liefhebber en we hebben een kast tjokvol spellen. Die worden overigens af en toe wel uitgemest zodat we alleen de leukste spellen over houden. We vinden het heerlijk om bordspellen met vrienden te spelen. Minmalisme is voor mij: hebben wat je nodig hebt en waar je plezier aan beleeft. Ik haak graag, dus slingert er geregeld een bol wol door de kamer. Ook hebben we een hobby waar we grote kisten voor nodig hebben. We gaan niet op onze hobby’s minimaliseren, al zijn we wel kritisch met wat er nog gebruikt wordt en wat niet.

Een paar jaar geleden heb ik de ‘Ik geef weg – Utrecht en omgeving” facebook groep opgericht, na het idee van de landelijke groep van Jules Martin. De weggeefgroepen vind ik echt een geweldig initiatief en we geven ontzettend veel spullen via die groepen weg. De groep is heel klein begonnen en heeft nu meer dan 10.000 leden. Het is een heerlijk gevoel dat je anderen blij kan maken met de spullen die jij niet meer gebruikt, en het is helemaal mooi te zien dat anderen dat net zo voelen! Soms zijn dat de gekste dingen. Ik heb mensen aan de deur gehad voor een setje douchegordijnringen die ik over had, een kapotte stofzuiger (met de boodschap, als je hem kan maken mag je hem hebben..) en boodschappen die ik niet op kreeg. Zo’n groep, anders dan een kringloopwinkel, verbindt vraag en aanbod meteen met elkaar. En dat maakt het ook heel makkelijk om dingen uit te lenen en door te geven.

 

Wat vind je het moeilijkst om te minimaliseren?

Hmm. Even nadenken. Op zich kan ik bijna alles redelijk goed minimaliseren. Maar als ik er over nadenk, heb ik soms een neiging om lege verpakkingsmaterialen en flesjes te bewaren omdat ze handig zijn of een mooie vorm hebben. Dan vind ik het ook zonde om ze weg te doen. Maar als ik daar niet mee doe mogen ze eigenlijk wel een nieuw huisje krijgen of gerecycled worden. Sommige dingen met persoonlijke waarde kunnen ook lastig zijn, of dingen die we cadeau gekregen hebben maar eigenlijk geen plek voor hebben of het niet onze smaak is. Soms kost dat me even wikken en wegen. Maar vaak zijn we uiteindelijk vaak wel resoluut.

 

Minimaliseer je ook in afval?

Dat proberen we zoveel mogelijk te doen. Zelf heb ik geen rijbewijs en er zit helaas geen eco/natuurwinkel hier in de buurt. Dat maakt het lastig om ecologisch in te slaan met een kleine meid bij me. Er past ook maar zoveel in een kinderwagen. Veel producten van de ‘gewone’ supermarkten zijn nodeloos ingepakt. Daar zou ik nog wel een verbeterslag in aan willen brengen. Wel recycle ik alles wat los en vast zit. Wat soms inhoud dat ik uren sta te scheuren om verpakkingen dusdanig uit elkaar te krijgen dat ze in de juiste bakjes komen. We wonen nu in een appartement, maar zijn op zoek naar een leuk huisje met een tuintje. Dan wil ik ook graag een compostbak. Ik denk dat er – naast het ingezamelde plastic – dan nog maar erg weinig restafval over zal blijven. Qua cosmetica en verzorgingsproducten gebruiken we maar heel weinig en waar ik kan probeer ik ook dingen zelf te maken.
moedersminimalisme_huis

Wat zou je in de toekomst nog graag willen minimaliseren?

Haha. Mijn kledingkast. Die was eigenlijk heel goed geminimaliseerd. Ik had alles wat ik mooi vond en waar ik me fijn in voelde. En toen werd ik zwanger. Nu ik 3 maanden geleden bevallen ben middels een keizersnede, is mijn lijf nog niet helemaal terug in vorm. Ik moet dus even geduld hebben of dat weer gaat lukken en welke items nog mooi zullen staan (en praktisch zijn met een kindje!). Dat vind ik ergens wel vervelend, want door het gebrek aan ruimte wil ik alles heel graag opruimen, maar vind het ook ergens zonde om nu al spulletjes weg te doen. Misschien moet ik mezelf een soort deadline zetten.. 9 maanden ontzwangeren zegt men toch?

Naast materieel, zou ik graag minimaliseren in ergernissen. In negatieve emoties of geroddel. Je artikel over het minimaliseren van meningen vond ik daarbij heel inspirerend. Wanneer alle spullen in je leven op orde zijn, is het tijd voor de binnenwereld. Het mooie is ook juist door je leven te versimpelen, dat je meer tijd en rust hebt om de binnenkant aan te pakken. En die is, uiteindelijk, natuurlijk wel het belangrijkste. Door minder met spullen bezig te zijn heb je meer ruimte om te focussen hoe een beter mens te zijn.

 

Welke boeken/websites hebben je geïnspireerd?

De quote van William Morris “Have nothing in your house that you do not know to be useful, or believe to be beautiful.” en Thoreau “Our lives are frittered away by details. Simplify simplify simplify” hebben me altijd zeer geïnspireerd. Het begon met die laatste quote die ik in een boek van Isabel Losada vond. Zij had een leuke “Efficiency Checklist” op haar website samengesteld die ik toen al erg inspirerend vond. Toen begon ik me erg te interesseren voor het boeddhisme, en daar komt gehechtheid natuurlijk veel aan bod. Veel boeddhisten die veel rondreizen hebben nauwelijks bezittingen. Ook dat zette me aan het denken, ik merkte dat ik tijdens mijn reizen ook maar weinig nodig had. Door het boeddhistische gedachtengoed ben ik gestopt met vlees eten en ben ik vaker dingen weg gaan geven dan dat ik er nog geld voor vroeg.

 

Ik ben Thoreau gaan lezen en de websites van Joshua Becker (becomingminimalists) en Leo Babauta. Ook kwam ik bij TheMinimalists uit, die waren toen nog maar net begonnen met hun website en hun leven te veranderen. Het leek een soort universeel idee wat overal terug kwam. Het idee van overvloed ontstond bij mij vanuit het boek “Simple Abundance.” Ook ontstond er bij me een fascinatie voor tiny homes door de documentaire “We, the tiny house people” en onze voorliefde voor Japan. Japanners zijn bij uitstek mensen die van kwaliteit en minimalisme houden, en ze wonen vaak in zeer kleine huizen (met net zulke kleine autootjes!)

 

Wat betekent de website MoedersMinimalisme.nl voor jou?

Gezien ik echt nèt moeder geworden ben, vind ik het geweldig om alle tips rond minimalisme met kinderen te lezen. Daarbij vind ik het ook heel fijn om minimalisme door de ogen van een vrouw te zien. Het is leuk te lezen hoe minimalistische mannen 1 tshirt en 1 spijkerbroek hebben, maar tips van vrouwen voor een minimalistische kledingkast met een vrouwelijke inslag zijn toch een stuk prettiger! Ook de DIY verzorgings- en schoonmaakproducten vind ik heel fijn! Ook vind ik het fijn dat je facebooksite een platform geeft om vragen te stellen hoe andere moeders met bepaalde aspecten van het minimalisme omgaan. Dat vind ik ook inspirerend en vooral motiverend om te lezen.

 

Wat zijn voor jou de mooiste ‘dingen’ in het leven?

Mijn familie, mijn vrienden en de wereld zien. Genieten van de liefde van mijn man en onze dochter. Het waarderen van de grote en kleine dingen. De zon op zien komen boven de Grand Canyon en de beste sushi ter wereld eten in Japan. Herstblaadjes. Een goede cappuccino. Onze dochter zien lachen. Lekker eten. Mooie momenten delen met de mensen waarvan ik houd. We willen later graag veel reizen en avonturen beleven met onze dochter. Begin volgend jaar gaan we met haar naar Japan en Amerika. Ontzettend spannend maar ook ontzettend leuk!

 

Wat denk je dat jouw doel is in het leven?

Onze planeet een beetje mooier achterlaten en de mensen om me heen helpen gelukkig te worden. Onze dochter gezond en gelukkig te laten opgroeien, met een goed besef van de wereld om haar heen en haar rol daarin. Middels mijn werk probeer ik mensen te helpen hun wereld te digitaliseren en te versimpelen. Maar uiteindelijk draait het allemaal om connectie: met elkaar en met de wereld waarin we leven.