Minimalistische moeder van maand November 2016

_mg_0192Dit is Silvia van Nieuwenhuizen, 38 jaar oud en getrouwd met Jeroen. Moeder van Lars (7 jaar), Sven en Sanne (tweeling van 4 jaar). Ze werkt 2,5 dag als communicatie-adviseur en haar man werkt 4 dagen als projectmanager. Ze brengen vrijwel elke dag hun kinderen samen naar school. Silvia is minimalistische moeder van de maand. Lees haar inspirerende verhaal.

 

Silvia: ‘Op dit moment lees ik alles wat los en vast zit over minimaliseren, over tiny houses en over mindfullness, voor mezelf en voor kinderen. Het zijn de thema’s die heel goed bij me passen. Sinds kort mediteer ik, daarmee probeer ik te komen tot mijn eigen kern. Mijn zoektocht naar vrijheid zocht ik voorheen in alles om mij heen, nu ga ik nog een stap verder en zoek ik in mijzelf.’

_mg_0351Wanneer besloot je te gaan minimaliseren?

Na de zomervakantie in 2015 ben ik gaan minimaliseren. Dat was een moment dat alles op z’n plek viel. Ik was voortdurend op zoek naar vrijheid, maar hoeveel ik ook zocht, ik kreeg er maar geen vat op. En, moeilijker nog, hoe zorg je voor vrijheid met een druk gezin en een baan. Mijn gedachten werden zo’n geitebrij dat ik het eigenlijk niet eens uit kon leggen, laat staan dat mijn man er ook maar een fractie van begreep. Heel langzaam kreeg ik meer vat op mijn gevoelens, op mijn ambities. En aan het einde van die zomer in 2015 kwam de ommekeer. Op de maandag na onze vakantie in Oostenrijk, de dag dat mijn man weer aan het werk ging, huilde ik – net als ieder jaar na een vakantie – tranen met tuiten. Ik voelde me echt weer dat kleine meisje van vroeger. Op de dag van thuiskomst, na vier weken vakantie, sloeg de paniek altijd toe. Het duurde dagen voordat ik naar een winkel of bibliotheek ging. Ik probeerde zo lang mogelijk vast te houden aan dat gevoel van vrijheid, dat gevoel van de camping. Dat gevoel is er altijd gebleven. Na iedere vakantie, na ieder weekendje op de camping. Vorig jaar, op mijn 37e, kwam dat gevoel in alle hevigheid terug. Ik had het idee dat ik thuis net zo wilde leven als op de camping; met slechts vijf handdoeken, voor ieder gezinslid eentje, met vier theeglazen, met alleen een bezem en één dekbedovertrek per persoon. De caravan is zo overzichtelijk. De weinige spullen die er zijn, hebben hun eigen plek en zijn rap opgeruimd. Voldoende tijd om op een stoel te zitten, een boek te lezen of een wandeling te maken. Thuis op de bank zitten? Niet vaak! Kliko aan de weg? Dan eerst langs drie kamers om de prullenbakken te leggen. Was opgevouwen? Verdelen over vijf kasten en een badkamer. En dan al die spullen die je huis in komen; stuiterbal bij de tandarts, een ‘fantastisch gedaan’- kaartje bij de dokter, minions of bricks bij de supermarkt, een frutsel bij de kapper. You name it. Het slingert overal en nergens. Ligt weken onbenut op een tafel. Ik had het idee dat ik vooral aan het wassen en aan het opruimen was.  Dat wilde ik niet meer. Ik wilde léven. Leuke dingen doen, nieuwe dingen ontdekken, verrast worden, buiten zijn. Thuiskomen in een opgeruimd en overzichtelijk huis wilde ik ook, maar dat huishouden moest dan niet teveel tijd in beslag nemen. Al zoekende kreeg mijn drang naar vrijheid steeds meer vorm én een naam: minimaliseren!

 

_mg_0389Wat is er voor jou veranderd, sinds je aan het minimaliseren bent?

Het minimaliseren werkt bijna therapeutisch. Sinds ik mediteer weet ik dat ‘loslaten’ één van mijn thema’s is. Het letterlijk loslaten van spullen geeft me een heerlijk, overzichtelijk gevoel. Alsof ik toe werk naar mijn kern. Dat is fantastisch. Waar ik op de camping van geniet, is dat je het doet met dat wat er is. Minimaliseren stimuleert je creativiteit, doordat je anders naar dingen kijkt. Een pan kan immers net zo goed een slaschaal zijn. Een ovenschaal ook. Inmiddels ben ik een jaar en drie kofferbakmarkten verder. Dat wat ik niet op de kofferbakmarkt verkoop, gaat naar de kringloop. En nog steeds doe ik elke dag iets weg. Klein of groot. Ik vraag me serieus af hoeveel spullen ik wel niet in huis had. Had ik  maar geteld! Voor nu geniet ik van de lege planken in de kasten. Heerlijk!

_mg_0391Het minimaliseren brengt me naast overzichtelijkheid ook rust. Als er nu rommel is in huis, omdat de kinderen lekker hebben gespeeld, blijf ik rustig. Ik weet dat het eenvoudig weer is opgeruimd.

En, minimaliseren bespaart ook tijd en geld. Doordat er overzicht is op alle plekken (kleding, speelgoed, boodschappen) koop je heel bewust en alleen als je het echt nodig hebt of als je iets vervangt. Dat scheelt veel onnodige winkeltijd en poetsen en opruimen is zo gepiept.

 

_mg_0383 Wat vind je het moeilijkst om te minimaliseren?

Ik merk dat het nu steeds wat lastiger wordt om te minimaliseren, maar daardoor ook steeds leuker en interessanter. Je gaat creatiever nadenken over de manier waarop je iets gebruikt. Ik heb vandaag mijn blender weggedaan, want met de staafmixer (voor de soep) kan ik ook fruit pureren. Ik heb een aantal reissouvenirs opgeruimd, maar reisboeken vind ik nog lastig. Net als spulletjes van vroeger en herinnerdingen van de kinderen. Ik heb daarom vier opbergboxen: eentje met jeugdsentiment van onszelf en voor ieder kind een eigen herinnerdingendoos. Alle foto’s zijn digitaal. Maar omdat ik zelf veel semi-professioneel heb gefotografeerd, vind ik het best lastig om daar geen boekjes van te maken. Ik heb het idee opgevat om er filmpjes van te maken, maar ik nog een beetje bang dat over een jaar of 20 de bestandsformaten zijn gewijzigd en ze niks meer kunnen bekijken.

 

Minimaliseer je ook in afval?

Dat zou ik heel graag willen en heb ik ook een blauwe maandag geprobeerd, maar ik hecht heel veel waarde aan het invullen van de dag zoals ie komt. Doen waar ik op die dag zin in heb. Zonder teveel verplichtingen. Als ik om boodschappen te doen naar verschillende winkels zou moeten met mijn weckpotten dan belemmert me dat nu nog te veel in mijn vrijheid. Dat neemt niet weg dat ik op andere manieren wel echt mijn best doen. Ik gebruik bijvoorbeeld een eco-wasbol, we hebben een nee-nee sticker, mijn kinderen gebruiken Doppers i.p.v. pakjes drinken, ik gebruik wasbare wattenschijfjes, we hebben zonnepalen en ledlampen en anderhalf jaar geleden koos ik voor een elektrische fiets i.p.v. een auto.

 

Wat zou je in de toekomst nog graag willen minimaliseren?

Mijn gedachten. :-). En mijn huis. In mijn dromen woon ik in een kleiner én goedkoper huis waarvan de gevel helemaal open kan en waar je zo met je blote voeten het gras in loopt. Eigenlijk zoals op de camping. Wakker worden, deur open en buiten zijn. Zoiets.

En verder heb ik nu echt nog wel te veel spullen, dus dat minimaliseerproces gaat gewoon door.

 

Welke boeken/websites hebben je geïnspireerd?

De site van moedersminimalisme.nl is echt mijn eye-opener geweest. Het verwoordde exact waar ik mee bezig was. Dat er nog meer mensen met dezelfde ideeën rondliepen, voelde als een opluchting. Verder de site van lijstjes.info en ik volg de tiny house beweging via Facebook. Via de site van moedersminimalisme.nl ben ik ook in aanraking gekomen met de site van Haute Couleur. En met Veerle van Haute Couleur ben ik mijn hele garderobe doorgelopen. Dus heb ik inmiddels ook een minimale garderobe.

 

Wat betekent de website MoedersMinimalisme.nl voor jou?

De site van MoedersMinimalisme gaf me het zetje wat ik nog nodig had. Mijn behoefte had een naam! En ik was niet de enige. Van het gedicht “maak ruimte voor stilte” op de site van moedersminimalisme.nl raakte ik heel geëmotioneerd, het verwoordde precies mijn verlangen en kwam op een heel heftig moment mijn leven binnen. Dat gedicht heeft tijden aan de binnenkant van mijn keukenkastje gehangen.

 

_mg_0342Wat zijn voor jou de mooiste ‘dingen’ in het leven?

Buiten zijn, ontdekken en flow! Wandelend in de bergen of langs het strand, geen tijd, geen verwachtingen, geen prikkels, alleen maar ‘zijn’ met mijn man en kinderen. 10 minuten naar parende naaktslakken kijken en daarna koeiepoep analyseren, verrast worden door een authentiek terrasje op een verlaten plek of een prachtige picknickplek, een gesprek met een onbekende. Gewoon “zijn” en ontdekken, kijken waar je uitkomt, zonder plan… Dat probeer ik mijn kinderen ook mee te geven. Of eigenlijk is het andersom. Kinderen kunnen van oorsprong heel goed ‘zijn’. Door met hen mee te gaan, leer ik het ook steeds meer. We proberen de tijd te nemen. Gaan we naar het strand, het bos of naar de boomgaard,  dan gaan we geen uurtje, maar nemen we de tijd. Na ongeveer een uur raak ik in de zijn-status en zie ik de kinderen in hun flow komen.

We kamperen veel en zijn veel als gezin samen. Zoeken het liefst kleine campingkjes. Ik vind het leuk om te zien dat kinderen niet veel nodig hebben.  Met wasknijpers en een parasol een hut bouwen, pijlen van takken maken, stenen sjouwen en schilderen, zwemmen, in bomen klimmen, voorlezen op de top van de berg, tanden poetsen in de beek, gewoon ‘avonturen beleven’. Dat is wat alle drie mijn kinderen heel graag doen. Het zijn niet echte speelgoedspelers, het lijkt alsof ze een open mind hebben, niet te veel voorgekauwd willen hebben of zo. Toen ze kleiner waren vond ik dat soms lastig, nu ben ik er trots op.

 

Wat denk je dat jouw doel is in het leven?

Ik merk dat mijn thema’s op dit moment vooral te maken hebben met rust en ontspanning, in een flow kunnen raken. Daar werk ik aan via minimaliseren en meditatie. Mijn voornaamste doel is dat mijn kinderen zich ontwikkelen vanuit hun kern; dat ze trouw blijven aan zichzelf. Dat ze voelen wie ze zijn, dat ze zich creatief kunnen ontwikkelen en genieten van onderweg zijn, van dingen ontdekken. Ik zou me willen inzetten voor meer vrije tijd voor kinderen, voor meer flow. Ik ben er van overtuigd dat kinderen van spelen en buiten zijn heel veel meer leren, vooral over zichzelf.

Ik zou in Finland kunnen wonen, daar hebben ze minder schooluren en geen huiswerk. Juist met dit idee. Dat gun ik mijn kinderen ook. Voor nu werk ik daar zelf aan en hoop ik op een revolutie in het middelbaar onderwijs voordat mijn kinderen daar naar toe gaan.

 

 

Minimalistische Moeder van de Maand April

mmvdm-april

 

Gera van den Berg is de minimalistische moeder van de maand april 2015. Ze is al 15 jaar getrouwd en moeder van 5 kinderen ( 12, tweeling van 10, 3 1/2 , 10 maanden). Ze wonen in een dorp op de Veluwe. 

Ik werk 1 dag in de week in het basisonderwijs als rt-er en de andere dagen mag ik voor ons gezin zorgen. Ik houd veel van koken, bakken en zelf dingen maken. Van het maken van jam tot handwerken. Ik houd van eenvoudig en geef niet zoveel om luxe. Zo hebben we geen vaatwasser of droger en schenken we de koffie op.”

Een groeiproces

“Ik ben altijd al opruimerig van aard geweest. Ik houd van orde en structuur. Ik merkte dat ons huis dichtslibde. Zeker met kinderen lijkt het wel alsof de spullen in een onophoudelijke stroom je huis binnenkomen. Ook merkte ik dat de commercie me steeds meer ging tegen staan. Het alsmaar ‘meer, meer, meer!’ Ik (eigenlijk moet ik zeggen wij, want ook mijn man ervaart dit zo) wilde vooral MINDER! En dan goed ook!  Maar ook heel veel meuk weg. Het is een groeiproces. En eenmaal begonnen, lijkt het wel dat het niet meer kan stoppen.
Ook uit het oogpunt van kostenbesparing proberen we echt goed na te denken; hebben we dit echt nodig? Kunnen we er lang plezier van hebben? Kan het via markplaats? Er zijn al zoveel spullen, dat we ze echt niet allemaal nieuw hoeven aan te schaffen. Dat scheelt de aarde een heleboel grondstoffen. Maar ook, is het een beetje unisex? Zodat peuterdochter en babyzoon er plezier van kunnen hebben. Denk alleen al aan rompertjes of sokken.”

Rust en overzicht

Zoals ik al eerder zei ben ik erg gestructureerd en houd ik van orde. Dus ook toen wij nog veeeel meer spullen hadden waren al die spullen wel keurig geordend. Maar nu wij vijf kids hebben hoef ik mij natuurlijk niet echt te vervelen in het huishouden. Wat ik merk is dat het huishouden er stukken makkelijker op is geworden. Minder spullen betekent; minder om op te ruimen en minder om te schoon te maken. Daardoor houd ik tijd over om echt voor mijn gezin te zorgen. Dus er te zijn als de kinderen uit school komen en tijd te hebben om bijvoorbeeld lekker te bakken en te kokkerellen. Het geeft ook veel meer rust. En je grijpt ook niet vaak mis. Ook voor kinderen is het fijn. Alles heeft een vaste plek, het geeft hen rust en overzicht.

De poortwachter

Mijn kinderen hebben niet heel veel kleren. Elke twee dagen ongeveer, doe ik met de drie oudsten de “wascentrale”. Ze moeten mij dan helpen met het opruimen van de was in de kasten. Dit gaat vlot en makkelijk. Sokken in het sokkenmandje, shirts op de stapel, etc. Wat wel jammer is, is dat als je eenmaal besmet bent er geen weg meer terug is en je alles wat je huis inkomt al snel als “rommel” ziet. En laten kinderen nu juist daar erg van houden! 😉
Mijn man noemt mij een soort van poortwachter. Ik kijk heel kritisch naar wat ons huis binnenkomt. En je raadt het al, bij heel veel spullen probeer ik het zo draaien dat het antwoord natuurlijk NEE is.

De garage zou ik in de toekomst nog wel gaan willen minimaliseren. Daar staan nog te veel dingen in waarvan ik denk, hebben wij dat echt nodig? Ik heb al een begin gemaakt, maar er is nog werk aan de winkel!

Het speelgoed van de kinderen vind ik het moeilijkst te minimaliseren. Iedere schoolvakantie mesten we de kast op de kamer van de kids weer uit. Speel je hier nog mee? Wil je dat armbandje echt nog bewaren? Kinderen, althans de onze zijn echte verzamelkonten en tja met zo’n opruimerige moeder ben je dan soms wel eens iets kwijt. Sorry jongens!

Afval minimaliseren

Ik probeer ook in afval te minimaliseren. Twee jaar geleden kwam ik op de site van Bea Johnson; Zero Waste. Fantastisch! Erg inspirerend! Later kwam ook op de site “leven zonder afval”. Ik heb ook een workshop bij Emily gevolgd, dat vond ik echt erg leerzaam. Elke week gaan de boodschappentas en de groentetasjes mee bij het boodschappen doen. Ik  probeer de verpakking vooral te selecteren op plastic en geen plastic, dus liever iets in karton of glas bijvoorbeeld.

Toch vind ik dit erg lastig met een gezin met oudere kinderen. Zij weten al wat er te koop is. Ik denk dat als je ze er van jongs af aan mee vertrouwd laat raken ze niet beter weten. Ook maak ik onze eigen badschuim, dit doe ik in de dispenser in de douche want dat scheelt weer plasticflessen. Want er gaat heel wat door in een week in een zevenkoppig huishouden.

Ook merk ik dat ik mijn kinderen al behoorlijk heb aangestoken. Mijn zoon van tien hield zijn spreekbeurt over de plasticsoep en wil nu al een protestbrief schrijven aan het koningsdagcomité in de hoop dat ze GEEN ballonnen gaan oplaten.

MoedersMinimalisme.nl

“Ik kwam via via op MoedersMinimalisme.nl terecht en dacht alleen maar, ‘Wow, dat wil ik ook!’ Het werkt erg aanstekelijk. Wordt er een bericht geplaatst over de badkamer, denk ik, vanmiddag naar weer eens de badkamer induiken om te kijken of alles wat daar staat nog echt nodig is.”

Genieten

Ik vind mijn gezin en de dingen die wij DOEN erg belangrijk en niet zozeer wat we hebben. Ik geniet enorm als we ‘s avonds na het eten gezellig zingen en met zijn allen muziek aan het maken zijn. Of als onze woonkamer door onze peuter wordt omgetoverd tot speelplaats, ik samen met de kinderen buiten wandel en van het prille voorjaarsweer geniet of wanneer samen met mijn man een heerlijk bakkie slow-koffie drink.

 

Reageren op dit artikel? Ga gerust je gang!