Hoeveel en welk speelgoed heeft een baby van 0-5 maanden nodig?

Kraamcadeautjes gaan vaak gepaard met speelgoed, heel veel speelgoed. Soms ligt de box zo vol dat de baby zelf er bijna niet meer in past. Maar hoe zit het nu eigenlijk, hoeveel en welk speelgoed heeft een baby van 0 tot ongeveer 5 maanden ‘nodig’? 

In principe heeft een kleine baby helemaal geen speelgoed nodig. Natuurlijk moet een baby wel spelen om zich te ontwikkelen. Maar dat hoeft niet beslist met speelgoed. Je hebt vast ook genoeg dingen in huis waar je kindje graag of zelfs liever mee speelt. Zie ook het filmpje onder aan dit artikel. Zoals een schaal, een pollepel, een doekje en ga zo maar door. Maar je wilt natuurlijk wel veilig speelgoed voor je baby. Daarom kan ik me voorstellen dat je toch het liefst wat in huis haalt dat voor baby’s bedoeld is om veilig mee te spelen. Ik geef je hier een aantal tips.

Hoeveel en welk speelgoed heeft een baby van 0-5 maanden nodig?

1. Iets om naar te kijken

Hele kleine baby’s die vinden het vooral nog fijn om naar iets of iemand te kijken. Al kan hij eerst nog niet veel zien, contrasten en dingen die bewegen trekken wel zijn of haar aandacht. De contrasten worden na vier weken echte kleuren voor een baby. Maar pastelkleurtjes zien ze eerst nog niet, wel de primaire kleuren als rood, geel en blauw. Het is goed om het leren kijken van je baby te stimuleren. Maar overdrijf het niet. Want je wilt ook niet dat je kindje overprikkelt raakt.

Het gezicht van papa of mama is vaak favoriet voor je baby om naar te kijken. Verder kun je denken aan een mobiel boven de box, een knuffel, zachte blokken of een zacht boekje. De rubberen ballen en blokken hiernaast op de foto zijn van Sophie de Giraf en onder andere hier bij Greenjump te krijgen.

2. Iets om mee te rammelen

Rammelaars stimuleren de zintuigen van je baby. Fantastisch om naar te kijken, om naar te luisteren en om in te knijpen. Neem bij voorkeur een zachte rammelaar, zo kunnen ze zichzelf niet bezeren.

Het schattige konijntje-rammelaar op het plaatje is van het merk Konges Slojd.

3. Iets om in te bijten

Gemiddeld krijgt een baby zijn eerste tandjes wanneer hij tussen de 4 en de 7 maanden oud is. Ze vinden het dan heerlijk om in dingen te bijten. Hoewel de meeste bijtspeeltjes vroeger nog van plastic waren, zijn ze nu gelukkig steeds vaker van natuurlijk materiaal te krijgen. Het favoriete bijtspeeltje van onze Jilles is de banaan van 100% natuurlijk rubber van de Hevea boom van Reiger en de Raaf. Hij is zo leuk! Hij kruipt vaak de kamer rond met die banaan in zijn mond. Een erg grappig gezicht. 😉 Hij is ook leuk voor mee in bad en is later als de babytijd voorbij is ook nog heel leuk te gebruiken als speelgoed. Het is van het merk Oli & Carol. En ze hebben niet alleen een banaan als bijtspeeltje gemaakt, maar ook o.a. een avocado, een blaadje sla, broccoli en meloen. Grappig he?

Zoals je ziet heeft een baby dus aan drie speelgoedjes meer dan genoeg. In de praktijk heeft een baby veel meer. Wat doe je dan met het overige?

  • Leg wat nog niet bij zijn of haar leeftijd past apart.
  • Leg speelgoed dat je dubbel hebt op verschillende plekken. Het is ook handig om bijvoorbeeld bij het aankleedkussen wat te hebben.
  • Roteer het speelgoed, wat je momenteel niet gebruikt berg je op in bijvoorbeeld een box-opbergzak.
  • Schenk het babyspeelgoed dat je over hebt aan een goed doel zoals bijvoorbeeld Stichting Babyspullen.

Op zoek naar duurzaam speelgoed? Kijk dan hier eens voor een lijst met webwinkels.

Wees één met de wereld

Onlangs kreeg ik het boek ‘dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt’. Het leek me wel leuk om zo nu en dan een onderwerp uit het boekje met jullie te delen en te bespreken.

Ik zou het hier graag met je hebben over hoe het toch kan dat iedereen zo anders reageert op dezelfde situatie.

Volgens de schrijver van het boek komt het omdat iedereen in een andere werkelijkheid leeft. Datgene waar onze geest zich op richt wordt onze wereld, onze werkelijkheid. Als je geest vol negatieve gedachten is, lijkt de wereld ook negatief. En heb je net een rode jas gekocht, dan zie je plots allemaal mensen lopen met een rode jas. Je kent het vast wel. Het zijn je gedachten die jouw wereld creëren. Waar je in je hoofd mee bezig bent, trek je aan.

Als we beter naar een situatie kijken, zien we dat het niet de situatie is waar we last van hebben, maar onze benadering ervan.

Maar hoe kom je dan van je vooroordelende gedachten af? Dat doe je door even afstand van de situatie te nemen. Door niet tegen de wereld te vechten, maar er één mee te zijn. Vergelijk jouw situatie eens met die van een ander, dan is jouw situatie ineens helemaal zo erg niet meer.

Alles is wat het is. Het is niet goed, niet slecht, niet mooi, niet lelijk. Het zijn je gedachtes die er een waarde aan hangen. Kies voor geluk, vertrouwen, ontspanning, dankbaarheid, gezondheid en liefde. Vul je gedachten met positiviteit en je wereld zal een stuk positiever worden.

Vecht niet tegen de wereld, maar wees er één mee.

Het boek ‘Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt’ is overigens hier verkrijgbaar. (ook als e-book of als luisterboek)

En hoe gaat het eigenlijk echt met je?

De ochtendroutine van het MM-huishoudsysteem bestaat uit onder andere een dagplanning. En voordat je die dagplanning maakt adviseer ik je om jezelf eerst af te vragen hoe het met jezelf gaat en op basis daarvan je dagplanning te maken. Want maar al te vaak denderen we aan onze gevoelens en de signalen van ons lichaam voorbij. Met alle gevolgen van dien.

Want hoe gaat het nou eigenlijk echt met je? Met je gezondheid? Beweeg je voldoende? Hoe ziet je voedingspatroon eruit? En je rust? Slaap je goed? Krijg je voldoende ontspanning? En heb je plezier in het leven? Heb je een doel in het leven? En wat vind je eigenlijk van jezelf en je relatie?

Welk cijfer geef jij op alle aspecten van je leven?

Soms is het fijn om met een professional even stil te staan bij hoe het eigenlijk met je gaat. Dat deed ik onlangs met Leefstijl- & Vitaliteitscoach Joanna den Houdijker. Het was een hele fijne online sessie! Joanna is geduldig en duidelijk. Alle aspecten van het leven werden even gecheckt en waar wat knelpuntjes waren, werd uitgebreid besproken. Ze heeft me heel fijn fijne tips gegeven die ik allemaal uiteraard voor mezelf heb opgeschreven. Zo fijn is dit! Ik heb weer even helemaal helder waar ik o.a. de komende tijd aan wil gaan werken.

Joanna: “Je kunt gezond eten, supplementen gebruiken, elke dag sporten, maar als je niet kunt omgaan met wat er gebeurt in je hart en je hoofd, dan ben je nog steeds niet in balans.”

En eigenlijk doen we dit veel te weinig. Auto’s en e-bikes brengen we weg om ze weer helemaal te laten opknappen, maar we vergeten ons zelf. ‘Ach, die pijn gaat wel weer over’ of ‘het is nou eenkeer zo’ zeggen we maar al te vaak. Niets is er zonder reden. We hebben maar 1 lichaam en geest en daar mogen we best zuinig op zijn en tijd en energie in steken om er goed op te passen. Het is geen schande om een prioriteit van jezelf te maken.

Joanna: “Je kunt je hele leven verliezen om te wachten op het juiste moment. Meestal komt zo’n moment niet. Het moet je eigen beslissing zijn.”

Joanna is een gecertificeerde Leefstijl- & Vitaliteitscoach. Ze kan je leren hoe je meer energie kunt krijgen, hoe je beter je eigen grenzen kunt bewaren, meer me-time kunt creëren, hoe je meer rust in je hoofd krijgen, hoe je gezonder kunt eten en hoe je veranderingen in je leven kunt doorvoeren.

Want als je iets in je leven wilt veranderen, zal jij moeten veranderen. En een beetje hulp is nooit verkeerd.

Op welk gebied van je leven zou jij graag wat verandering zien? En nog belangrijker, hoe ga je dat doen?

Volg ook Joanna op Instagram.

Zo creëer je voor al je spullen een vaste plek

Rondslingerende spullen zijn vaak een doorn in het oog. Maar wist je dat dat komt omdat veel spullen in je huis geen vaste plek hebben? Kijk eens om je heen, wat zie je liggen? Heeft het, als je het op zou ruimen, een vaste, duidelijke, afgebakende verblijfplaats?

Hoe maak je een einde aan losse spullen die van hier naar daar omzwerven in je huis? Ik geef je 7 tips!

7 tips om je spullen een vaste plek in huis te geven

1. Minimaliseer

Wat je niet hebt, hoef je niet op te ruimen. Dus denk goed na bij ieder ding dat je in huis tegen komt of je het überhaupt wel in huis wilt houden en het een thuis wilt geven.

2. Gebruik mandjes en bakjes

Alle haarspulletjes in het ene mandje en alle pennen in het bakje. Het klinkt simpel en dat is het ook. Door dezelfde spullen te verzamelen en in afgebakende ruimtes te plaatsen is het voor iedereen duidelijk waar de spullen wonen.

3. Label het

Onze hersens vinden het heerlijk om niet na hoeven te denken. Door labels op bakjes, potten, lades en andere opbergruimtes te plakken maak je het voor je hersens gemakkelijk, maar ook voor andere huisgenoten. Zo is het voor iedereen duidelijk, waar wat woont.

4. Gebruik organizers

Organizers zijn er in alle vormen en maten. Zo heb ik twee deurorganizers in huis, die ik aan de binnenkant van een kast heb hangen. Ieder vakje is voor iets anders en gelabeld. En het is heerlijk, want we hoeven nooit meer te zoeken en iedereen weet waar wat ligt. Ook kun je handige organizers krijgen voor in lades. Natuurlijk kun je met een beetje creativiteit ook zelf organizers maken.

5. Label het product zelf

Heb je een stekker, kabeltje of wat voor product ook die wel eens van zijn vaste verblijfplaats af komt? Label het met een labelmaker! Of doe er een stukje washi-tape om en zet er op waar het kabeltje voor is en waar het hoort te liggen. Dit scheelt veel frustratie.

6. Geef de vaste plekjes een logische plek

Geef de vaste plekjes voor je spullen op een logische plek, dus op de plek waar je het ook daadwerkelijk gebruikt. Dit voorkomt dat de spullen gaan rondzwerven in huis.

7. Wat heeft nog een vaste plek nodig?

Kijk om je heen, welke spullen liggen nog om je heen? Hebben ze een vaste plek? Zo niet, waar kun je er eentje creëren?

Heb jij nog een tip? Laat het me weten!

Gastblog: keuzes

Ik stel jullie even voor; dit is Klasina van der Werf. Ze is moeder, tekstschrijfster én de nieuwe gastblogger voor MoedersMinimalisme. Ze schreef eerder al deze blog. Ze gaat verhuizen en wil daarom ontspullen. En hoe dat gaat? Je leest het in haar blogs!

klasina van der werf
Fotograaf: Marit Anker

Wat moet je veel keuzes maken als je gaat minimaliseren. En als je die keuzes nu alleen moet maken, was het nog wel te doen. Maar ik heb ook te maken met een man en twee kinderen die soms heel anders over ontspullen denken.

Negen maanden wonen we inmiddels in een huurwoning, een woonboerderij met een hele grote zolder. Op die zolder hebben we al onze spullen die we in eerste instantie wilden meenemen naar het nieuwe huis, gestald. Die spullen staan er nu dus al negen maanden. En hoe vaak hebben we ze echt nodig gehad? Nooit! Conclusie: we kunnen dus ook wel zonder.  

We weten nu in wat voor huis we komen te wonen en dat maakt het ontspullen een stuk gemakkelijker. We kijken niet meer naar wat we hebben, maar naar wat we willen houden. En dat is niet veel, want zoals ik in mijn vorige blog vertelde hebben we een klein huis gekocht. De grote kast van Rivièra Maison uit de woonkamer kan nu dus weg, we verkopen deze via Marktplaats.

Dit is uiteindelijk het enige dat we via Marktplaats hebben verkocht. De rest geven we liever weg aan vrienden of familie dan dat we er nog een paar tientjes van onbekenden voor krijgen. Dus krijgt een collega onze hoogslaper voor haar dochter, de juf een Lief-kastje voor de kinderkamer en mijn zus het Blondservies dat prachtig in hun nieuwe keuken staat. Ze zijn er allemaal blij mee.

Loslaten

Het wegdoen van persoonlijke spullen is een stuk moeilijker. De blog ‘Tien tips die je helpen om los te laten’ heeft me daar goed bij geholpen. Want het gaat inderdaad om ‘loslaten’. Zo had ik twee dozen vol met knutselwerkjes van de kinderen bewaard, een doos met de leukste babykleertjes en tientallen fotoboeken. Maar wat doe je ermee? Bewaren in een doos op zolder. Een zolder die we straks niet meer hebben…

Eén van de tips die helpt bij het loslaten was: het bewust afscheid nemen van je spullen. Eigenlijk was dat best leuk. De kinderen hebben hun knutselwerkjes van vroeger weer eens bekeken (‘dat kunnen we nu veeeeeel beter’), ze hebben met hun eigen babykleertjes gespeeld en zich verwonderd dat ze daar ooit in pasten. Zelf heb ik de leukste foto’s uit de oude fotoboeken gehaald en daar één boek van gemaakt. De rest hebben we weggedaan.

De kinderen bekijken nog één keer de knutselwerkjes die ze vroeger hebben gemaakt.

De cd’s en dvd’s hadden de eerste verhuizing nog overleefd, maar dit keer haalden ze de selectie niet. Ik had er in eerste instantie moeite mee, vanwege de herinneringen die ik er aan had. Zo zat mijn eerste single er nog tussen die ik van mijn man had gekregen, ‘I’ll say goodbye’ van Trijntje Oosterhuis (niet echt een opbeurende tekst trouwens). En als je er over nadenkt hoeveel geld al deze schijfjes bij elkaar opgeteld hebben gekost… Maar – zo heb ik geleerd – dit zijn geen redenen om de spullen te houden. Als je écht wilt minimaliseren, moet je loslaten.

Lelijk kleedje

Mijn man heeft daar met bepaalde dingen iets meer moeite mee. Zo vroeg ik hem om zijn Cambuursjaals even te schiften, maar na de selectie zaten er nog steeds zes sjaals in de opbergdoos. ,,Je moet toch begrijpen dat dit collectorsitems zijn?’’, zei hij. Ondertussen bekeek ik een kleedje met een tijger erop die van mijn beppe was geweest. ,,Wat is dat voor lelijk ding’’, vroeg Johan. ,,Die heb ik van mijn beppe gekregen’’, antwoordde ik. Ik dacht aan mijn beppe die altijd zo heerlijk nuchter was. ,,It is mar in kleedsje’’, zou ze hebben gezegd. We stelden een compromis: hij één Cambuursjaal weg en ik het lelijke kleedje.

Met de kinderen hadden we voor de eerste verhuizing al keuzes gemaakt door te kijken: waar spelen ze nog mee? Van al het overige speelgoed bleef alleen Randy over. Het waren drie stemmen tegen één. Randy is een megagrote knuffel die we vorig jaar in Slagharen hebben gewonnen. Een geweldig moment en dat moment zullen we nooit vergeten. Ook niet nu Randy bij iemand anders op de slaapkamer staat. Tijdens het opruimen ontdekten de kinderen ook weer speelgoed uit het twijfelhoekje, oftewel het hoekje met spullen waarvan het nog te vroeg was om ze weg te doen. Ze hebben er de hele middag prachtig mee gespeeld, de keukenvloer lag bezaaid met speelgoed, totdat onze oudste dochter om zich heen keek en terecht opmerkte: ‘mem, we waren toch aan het ontspullen?’

Van tien dikke fotoboeken maak ik nu één boek met alleen de mooiste foto’s erin.

Het gaat lukken

Ik leg haar uit dat ontspullen een proces is. ,,Het probleem heeft zich tijdelijk even verplaatst van de zolder naar onze woonboerderij, maar als we straks in het nieuwe huis wonen, dan wordt het écht beter.’’ Mijn man lacht omdat deze woorden hem bekend voorkomen, maar dit keer geloof ik er echt in dat het gaat lukken. We hebben al een hele slag gemaakt. Verhuizers zijn zelfs niet meer nodig, want we kunnen alles wel in een klein busje vervoeren.

Het opruimen geeft nu al rust in mijn hoofd mede dankzij de belangrijkste les die ik dankzij Moeders Minimimalisme geleerd heb: herinneringen bewaar je in je hart en niet in een doos op zolder.

Klasina van der Werf

Ps: Op 1 januari 2021 gaan we verhuizen van Westergeest naar Dokkum. Daarna volgt er nog één blog over hoe het bevalt in een huis met minder spullen.