De minimalistische moeder van de maand september 2016

IMG_20160621_184345Robin is 28 jaar en is geboren en getogen in Nederland. Op haar 16e verhuisde ze naar Spanje. Daar woont ze sinds 6 jaar samen met haar Schotse wederhelft Chris. Samen hebben ze twee kindjes. Vlinder (4) en Julen (10 maanden). Ze spreken thuis 3 talen (Engels, Nederlands en Spaans) en zijn erg gelukkig in Zuid-oost Spanje (Alicante), waar Robin werkt als opticien en Chris als psycholoog. Robin is de minimalistische moeder van de maand september 2016.

 

Wanneer besloot je te gaan minimaliseren Robin?

Ik had een heel ander beeld van minimalisme voor ik me erin ging verdiepen, iets meer dan 2 jaar terug. Ik zag alleen lege kale huizen zonder spullen of karakter, maar door er meer over te lezen en te leren, heeft het mij in zijn macht gekregen en zou ik het niet meer weg kunnen denken uit ons leven. Ik zit naar mijn idee nog in de begin fase, maar ben er zo enthousiast over dat ik zelf mensen uit mijn omgeving aan steek!

Wat is er voor jou veranderd, sinds je aan het minimaliseren bent?

Heel veel. Naar mijn idee heb ik een deel van mijzelf gevonden waarvan ik niet wist dat het miste. De rust die het mij geeft en hoe het bij ons als gezin past is intrigerend. Ik vind het elke dag een uitdaging om uit te zoeken wat ik echt nodig heb en wat niet. Waar ik gelukkiger van wordt en wat mij in de weg staat. Het ondervinden waar het leven om draait, en steeds verder weg te staan van de drukte waar alles alleen draait om materie, status en compulsief kopen.
Het is een heerlijk idee dit aan onze kinderen over te kunnen dragen.

Naar mijn idee heb ik een deel van mijzelf gevonden waarvan ik niet wist dat het miste.

 

Wat vind je het moeilijkst om te minimaliseren?

Net als veel andere moeders denk ik, vind ik het moeilijk om speelgoed van de kids te minimaliseren! Alles heeft wel een verhaal er achter of geeft een bepaald gevoel/emotie als ik het bekijk of vast hou. (Gekregen van die of die… voor verjaardag/kerst/beloning voor…etc.) En hun kleinste kleertjes. Al het andere gaat makkelijk de deur uit. Mijn garderobe is nu 1/3 van wat het was vorig jaar en daar ben ik super blij mee.

IMG_20160521_194135Minimaliseer je ook in afval?

Nee. Op dit moment (nog) niet. Daar ben ik nog niet mee bezig. Ik heb het idee dat voor mij het minimaliseren in delen bestaat en dat ik steeds een stukje verder kom, maar daar zit tijd in. Ik ben me er vaak wel van bewust als ik boodschappen doe, waar dingen in verpakt zijn bijvoorbeeld. Ik koop dan ook liever los groente en fruit dat ik dan in een eigen tasje mee neem, dan dat ik allemaal verschillende plastic zakjes gebruik ervoor.
Maar vaak ben ik ook op de markt te vinden voor mijn verse producten en dan neem ik een houten kistje!

Wat zou je in de toekomst graag nog willen minimaliseren?

Waarschijnlijk inderdaad afval, maar ook ben ik bezig met het psychologische aspect ervan, zoals minimaliseren op media (TV etc. Kranten lees ik al jaren niet.) En het minimaliseren van overbodige informatie die mij onnodig “lastig valt” en die niet bijdragen aan het geluk in ons gezin. Wij willen dat liever uit ervaringen halen en niet uit het hebben van spullen om ons heen.

Welke boeken/websites hebben je geïnspireerd?  

Ten eerste Lijstjes.info van Jelle Derckx. ( Zijn website ontdekte ik via Facebook en hem kende ik nog uit onze middelbare schooltijd) Ik vond het erg inspirerend. En natuurlijk Moeders Minimalisme, ook via Facebook. Met kinderen is het vaak toch ook moeilijk de tijd en de ruimte voor rust te vinden. Dus het idee van het creëren van deze mentale rust, in de vorm van minimalisme trok mij erg aan. En het lezen van ervaringen van andere moeders, hielp mij overtuigen dat het bij ons ook zou kunnen werken! Daarna ben ik er meer over gaan lezen en over op gaan zoeken online. De website van The minimalists uit The States bekeek ik ook graag. Ook ontdekte ik dat het hier in Spanje nog erg onbekend is en dat mensen vaak niet eens weten wat Minimalisme betekend. Uit nieuwsgierigheid heb ik ook het boek ‘Opgeruimd‘ van Mari Kondo gelezen. En beetje bij beetje lees ik meer. Hopelijk krijg ik er nu ook wat meer tijd voor, tussen werk, huishouden en de kids in!

IMG_20160328_144741Wat zijn voor jou de mooiste ‘dingen’ in het leven?

Samen zijn met familie, goeie gezondheid en creating happiness. Ik ben me erg bewust van natuurlijke voeding en het goed verzorgen van je lijf en geest.
Deze dingen brengen mij geluk.

Wat denk je dat jou doel is in het leven?

Voornamelijk het opvoeden van gezonde, verstandige kinderen die ‘outside of the box’ kunnen denken en die de wereld zien zoals hij echt is en daarin goeie beslissingen kunnen maken. Ik hoop ze daarbij te kunnen helpen en ze te steunen. Ik hoop ook anderen te kunnen helpen door mijn werk als opticien en mijn deeltje aan de maatschappij bij te dragen en mensen bewust te maken van hun vrijheid in keuzes in hun leven, mede door het werk van mijn man vind ik dat erg interessant en hoop ik daar ook meer over te leren in de komende jaren.

Minimalistische moeder van de maand augustus 2016

gezinMaaike (34) besloot zeven jaar geleden om samen met haar man en drie kinderen (Hanna 7, Jonathan 6 en Kajsa 2) te emigreren naar Härjedalen in Zweden. Met name om hun levensstijl om te gooien, meer rust ruimte en natuur voor de kinderen in een land waar kinderen centraal staan. Ze is de minimalistische moeder van de maand. Lees haar prachtige verhaal.

Maaike: “Het tempo is hier een heel stuk rustiger en na zeven jaar kunnen we oprecht zeggen dat we onthaast zijn. Als we in Nederland op bezoek zijn merken we hoe gestrest iedereen daar is in vergelijking tot hier. Ik werk hier als arts en mijn man heeft een eigen bedrijf waar hij keukens verkoopt en monteert. In onze vrije tijd is het een hoop kamperen, wandelen, buiten zijn. We hebben hier winter van november tot en met april dus alle dingen die buiten moeten gebeuren moeten we in de zomer doen, dan is het heel druk om alles voor elkaar te krijgen wat gedaan moet worden, hout splijten, gras maaien, bomen zagen enzovoorts.”

Wanneer besloot je te gaan minimaliseren?

“Het minimaliseren begon eigenlijk na de geboorte van mijn jongste dochter. Ik begon met gezonder eten en het eten vanuit de basics. Geen pakjes en zakjes. Al snel merkte ik dat de werking van geraffineerde suiker me geen goed deed en ben gestopt met het eten van suiker. Als je eenmaal in die wereld beland kom je al snel in de wereld van duurzame producten en ik begon al het plastic voor glas te vervangen etc. Zodoende kwam ik de site tegen van Moeders Minimalisme en dat sprak me heel erg aan. We vertrokken naar Zweden met een aanhanger van een kubik plus een opslag gevuld met 9 kubik aan spullen die we mee wilden nemen. Inmiddels zes jaar later hadden we een huis van 116 vierkante meter plus vijf schuren compleet gevuld container-afvalmet spullen, zomaar in zeven jaarbij elkaar gespaard. Dat wilde ik gaan veranderen. Het gaf een hoop onrust in mijn hoofd, een hoop chaos dat niet zijn vaste plek had en een heleboel tijd dat ik kwijt was aan het opruimen en vooral verplaatsen van spullen. Vorig jaar was ik het zat en besloot ik de jaarlijkse grote schoonmaak te combineren met minimaliseren. Ongelooflijk hoeveel spullen er weggingen! Ik denk dat er wel zeker in de eerste ontspulronde acht grote bouw vuilniszakken weggegaan zijn. Mijn man heeft toen van het voorjaar een container gevuld met spullen die weg konden en ik heb daarna nog twee keer een flinke minimaliseersessie gehouden. Heerlijk voelt het!”

Wat is er voor jouw veranderd, sinds je aan het minimaliseren bent?

“Sinds ik aan het minimaliseren ben kost het huishouden me veel minder tijd. Minder tijd kwijt om spullen op te ruimen en alles heeft zijn vaste plek dus veel minder tijd kwijt aan het zoeken van spullen. Zelfs de kinderen weten nu waar ze spullen kunnen vinden en vinden het overzichtelijk. Ik zal in de toekomst ook minder geld kwijt zijn aangezien ik niet meer zoveel koop. Op dit moment is dit nog niet zo omdat ik alle plastic producten voor duurzame aan het vervangen ben en investeer in organisatiesystemen voor de dingen die ik niet wegdoe kost dat me nu nog wel geld. Maar dat zal in de toekomst minder worden aangezien de nieuwe producten die ik koop een heel leven meekunnen.”

Wat vind je het moeilijkst om te minimaliseren?

“Ik merk dat minimaliseren een proces is, een levensstijl, een antwoord op de wegwerpmaatschappij van nu. Het is niet iets dat je in een keer doet, even je huis door ruimen en dan ben je klaar. Ik ben nu voor de derde keer mijn huis door aan het gaan en ben beland bij foto’s, boeken en dvd’s. Dat vind ik een stuk lastiger. Ik heb er geen emotionele band mee maar vind het soort van zonde om boeken weg te doen, ook al lees ik ze toch niet meer. Maar ik ben er wel mee bezig en merk dat het mijn hoofd opruimt. Ik doe het in kleine stapjes. Ook vind ik het lastig om te minimaliseren voor de kinderen. Het liefst zou ik ze alleen maar duurzame cadeaus geven maar dat is niet heel erg realistisch. Soms krijgen ze dan toch een prullaria van een rommelmarkt of Mac Donalds terwijl ik eigenlijk helemaal niet van die troep hou.”
boodschappen

Minimaliseer je ook in afval?

“We hebben onlangs een compostcontainer gekocht en nu hebben we ons afval kunnen minimaliseren met de helft. In Zweden moet je zowiezo het papier en plactic, glas en metaal scheiden maar ik ben daar nu een stuk nauwkeuriger in geworden. Het compost is een erg leuk project en ik merk dat ik daardoor ook veel bewuster ben van het eten dat er weg wordt gegooid. Ik heb een tijd terug ook zakken gekocht voor mijn groente en fruit en boodschappentassen zodat ik niet meer in de winkel voor plastic hoef te kiezen. Verder ben ik flink aan het experimenteren met eigen gemaakt wasmiddel, zeep, shampoo om de verpakkingen te verminderen en daarnaast met zo min mogelijk onnatuurlijke producten in aanraking te komen.”
potten

Wat zou je in de toekomst nog graag willen minimaliseren?

“Ik ben al een heel eind op weg maar hoop zo langzamerhand de spullen in mijn huis te kunnen vervangen voor duurzame producten die langer meegaan waardoor ik minimaliseer in de aankoop van bakjes, eten enzovoorts. Ik zou nog een stuk meer zelfvoorzienend willen worden door mijn eigen groente te gaan verbouwen. Ik en mijn man bouwen op dit moment een kippenhok en hopen in september onze eigen kippen te gaan houden.”

Welke boeken en websites hebben je geïnspireerd?

“Ik ben vooral geïnspireerd door de website Moeders Minimalisme en verder door een heleboel sites in Zweden die gaan over het maken van je eigen producten, zelfvoorzienend zijn. Ik google vaak als ik de oplossing voor iets wil weten en kom zodoende op een heleboel mooie websites terecht. Niet te geloven wat er allemaal bestaat aan producten waar ik niets van af wist zoals bijvoorbeeld de ladycup! Wat een uitvinding. De website van Flylady over schoonmaken is ook briljant.

Wat betekent de website MoedersMinimalisme.nl voor jou?

“Het is voor mij op dit moment vooral een inspiratiebron om door te zetten. Vaak lees ik dingen en dan denk ik: Oh ja, daar kan ik ook aan denken, daar kan ik ook eens naar kijken. Het is goed om dat steuntje in de rug te hebben om door te gaan, in het leven met drie jonge kinderen is het makkelijk om de draad weer kwijt te raken en te vervallen in oude routines.”

Wat zijn voor jouw de mooiste ‘dingen’ in het leven?

“De mooiste dingen in het leven zijn vooral het genieten van mijn kinderen en de natuur. Ik heb niet veel meer nodig dan mijn gezin om mij heen in een mooie omgeving. Daarom gaan we deze vakantie in eigen land (Zweden) ook bergwandelen met de kinderen. Twee weken kamperen en een route lopen. We hebben de rambleexplorer aangeschaft waardoor we nu de jongste mee kunnen nemen en de bepakking mee kunnen nemen en dan gaan we ervoor! Twee weken erop uit met niet veel meer mee dan de spullen die je echt nodig hebt. Twee onderbroeken, twee t-shirts etc. Het ene heb je aan het andere hangt te drogen aan de wagen. een bord, een vork/mes/lepel, je snapt het idee. Het wordt een heerlijke vakantie waarin we ons echt op de natuur en op elkaar kunnen concentreren.”
tent

Wat denk je dat jouw doel is in het leven?

“Ik probeer te genieten van elke dag en probeer al het overbodige eruit te schrappen en over te houden wat echt belangrijk ik. Het is echt samen met mijn gezin een zoektocht naar onszelf. Naar waar het werkelijk om draait en in de huidige maatschappij zijn naar mijn mening veel mensen dit kwijt. Veel mensen hangen zo in het bezit van veel spullen, het laten zien aan andere wat ze doen op Facebook, het laten zien wat ze kopen en daarmee aan de essentie voorbij gaan. Ook met niets kun je ontzettend veel hebben. Ik denk dat mijn doel is om nog dichter bij de natuur te komen en als ik dit over kan dragen op mijn kinderen dan ben ik tevreden. Ik hoop een inspiratie voor mijn kinderen te zijn.”

Wonen in een camper: deel 1

Heidi gaat met haar man en 5 kinderen op reis in een camper. Lees haar prachtige verhaal over haar voorbereidingen.

 

Heidi: ‘Als we allemaal 2 paar schoenen hebben, moeten we er al 24 meenemen…’ denk ik hardop. De baby reken ik daarbij nog even niet mee, want die loopt voorlopig nog niet op schoenen. ‘Waar moeten we alles toch laten?’ Gelukkig heeft mijn praktische man voor vrijwel alles een oplossing. Ik heb er alle vertrouwen in dat het gaat lukken.

De cijfertjes

20160515_11232124 schoenen, 5 kinderen en 2 volwassenen gaan op reis. Die schoenen, dat zijn de onze en die mensen, dat zijn wij. Dit gaat echt over ons. Jos en Heidi, 2 mensen die in 12,5 jaar tijd zijn uitgegroeid tot een gezin van 7 personen. Met onze 2 jongens en 3 meiden gaan we de wijde wereld in. We hebben een camper uit 1998 van 7 meter lang en 2,5 breed, ons eigen tiny house op wielen. Hier willen we 1 jaar lang in gaan wonen, tientallen mensen mee bezoeken en duizenden kilometers mee afleggen in binnen- en buitenland.

Worldschooling

Het plan is om deze zomer naar het hoge noorden te rijden en in de winter naar het zonnige zuiden. Onderweg hebben we tussenstops gepland bij verschillende particulieren en stichtingen waar we als gezin vrijwilligerswerk gaan doen. Het lijkt ons een geweldige leerzame ontdekkingstocht, zowel voor de kinderen als voor ons. De wereld is ons klaslokaal. We ontmoeten nieuwe mensen en andere culturen, we maken een budget en rekenen met vreemde valuta, we onderhouden de camper, we schrijven een dagboek, we werken in de natuur en we leven met z’n zevenen op 20m2 (maar onze achtertuin is de wijde wereld).

Ieder z’n ding

Al maanden zijn we bezig met de voorbereidingen. De camper is Jos’ domein, ik regel de boel hier thuis. Hij zorgt voor schoenenkastjes en kledinghaken, ik zorg voor 12 sandalen en 12 wandelschoenen én voor het wegwerken van die 66 andere schoenen in ons huis.
We staan voor twee uitdagingen. Ten eerste, alles wat we mee willen nemen moet in de camper passen en niet te zwaar zijn. De camper weegt leeg 2900 kg en we moeten onder de 3500 kg blijven. Met de kilo’s aan lichaamsgewicht van 7 personen, een tank benzine en een tank water telt het nogal rap op. Ten tweede, alles wat we niet mee willen nemen maar wel willen houden moet op de zolder van ons huis passen.

De spulletjes

20160523_123250Onze twee uitdagingen zorgen voor interessante denkprocessen. Welke spullen vinden we onmisbaar voor op reis? Een minimale kledinggarderobe per gezinslid, een e-reader, vooruit, ook wat Donald Ducks, kaartspelletjes, pennen, papier en stiften, een smartphone met camera. Elk kind krijgt een bak om te vullen en mag voor zichzelf beslissen wat hij of zij belangrijk vindt om mee te nemen. We ontdekken slimme oplossingen zoals een wonderpan, zodat we met weinig gas een oventje hebben. Ook komt er een zelfgemaakt veldbed voor op de voorstoelen, zodat we niet elke avond de tafel om te hoeven bouwen tot een bed.

En dan nog de vraag welke spullen we werkelijk zo belangrijk vinden dat we ze op zolder gaan bewaren. Heb je spullen waar je een jaar zonder kunt eigenlijk wel zo nodig? Een bed is wel fijn en wat kleding in grotere maten voor kindjes in de groei. De Lego en de keukenspulletjes mogen blijven, evenals een doos met onze boeken en een kast vol kinderboeken. Een ieder heeft zo z’n voorkeuren. En zo gaan er elke week tientallen, zo niet honderden, spullen de deur uit.

Ik heb me weleens afgevraagd wat we de kinderen aandoen door ook zoveel van hun spullen weg te doen. Ik wil ze graag laten meebeslissen, maar merk dat het ze niet echt boeit. Ze vinden het wel best en er is nog geen autootje dat het huis onder protest verlaat. Als je zoveel spullen hebt zijn dat blijkbaar niet allemaal ‘dierbare bezittingen’, ook voor kinderen niet. Ik hoop ook dat we allemaal weer meer gaan waarderen wat we hebben en doen nu we minder spullen bezitten. Herinneringen zijn kostbaarder dan spullen.

Wat moet je ermee?

Ik merk dat ik wel een beetje vast zit aan m’n spulletjes. Zomaar wegdoen vind ik moeilijk en het liefst geef ik alles een prachtige nieuwe bestemming. Dingen die me ooit geld hebben gekost zijn het moeilijkst. Als ik niet meer weet wat het gekost heeft of als het al een tijdje geleden is dat ik het kocht, is het stukken makkelijker om afscheid te nemen dan wanneer ik de prijs nog helder voor ogen heb. Komt dat omdat ik nooit echt een big spender ben geweest? Of hebben mensen die meer uitgeven dat nog sterker? Het wordt in elk geval steeds leger in huis en in de woonkamer echoot het al. Dit gaat de goede kant op.

‘Wat je niet hebt, hoef je ook niet te verzorgen!’ is mijn nieuwe motto. Minder spullen hebben zorgt voor rust en overzicht. Dit gevoel wil ik vasthouden. Ook als we terug zijn van onze reis. Uit ervaring weet ik dat als je niet goed oplet je huis snel weer dichtslibt met spullen die je krijgt of koopt. Tien jaar geleden kwamen we met een baby en een paar koffers met spullen terug uit Suriname. 4 woonplekken en 4 kinderen verder bezitten we meer spullen dan ooit…

Volg Heidi en haar gezin via http://www.mobilehomework.blogspot.com.

Minimalistische moeder van de Maand April 2016

marlies
Fotograaf: Danilo Renato Floreani (http://www.drf-photo.com)

 

Marlies (28) is getrouwd met Jesse (28) en moeder van Jaïr (3) en Evy (1). Ze zijn zes jaar geleden vanwege het werk van haar man Jesse naar Duitsland verhuisd. Na een aantal omzwervingen wonen ze sinds vorige zomer in een piepklein appartement van 42 m2 in de Duitse hoofdstad Berlijn. Marlies werkt als freelance journalist voor onder andere de Ouders van Nu en de Margriet. Marlies is de inspirerende én minimalistische moeder van de Maand april 2016.

 

Wanneer besloot je te gaan minimaliseren?

IMG_3406Zo’n anderhalf jaar geleden stuitte ik via YouTube op video’s over de tiny house movement. Wat zag dat er knus uit! Ik bestelde een aantal Engelstalige boeken over minimaliseren en was al snel verkocht. Opeens zag ik hoeveel spullen we in de afgelopen jaren om ons heen hadden verzameld. Met het oog op onze aanstaande verhuizing naar Berlijn, begonnen we drastisch te minimaliseren. In die tijd waren we op zoek naar een ruim en betaalbaar driekamerappartement, maar na een maandenlange zoektocht hadden we nog steeds geen succes. Een vriendin vertelde ons dat ze een huis had gekocht en dat we haar appartement konden overnemen. Klein detail, het tweekamerappartement telde slechts 42 m2. Na de eerste twijfels, kwamen de enthousiaste kriebels. Ons eigen tiny house was een feit.

Vanaf dat moment bekeken we al onze bezittingen één voor één. Past deze loveseat in ons nieuwe huis? Vinden we deze vaas écht mooi? We verkochten veel meubels, gaven bijna al onze kleding weg en zetten vuilniszakken vol troep langs de kant van de weg. Jesse ontwierp en bouwde een bedkast met voldoende bergruimte voor onze kleding en boeken. Plaats van bestemming: de woonkamer, die dus ook zou gaan dienen als onze slaapkamer. Met een kleine bestelbus volgeladen met onze bezittingen reden we vorige zomer van Heidelberg naar Berlijn.

IMG_3411De eerste weken waren heftig. Het appartement was vies, gehorig, onze spullen stonden overal en ons bed was nog niet klaar. De kinderen sliepen voor het eerst bij elkaar op de kamer en maakten elkaar wakker. In de praktijk was 42 m2 toch wel erg krap. Waar waren we aan begonnen? Zou dit ooit gaan werken?

Inmiddels zijn we bijna een jaar verder en ben ik ontzettend blij met deze plek. We wonen middenin de stad, op een fantastische plek vlakbij parken, speeltuinen, (kinder)cafés en Berlijnse hotspots. Een groter huis in deze buurt hadden we ons niet kunnen veroorloven. We hebben precies wat we nodig hebben en dat voelt goed.

 

Wat is er voor jou veranderd, sinds je aan het minimaliseren bent?

We zijn als gezin dichter naar elkaar toe gegroeid doordat we altijd bij elkaar in dezelfde kleine ruimte zijn. Dat is vaak erg gezellig, maar met twee kleine kinderen ook wel eens overweldigend. We gaan er daarom veel vaker op uit met elkaar en zijn meer buiten. Nog een groot voordeel van een klein huis: het is binnen een handomdraai schoon en opgeruimd. Zo blijft er meer tijd over om met elkaar mooie herinneringen te verzamelen. We hebben simpelweg geen ruimte voor meer spullen, dus we gaan zelden de stad in om te winkelen. Kortom, er is meer rust gekomen in ons gezin en we genieten meer van de kleine, dagelijkse dingen.

 

Wat vind je het moeilijkst om te minimaliseren?

IMG_3413Boeken. De kinderen hebben 80 boeken en Jesse en ik samen 55 boeken. (Ja, ik heb even een kleine telronde gedaan…) De kinderboeken heb ik niet geminimaliseerd, een mooie kinderboekenbibliotheek vind ik veel waard. Onze boekencollectie is een fractie van wat we vorig jaar nog hadden. Ik heb een e-reader overwogen, maar daar wil ik niet aan. Er is niets fijner dan met een echt boek op de bank te zitten, vind ik. Wie weet komt het nog, ooit!

 

Minimaliseer je ook in afval?

Vlak voor onze verhuizing naar Berlijn las ik het boek ‘Zero waste home’ van de Amerikaanse Bea Johnson. Zij en haar gezin produceren nauwelijks afval, ontzettend inspirerend! Ik kieperde op dat moment al ons afval nog op één grote hoop. Inmiddels hebben we één pedaalemmertje in de keuken staan, dat we gemiddeld twee keer in de week legen. We doen boodschappen met onze eigen zakjes, maken zelf tandpasta, gebruiken een verknipt t-shirt als zakdoekjes en gaan regelmatig langs Unverpackt, de verpakkingsvrije winkel van Berlijn. Vooral de eerste maanden was het best een gedoe, maar inmiddels hebben we een nieuwe routine opgebouwd en weten we niet meer beter. Soms is het nog een beetje IMG_3412zoeken naar een goed evenwicht. Helemaal zonder plastic leven vind ik lastig, zeker nu we als gezin meer plantaardig eten. Ik vind het toch fijn om tofu te kunnen kopen of een paar doosjes bosbessen en aardbeien. Gelukkig is het in onze buurt erg makkelijk om verpakkingsvrij te winkelen, dat maakt dat we een groot verschil zien in de hoeveelheid afval die we produceren.

 

Wat zou je in de toekomst nog graag willen minimaliseren?

Ik heb nog een aantal dingen op mijn verlanglijstje staan waardoor we nog meer afval kunnen minimaliseren, zoals bijvoorbeeld een goed scheermes. Scheelt weer een hoop plastiek scheermesjes in ons pedaalemmertje.

Verder zou ik graag voor een langere periode op reis gaan zonder koffers. Iedereen een rugzak met hoognodige en zo de wereld ontdekken. Dat lijkt me een ultieme uitdaging!

 

Wat betekent de website MoedersMinimalisme.nl voor jou?

De eerste Nederlandstalige website die ik tegenkwam over dit onderwerp. Leuk om ook in mijn eigen taal te lezen over minimaliseren. In de periode voor onze verhuizing naar Berlijn heb ik alle artikelen uitgebreid gelezen en veel tips toegepast. Nu vind ik vooral de ervaringsverhalen van andere moeders erg leuk om te lezen.

 

Welke websites en/of boeken geven jou inspiratie?

Boeken die ik van harte kan aanbevelen zijn Stuffocation (de Nederlandse versie is net verschenen: Ontspullen) en You can buy happines and it’s cheap. Het eerste boek is wat zwaardere kost, maar erg interessant. Het tweede boek is het ervaringsverhaal van een vrouw die een typisch Amerikaans leven leidt (inclusief schuld en veel spullen) en uiteindelijk beland in een tiny house. Inspirerend! Simplicity Parenting heeft ons geholpen om de levens van onze kinderen eenvoudig en overzichtelijk te houden. Ook een aanrader!

Verder lees ik graag de artikelen op www.zenhabits.com en www.theartofsimple.net.

 

MM2
Fotograaf: Danilo Renato Floreani (http://www.drf-photo.com)

 

Wat is jouw doel in het leven?

Samen met mijn gezin een eenvoudig en betekenisvol leven leiden. We focussen ons op het verzamelen van mooie herinneringen en zijn dol op reizen. Het is een kunst om te genieten van de kleine dingen, elke dag opnieuw. Spullen geven geen voldoening, contact met mensen om je heen en het ontdekken van de wereld (ver weg, maar ook zeker dichtbij) des te meer.

Volg Marlies ook op haar Instagram!

 

Ook meedoen met deze rubriek? Stuur een mailtje naar dieuwke@moedersminimalisme.nl!

Minimalistische moeder van de maand Maart 2016

Mandy,-Gioia-en-Vita

 

Dit is Mandy Ladan, moeder van Gioia (bijna 5) en Vita (2). Ze is werkzaam als leerkracht in het basisonderwijs. Ruim vijf jaar geleden heeft ze Stichting MommaLuv opgericht. Mandy is minimalistische moeder van de maand maart 2016.

Mandy: “Met mijn stichting koppel ik aanstaande Nederlandse ouders aan een aanstaande moeder in een ontwikkelingsland die ongeveer gelijk haar kindje verwacht. Na de geboorte van het Nederlandse kindje vragen de ouders een donatie voor de moeder daar in plaats van kraamcadeautjes. Van het ingezamelde geld wordt er in het ontwikkelingsland een mooi kraampakket samengesteld. Het is dus een symbolisch doorgeven van de kraamcadeautjes. Hier hebben we kraamcadeautjes niet echt nodig, en daar kan de moeder deze extra hulp maar al te goed gebruiken bij de opstart van het nieuwe leventje. Doordat je foto’s van de moeder en baby ontvangt maakt het dat deelnemen aan MommaLuv een heel persoonlijke manier van doneren is. Ook is het natuurlijk een tegenreactie op de grote mate van overconsumptie als er hier in Nederland een kindje geboren wordt. Meer dan liefde en verzorging heeft je kindje echt niet nodig. Het geven van kraamcadeautjes is een ingeslepen traditie in onze cultuur, maar ik wil met MommaLuv laten zien dat het ook anders kan. We ontnemen de ‘joy of giving’ niet, het gaat alleen naar een baby die het veel harder kan gebruiken.

Meer dan liefde en verzorging heeft je kindje echt niet nodig.

Elke dag een andere outfit
Op het moment dat ik ruim vijf jaar geleden onverwachts zwanger bleek te zijn, werden we overladen met (tweedehands) spullen en cadeautjes. Al vrij snel waren we in het bezit van een volledige garderobe, bergen boxspeeltjes, maar ook het kamertje en de kinderwagen kregen we cadeau. Uiteraard waren we hier ontzettend dankbaar voor, maar er speelde bij mij ook een ander gevoel op. Toen ik, ongeveer zeven maanden zwanger, de kledingkast in stond te ruimen, bedacht ik me dat ons meisje werkelijk alles zou hebben wat ze maar kon wensen. Ik kon haar dagelijks een andere outfit aantrekken de eerste maanden en als ze wilde kon ze elke dag met een andere knuffel in slaap vallen.

Een goed doel
Vervolgens bedacht ik me dat ik er absoluut niet al te veel spullen meer bij wilde hebben in ons kleine huisje. Ik wilde dus echt niet dat alle kraamvisite die ons zou komen bezoeken als onze dochter geboren was, nog meer cadeautjes zou meebrengen. We zochten naar een alternatief. Zouden we mensen vragen om een donatie voor een goed doel? Maar is dat niet erg onpersoonlijk? En komt het allemaal wel terecht waar het terecht moet komen? Die avond kwam ik op het idee voor MommaLuv. Waarom niet binnen mijn eigen netwerk op zoek gaan naar contactpersonen in ontwikkelingslanden die mij aan zwangeren konden helpen voor wie wij een kraampakket bij elkaar konden gaan sparen samen met onze kraamvisite? Ik werkte het e.e.a. uit, en binnen een week kreeg ik een foto opgestuurd van de eerste moeder in Ecuador.

 

Uganda 2014 056 (1)

 

In de praktijk blijkt dat veel mensen alsnog een klein cadeautje meebrengen wanneer ze op kraamvisite komen, maar dit is dan vaak een persoonlijk en duurzamer cadeautje. Bijvoorbeeld een klein boekje waar ze dan een boodschapje in de kaft geschreven hebben. Daarnaast doen ze dan een donatie voor de MommaLuv-moeder aan de andere kant van de wereld.

Toch denk ik dat wij door deelname aan MommaLuv, uiteraard bij beide dochters, een stuk minder spullen in huis hebben. Door deze insteek aan het begin van hun leventje brengen we ze denk ik al een stukje bewustzijn mee. Natuurlijk hebben ze ook een kamer vol speelgoed, maar ze zijn er zuinig op en kennen de waarde ervan. Ze weten hoe bijzonder het is dat ze dit hebben, omdat ik ze ook vertel over de kindjes in de MommaLuv-landen die niets hebben.”

Wat is er voor jouw veranderd, sinds je aan het minimaliseren bent?

“Ik geef een stuk minder geld uit, en denk veel beter na over een aankoop. Dit geldt niet alleen bij spullen voor mijn kinderen, maar ook bij bijvoorbeeld kleding voor mezelf. De mensen om me heen weten hoe we in het leven staan en dat ik bijvoorbeeld erg graag ‘tweedehandsjes’ aanneem. Het gebeurt dus geregeld dat ik in een broek van mijn zusje, een top van een vriendin en een vest van de buurvrouw loop. Ik vind dit erg leuk. Om het feit dat deze spullen niet weggegooid zijn, en om het feit dat deze mensen zo lief zijn om dit aan me te geven.”

Wat vind je het moeilijkst om te minimaliseren?

“De stapel spullen in je huis groeit zo snel zonder dat je er zelf geld aan uit hoeft te geven. Ik vind het moeilijk om dingen weg te gooien. Vooral spullen die ik heb gekregen. Mijn huis is dus nog steeds een stuk rommeliger dan ik zou willen. Ik denk te vaak ‘o dit kunnen we vast nog weleens gebruiken’, en stop dingen in een kastje om er vervolgens vijf jaar niet meer naar om te kijken. Dit zal mijn levenslange uitdaging blijven. Ik gooi dingen vaak alleen weg als het kapot of incompleet is. Ik houd ervan om dingen weg te geven aan mensen die het kunnen gebruiken, maar soms houdt het me ook tegen om anderen met dingen ‘op te zadelen’. Ik ben aan het leren.”

Minimaliseer je ook in afval?

“Nog niet. Dit is voor mij een project op de lange termijn. We zijn wel erg goed aan het recyclen met vijf verschillende vuilnisbakken, maar dit moet er eerst even goed inslijpen. Als dit vanzelfsprekend wordt in mijn huishouden, dan is het tijd voor de volgende stap.”

Wat zou je in de toekomst nog graag willen minimaliseren?

“Boeken en cd’s. Ik heb zoveel herinneringen bij elk boek en elke cd die ik ooit gekocht heb. Alles roept een gevoel op en ik vind het enorm moeilijk om hier afstand van te doen. Mijn man zit vaak ’s avonds te lezen op zijn e-reader. Ik kan er gewoon nog niet aan.

Verder heb ik ditzelfde melancholische gevoel soms bij bepaalde kledingstukken. Als deze kledingstukken echt oud en versleten zijn dan moet ik ze natuurlijk weggooien. Wat ik nu soms doe, is er een stukje stof uitknippen en dat bewaar ik in een schoenendoos. Alsnog niet echt minimaliseren natuurlijk, maar het is al een stap.”

Wat betekent de website MoedersMinimalisme.nl voor jou?

“Op MoedersMinimalisme lees ik over waar ik in the end heenwil. Ik vind het heel inspirerend om de artikelen te lezen en wordt vaak gemotiveerd om op te gaan ruimen, haha. Dikwijls eindigt een leessessie op de website dan ook in het uitruimen van een keukenkastje of mijn schoenenla.”

Wat zijn voor jou de mooiste dingen in het leven?

“Bezig zijn met een missie, met een doel. Het gevoel dat je vleugels krijgt als je echt bezig bent met datgeen wat je wilt doen in je leven. Het mooist vind ik om proberen dit gevoel over te brengen op onze dochters. Ik hoop dat wij ze kunnen begeleiden bij het vinden van hun doel, wat willen zij echt doen later. Mijn man is schrijver en dat is ook niet de makkelijkste weg om af te leggen. Onze meiden zien de struggles natuurlijk ook, maar toch hoop ik dat het belangrijkste dat wij hen gaan meegeven, zal zijn: ‘Pas als je doet wat je moet doen, zul je komen waar je moet zijn.’

Mijn eigen doel ligt hem in het helpen. Er zijn voor andere moeders. Moeders waarbij de geboorte van hun kindje gepaard gaat met grote zorgen. Mijn doel is om iets bij te dragen met mijn initiatief MommaLuv. Mijn doel in Nederland is het stimuleren van een bewustwording. We consumeren er maar op los. Zeker als er een baby geboren wordt. Is dit nodig, of doen we het omdat iedereen het doet? Het kan ook anders. En dat is MommaLuv.”