Boekrecensie: Meer luxe met minder (met winactie)

Er is weer een nieuw boek op de markt over minimalisme! Meer luxe met minder is geschreven door Annelies Mentink. Annelies is opruim- en minimaliseercoach. Ze wordt ook wel de Vlaamse Marie Kondo benoemd. De ondertitel ‘Minimaliseren kun je leren’ kwam me enigzins bekend voor. (heb ik niet een e-book geschreven dat zo heet en een Facebookgroep met dezelfde naam opgericht?) 😉 Met veel nieuwsgierigheid begon ik in het boek.

Annelies is begonnen met ontspullen na een post-partumdepressie. Zo is het bij mij ook begonnen en ik hoor het vaker om me heen. Grappig, dat ontspullen dan een manier kan zijn om weer grip op je leven te krijgen.

Maar de gelijkenissen houden niet op. Het boek begint met een tekst van Stef Bos. Het is een lied van hem dat ‘Minder meer’ heet en toevallig heb ik die tekst en het liedje ook hier op mijn website staan. Ik ben gek op Stef zijn liedjes, dus deze prachtige tekst mocht niet ontbreken.

Het boek bestaat uit vijf delen. Deel 1 gaat over opruimen, deel 2 over ontspullen, deel 3 over anders kopen, deel 4 over verduurzamen en het vijfde deel over minimaliseren.

Hoofdstuk 1: Opruimen

In dit eerste hoofdstuk vertelt Annelies wat voor invloed rommel heeft op je leven; rommel in je huis, chaos in je leven. Maar dat wisten we natuurlijk al. Opruimen is dus goed voor je hoofd. Maar hoe dan? Ze noemt een aantal methodes. De eerste is de startmethode: alles op een vaste plek leggen. Goeie tip! Dan de Konmari-methode; alles per categorie verzamelen en dan je afvragen of het nog een beetje ‘joy sparkt’. De derde methode is de dozenmethode; je pakt een doos voor de spullen die weg kunnen, een doos met spullen die je wilt bewaren en nog een doos voor de spullen die je ergens anders wilt bewaren. In het boek worden alle drie methodes uitgebreid uitgelegd. Het hoofdstuk sluit ze af met 10 excuses die mensen vaak gebruiken om iets niet weg te hoeven doen. Annelies geeft daarvoor goede tips.

Hoofdstuk 2: Ontspullen

In dit hoofdstuk vertelt de schrijfster wanneer je zou moeten ontspullen, maar dat je ook kunt ontspullen op het vlak van tijd. Of wat dacht je van digitaal ontspullen. Ook legt ze uit hoe je het beste kunt beginnen met het wegdoen van je spullen.

Hoofdstuk 3: Anders kopen

Onze maatschappij is materieel verzadigd en we moeten nodig op spullendieet, zo legt Annelies in dit hoofdstuk uit. We hebben verbinding nodig, niet met spullen, maar met elkaar. Goed punt!

Annelies geeft enkele voorbeelden van hoe we anders kunnen kopen. Zoals niet in reclame trappen, tweedehands kopen, lokaal kopen enz.

Hoofdstuk 4: Verduurzamen

Wat is duurzaamheid? Hoe kun je duurzamer leven? Annelies geeft tips zoals gewoon spullen weigeren, je aankoop van spullen verminderen, spullen hergebruiken en uiteraard spullen herstellen of recyclen.

Hoofdstuk 5: Minimaliseren

In dit hoofdstuk legt de schrijfster heel mooi uit wat minimaliseren is. “Minimaliseren betekent niet alleen geen slaaf meer zijn van je spullen, maar ook leven zonder ‘ruis’ zodat enkel de essentie overblijft.” Prachtig! Ook legt ze heel mooi het verschil tussen opruimen, organiseren en minimaliseren uit.

Al met al een zeer compleet boek. Ik denk dat dit boek, als je nog aan het begin van minimaliseren staat, je erg kan helpen om je bewust te worden van het hele proces en je kan inspireren en aanzetten tot actie. Het is duidelijk geschreven en zit vol met voorbeelden en tips.

Eerder schreef ze het boek ‘Opruimen maakt gelukkig!’

Het boek winnen?!

Ben je nieuwsgierig geworden naar dit boek? Je kunt het boek hier online bestellen.

Maar ik geef ook mijn eigen exemplaar weer weg. Wil jij hem graag lezen? Laat dan hier een reactie achter. Over een paar dagen neem ik contact met de winnaar op.

Recensie: ‘Wat ik houden wil’

Wie op Instagram zit, kent haar misschien wel. Anne Marije Baars is moeder, minimalist en theoloog. Ze is zó ontzettend inspirerend als minimalist. (check de filmpjes!) Maar ook schrijft ze hele inspirerende teksten op haar Instagram. Ze schreef onlangs het boek ‘Wat ik houden wil’. Man o man, alleen die titel al!

Hoewel Anne Marije minimalist is, en de titel je het doet vermoeden, gaat het boek niet alleen over minimalisme. Het boek gaat wél over kwetsbaarheid, authenticiteit, Anne Marije haar autisme en depressies.

Het boek bestaat uit drie delen. Het eerste deel noemt ze ‘Minder controle’. Ze vertelt over haar eerste paniekaanval en over hoe ze een burn-out kreeg.

“Het is als ik autorijd en het angstzweet mij letterlijk uitbreekt. Het overweldigt mij ineens: al die auto’s en fietsers, het opletten en voorrang geven aan medeweggebruikers. Ik weet niet meer wat de verkeersregels zijn en hoe ik moet anticiperen. Mijn hart klopt in mijn keel en mijn ademhaling is gejaagd en onregelmatig.”

Op een gegeven moment werd ze zo moe dat ze niet meer op haar benen kon staan. Ook kan ze nog amper logisch nadenken. Wanneer ze uiteindelijk weer wat opkrabbelt ontdekt ze het minimalisme. Dit is voor haar een manier om weer wat controle over het leven te krijgen. Ook ontdekt ze Instagram, waar ze foto’s van haar huis plaatst en ze al snel 10.000 volgers heeft.

Wanneer ze de diagnose van Autisme krijgt, valt alles op zijn plek.

“Ook praat ik hard. Altijd. In de trein of in een restaurant. Ik denk er simpelweg niet over na dat er naast mij ook andere mensen in de coupé of op het terras zitten. Toch gaat het steeds beter, want de meeste sociale regels heb ik mezelf ondertussen wel eigen gemaakt. Laurens leert mij dat ik soms moet liegen in deze maatschappij, omdat niet elke situatie vraagt om de waarheid.”

Het tweede deel heet ‘Meer jezelf’. Hier vertelt ze over wat het minimalisme haar bracht. Over de spullen die ze graag houden wil. Ze schrijft over de invulling van de kostbare tijd, over dankbaarheid, over verbinding en eerlijkheid op sociale media.

“Het zijn spullen en bezigheden die ruimte innemen. Maar die ruimte is bedoeld voor jou, je gezin en de mensen om je heen. Vul het dan ook zo in. En je zult merken dat het je tijd oplevert om simpelweg te kunnen zijn.”

“Ik kwam er achter dat ik niet door anderen geaccepteerd hoef te worden om van mezelf te kunnen houden.”

In het derde en laatste deel dat ze ‘Meer leven’ noemt vertelt ze over haar relatie, de liefde en over haar miskraam.

“Ik weet niet of ik de miskraam groter maak dan het is door het nieuws te delen met mijn omgeving en met mijn duizenden volgers. Ik weet van het taboe dat erop rust, omdat de buitenwereld het vaak te klein vindt om te erkennen.”

Net als op haar Instagram schrijft Anne Marije prachtig. Het is daardoor een boek dat heerlijk weg leest. Het is een eerlijk boek. Door Anne Marije haar verhalen heen schuilt haar vertrouwen in God. Ik denk dat veel mensen met autisme of een depressie herkenning en erkenning in dit boek zullen vinden. En nee, ze is niet iemand die woorden als ‘Fantastisch!’ en ‘Geweldig!’ gebruikt en bij wie het glas altijd half vol zit. Maar ze is wel eerlijk en echt. ‘Wat ik houden wil’, een aanrader!

Het boek ‘Wat ik houden wil’ is hier te bestellen.

Oh ja, ik geef mijn eigen exemplaar weer graag door. Interesse? Laat hieronder even een reactie achter!

Opruimen voor je doodgaat

‘Opruimen voor je doodgaat draait niet alleen om spullen. Als dat zo was, dan zou het niet zo moeilijk zijn.’

Dit is één van de zinnen uit het boek ‘Opruimen voor je doodgaat’, geschreven door Margareta Magnusson een Zweedse dame van ergens tussen de 80 en 100 jaar oud.

En daarmee slaat ze de de spijker op zijn kop. Opruimen gaat niet alleen over spullen wegdoen, maar opruimen gaat over emotie. Al helemaal als je al een heel leven achter je hebt. Opruimen gaat dan niet zo snel. Je bleeft bijvoorbeeld steken in liefdesbrieven van vroeger, in fotoboeken of in schoolspullen. Er komen zowel positieve als negatieve emoties bij je naar boven. Je maakt letterlijk en figuurlijk van alles los. Dat is ook de reden waarom Margareta er voor pleit dat je er op tijd mee begint. Dan kun je alles rustig bekijken en je leven overzien. Dan heb je de tijd om te bedenken wat je met je spullen zult gaan doen.

Je kunt foto’s gaan verdelen over familieleden. Je kunt een liefhebber voor je trouwservies gaan zoeken. Je kunt briefjes gaan plakken op dingen met welk goed doel iets moet krijgen. Je kunt spullen verkopen en voor dat geld je familie mee uit eten nemen. Zomaar wat ideetjes.

Veel mensen vinden dit meer een klusje voor de familieleden. Je kunt daar natuurlijk voor kiezen, maar besef wel dat jij je familieleden met een enorme klus opzadelt. Een klus waar ze waarschijnlijk niet op zitten te wachten wanneer ze in de rouw zitten. Natuurlijk is het voor de nabestaanden fijn om persoonlijke spulletjes van jou te krijgen. Maar waarom alles aan de nabestaanden overlaten? Je kunt het ook voor je dood verdelen en persoonlijk overhandigen, er een verhaal bij vertellen. Zo voorkom je ruzies én zo maak je de herinneringen nog intenser.

Opruimen voor je doodgaat
Margareta heeft een aantal keren in haar leven de spullen van iemand die dood is gegaan moeten opruimen. Daarom pleit ze voor ‘Döstädning’. Oftewel ‘opruimen voordat je doodgaat’. Het is een Zweeds gebruik om je materiële bezittingen te ordenen tegen het einde van je leven. (of eerder) Het is een manier om je nabestaanden nergens mee op te zadelen, maar ook een ritueel dat je helpt om te reflecteren op je leven – of dat nou binnenkort op zijn einde loopt of nog bij lange na niet. In het boekje staan geen concrete opruimtips, daarvoor verwijs ik je naar het e-book ‘Minimaliseren kun je leren‘. Wel neemt de schrijfster je mee in haar persoonlijke verhalen achter haar spullen. Het boek leest gemakkelijk, snel en het werkt heerlijk motiverend!

Het boek of e-book is hier te bestellen.