Hoe begin ik met minimaliseren?

beginnenmetminimaliserenEr zijn mensen die beginnen met minimaliseren door een ‘packing-party‘ houden, maar ik geef toe, deze leuke en doeltreffende manier is voor moeders niet echt handig. Op het moment dat je pampers nodig hebt of als je zoon zijn gymspullen nodig heeft, zit je er niet op te wachten om eerst alle dozen door te spitten. Voor minimalistische moeders is het volgende stappenplan iets reëler:

Met minimaliseren doorloop de volgende 5 stappen:

1) Bewustwording

Dit is waar het hele proces mee begint: bewustwording, ontwaking of hoe je het ook wilt noemen. Lees hier het verhaal over mijn ontwaking.
Kijk in je huis eens om je heen. Zie je veel spullen, hoeveel zou je hebben? Zou je ook zonder kunnen? Stel je huis eens wat lichter en ruimer voor, zou je dat fijn vinden? Waar heb je de afgelopen jaren allemaal je geld aan uitgegeven? En wat doe je nu met al die spullen?
Voor een minimalistische levensstijl dien je je te beseffen dat je zonder spullen op aarde komt, op aarde voornamelijk de eerste levensbehoeften nodig hebt en je zonder spullen deze aarde ook weer zult verlaten. Waarom zou je dan zoveel aandacht geven en geld besteden aan je spullen? Waarom zou je je niet meer richten op dingen die écht belangrijk zijn, zoals je familie, vrienden, je passie en natuurlijk je allerliefste kinderen?

2) Stop met kopen

Wat er niet in komt, hoeft er ook niet uit. Zonder de bezoekjes aan de Action en je gezellige shop-avondjes met je vriendinnen komt er al genoeg binnen. Zo schreef ik ook eerder over mijn binnengekomen stukken.
Als je al wel dingen gaat kopen, vraag je jezelf dan af of je het echt nodig hebt en of het duurzaam is.

3) Begin met opruimen, start klein en herhaal

Begin nou niet gelijk je hele huis overhoop te halen maar begin klein. Kijk bijvoorbeeld eens naar je bestek-la. Heb je afgelopen jaar alle dingen die er in liggen gebruikt? Heb je ook dingen dubbel? Doe dit ook eens met je sokkenla en ga zo steeds een stapje verder. Herhaal deze handelingen na een half jaar nog eens. Je zult zien dat je steeds beter wordt in loslaten. Van die 5 kinderlepeltjes waarvan je vorige keer overtuigd was dat je ze moest bewaren weet je nu dat 2 ook volstaan.

4) Heb geduld

Waarschijnlijk heb je heel veel spullen in huis, vooral als je kinderen hebt telt dit aardig op. Het duurt dus wel even voordat je alles door de handen hebt gehad. Zoiets kost tijd. En veel tijd over heb je waarschijnlijk niet, omdat kinderen opvoeden ook tijd kost. Bovendien moet je alle spullen die je weg wilt doen ook zien kwijt te raken. Ook dat kost tijd. Heb dus geduld en doe alles in kleine stapjes. Een voordeel is dat minimaliseren wél lekker veel energie geeft.

5) Maak een stuff list

Als je uiteindelijk (na een jaar of wat) je huis aardig opgeruimd is, kun je beginnen, (als je dat leuk vindt), met het maken van een stuff-list oftewel een spullenlijst. Het is namelijk ontzettend handig dat je weet wat en waar je dingen in huis hebt. (Scheelt zoeken) Hoe je een stufflist maakt lees je hier.

 

In welke fase zit jij nu?

 

 

Heb je een taalfout gezien in deze blog? Meld het me!

8 thoughts to “Hoe begin ik met minimaliseren?”

  1. Wat een leuk blog heb je! En herkenbaar. Ik begon vijf jaar geleden met het zeer ernstig opruimen van m’n huis en het heeft echt even geduurd voordat het was zoals ik wilde. Steeds weer werden dingen overbodig. Inmiddels zijn we verhuisd naar Noorwegen, inpakken was een makkie 😉

    Je schrijft het allemaal zo makkelijk op, met al die stappen… Heb er ook een flinke tijd over geblogd maar ik ben niet zo goed in van die stappenplannen als jij. Heel erg leuk, ik ga eens een linkje naar je blog plaatsen want heel veel mensen willen minder rommel, maar weten niet hoe! Groetjes, Gerlinde 🙂

    1. Hoi Gerlinde,

      Wat leuk! Bedankt voor je reactie, dat doet me goed!
      Jij hebt ook een leuke blog, zag ik wel. Misschien kun je mij ook nog eens tips geven! 😉
      Wat super dat je een link wilt plaatsen.
      Groeten van Dieuwke

  2. Jaren en jaren kocht ik oeverloos veel kleren (maar ik had nooit wat om aan te trekken), ik had 45 jurken in de kast en dat was nog maar het topje van mijn persoonlijke ijsberg. Ik had planken vol boeken (die ik allemaal precies 1x had gelezen), ik had 50 kookboeken (maar pakte altijd weer dezelfde). Om mijn huis aan te kleden had ik kussentjes, waxinelichthouders (25 soorten), een bak met meer dan 100 (dure!) make-upspullen en zo kunnen we nog wel even doorgaan… Op een dag stond ik bij de HEMA voor de zoveelste frutsel, de caissière vroeg of ik een tasje wilde (nee) maar ze pakte het toch in. Ik stapte op mijn fiets naar huis, was niet blij met mijn aankoop en dronk eens rustig een kop koffie op de bank. Alsof ik opeens het licht zag. Ik ben nu 2 jaar bezig en dit is het resultaat: 2 aanhangers met een laadoppervlak van bij elkaar 25m2 zijn er naar de vuilstort gegaan, ik heb nog 8 boeken over (geen boekenkast meer), mijn kledingkast is nog nooit zo leeg geweest (en ik heb altijd iets om aan te trekken), ik heb oeverloos veel weggegeven via Marktplaats en aan vrienden/familie/goede doelen. Ik heb een vrijwel leeg badkamerkastje met nog 10 kleuren oogschaduw (zeer minimalistisch als je zag wat ik eerst had), en ik ben recent begonnen aan de kamer van mijn kind. Die had nooit wat om mee te spelen maar wel een kamer vol spullen. Ik heb heel rigoureus vrijwel alles weggedaan, zonder overleg. Het rare is: al die spullen worden niet gemist. Ik haal enorm veel inspiratie van dit blog. Mijn huis wordt leger en leger en ik voel me beter dan ooit. Ik kan heerlijk langs al die winkels fietsen zonder dat ik iets MOET of HOEF. En als ik dan bij de pedicure zit en ik krijg zo’n ‘fijn’ eindejaarscadeautje, dan baal ik als een stekker want afslaan is onaardig en dus moet ik weer moeite doen om het weg te geven. Sowieso heb ik ontdekt dat alles wat ik cadeau krijg, per definitie een jaar later eigenlijk het huis weer verlaat. Ik vraag tegenwoordig ervaringen cadeau voor mijn verjaardag, of hulp bij een lastig klusje. Maar alsjeblieft: geef me noooooit meer spullen!

    1. Haha, bedankt voor je leuke reactie Anouschka! Erg herkenbaar allemaal. En ook om die laatste zin moest ik erg lachen. Het deed me denken aan het moment dat mijn man lief dacht te zijn en wat keukenspulletjes bij de Blokker voor me had gekocht, terwijl ik net mijn keukenspullen had geminimaliseerd! Je kunt je mijn reactie enigszins vast wel voorstellen… 😉

  3. Inspirerende blog. Zo leuk dat je je ervaringen deelt met mensen die op zoek zijn.
    Zelf heb ik het voorbije jaar een crisis doorgemaakt. Een burn-out die mij hard geraakt heeft nadat mijn vader ernstig ziek is geworden. Hoewel hij ondertussen goed herstelt, zet het je prioriteiten toch weer terug op een rijtje.
    Plots besef je dat je met 2 ouders keihard werkt om in een groot huis te wonen, de juiste kleren te kunnen kopen, in de juiste auto’s te kunnen rijden en je kinderen veel speelgoed te kunnen geven omdat je je schuldig voelt omdat ze weer maar eens wat langer in de opvang zijn moeten blijven.
    Ineens was dat allemaal zo absurd en leeg. Wat ik eigenlijk nodig had, lag helemaal niet in al die winkels. Het ligt in de harten van de mensen die ik rond mij heb.
    Uiteindelijk ben ik in therapie gegaan bij een psycholoog, die me heeft doen ontdekken wat me écht dwars zat. Ik ben op zoek gegaan naar een manier om terug tevreden te zijn met mijn leven. En toen kwam ik de verhalen over minimalisme tegen. Wat een eye-opener. Spullen zijn inderdaad niet essentieel, mensen zijn dat wel!
    Ik moet de laatste tijd zoveel denken aan mijn grootmoeder die een groot gezin draaiende moest houden in een heel bescheiden huis, met maar één inkomen en weinig spullen. Zij had een minikeuken met één kast(je) en een fornuis. Het bestek lag in een la onder het tafelblad. Eén buffetkast bevatte het dagdagelijkse én het chique servies. En één blikken doos bevatte de enige snoepjes die ze in huis had. Maar man, wat was het gezellig daar! Een warme knuffel, een luisterend oor en een warm bord soep stonden voor iedereen klaar die het nodig had.
    Ik heb het gevoel dat minimalisme me weer dichter brengt bij mijn wortels. En bij wat ik écht nodig heb.
    Dus voor iedereen hier: bedankt voor alle inspiratie.

  4. minimaliseren in huis = bewustwording van je leven

    Zoveel dingen zijn er mee verandert sinds ik minimaliseer………..(en dus vaste volgster hier ben)
    Niet alleen spullen waar ik niet blij van werd ging weg, ook mensen!
    Het is een stuk rustiger en gezelliger geworden hierdoor.
    Meer ruimte om jezelf te zijn en te genieten.

    Door spullen weg te geven en mijn hobbys te beperken heb ik nu een kamertje gecreeerd waar ik heerlijk kan schilderen. Na 20 jaar op mijzelf te wonen heb ik dan eindelijk een verfhoekje!!!!! zo blij als een klein kind.
    Ik deel het met de was, die kan nu ook fatsoenlijk drogen, waarom ik die droger nog hebt? Alleen bij buikgriep gaat het schone natte beddegoed erin omdat we maar 2 setjes hebben.

    Alleen al die eeuwige frutsels en verzamelingjes van de kinderen, dan krijgen ze weer een puzzeltje bij een traktatie en de ander verzamelt lege wc rollen of koopt van haar zakgeld 5 badboten enzovoorts…..en dan heb ik het nog niet over hun fanatieke geknutsel. 1 Muur hangt vol en de rest wordt kado gegeven of gaat na een tijdje bij oud papier.

    Wij hebben nog steeds veel spullen, maar ik kies bewuster voor wat wij hebben.
    Ik hou van koken en schilderen, dus daar heb ik alles van wat ik nodig heb en blij van word.
    Daarnaast houd ik van een voorraad eten te hebben, in de aanbieding meer te kunnen halen en opslaan. Dus daar heb ik nu de schuur op ingericht. Wel het voordeel, maar niet in zicht. Daar word ik ook blij van.
    Alleen die administratie dat is voor mij veel papier wat saai is en geordend moet worden en ik veelal niet zo blij van wordt, helaas kan ik daar niet onderuit dus schakel ik hulp in. Samen is een stuk leuker!
    Ik leer mijn krachten en zwakten kennen!

    Alleen een auto, wat is handig? een klein minimalistisch ding is prima, maar voor boodschappen en vakanties is groter beter. De auto is hier helaas (medische) noodzaak. En omdat ik voor hetzelfde geld kan kiezen uit klein en groot, wordt het toch de grote. Maar die gaat wel gebruikt worden voor heerlijke minimilistische vakanties door heel europa!
    Dat is het mooie aan minimalistische moeder zijn, jij bepaalt zelf wat jullie als gezin nodig hebben.

    Volgende week maar weer die kinderkamers door, na een verjaardag of sint of kerst ga ik ze alle 2 weer langs. Dat is nu de gewoonte. Maar inmiddels is dat klusje zo klaar. Minimaliseren blijft altijd doorgaan, en dat vind ik nog niet eens zo erg!

  5. Ik ben ook al een tijd bezig met ontspullen. Maar waar ik blijf hangen is alle dozen en zakken spullen die weg moeten. Een deel zet ik op marktplaats dus leg ik apart. Vervolgens krijg je er geen drol meer voor en wacht je maar en wacht je maar. Dan al die kleren. Een deel ligt te wachten tot de familie weer in het land is om de kleding door te spitten. Een deel moet terug naar waarvan ik het had geleend voor de jongste thuis. Dan moet er een deel naar de kringloop maar die hebben het een keer moeilijk aangenomen. Wat is het allemaal? Wilde eigenlijk niet alles hebben, alleen wat ze zelf goed konden gebruiken. Dus dat ligt ook maar te wachten tot ik de moed heb het weg te brengen. En zo komen al die spullen in zakken en dozen weer terug op een andere plek in huis. Mega irritant. En dan al die mooie kraamcadeaus waar 2x mee gespeeld is. Wat doe je daarmee? Want uiteindelijk krijgt dus alles gewoon een ander tussenstation-plekje in huis.

    Iemand nog tips?

Laat hier je reactie achter!