Hoe Ilse tot inzicht kwam

Ilse is een enthousiaste, energieke moeder die volop in het leven staat. Iemand die graag onder de mensen is en leeft vanuit liefde en dromen. Ze is inspirator en coach en via www.dewereldmoeder.nl wil ze andere moeders helpen met het moederschap.

Ilse: “Ken je dat? Dat je leven een andere wending neemt. De dingen anders verlopen in je leven dan je dacht? Ik wel. Ik leefde jaren een leven in luxe en met materie. Presteren en hard werken was een voorbeeld dat ik van thuis uit mee kreeg. Een zesje was niet genoeg en altijd weer de vraag wat de anderen voor cijfer hadden. Continu vergelijken met anderen en op je tenen lopen.

Ik leefde jaren een leven in luxe en met materie.

De reis was de eerste omwenteling

Zo werkte ik hard als reisleidster door heel Europa en reisde ik over de wereld. Daar begon de omwenteling van mijn kijk op het leven. Ik was gewend om mij te vergelijken met anderen, wat ze bezaten en deden voor werk. Ik raakte in de ban van de verschillende culturen en ging mensen met andere ogen bekijken. Er was meer dan alleen maar de buitenkant en wat men deed voor werk en presteerden.

Ik werd in mijn hart geraakt

Het was net of ik voor het eerst in mijn hart werd geraakt. Materie raakte op de achtergrond. Toch in Nederland toen ik mij ging settelen en een vaste baan kreeg, kwam de prestatiedrang weer terug. Ik had weer het gevoel dat ik me moest bewijzen. Alsof mijn waarde van een baan en prestatie afhing.

Mijn leven draaide 180 graden

Bij de komst van mijn eerste kind draaide mijn leven 180 graden. Alles viel weg bij haar. Ze was het enige dat telde. Ik gaf een jaar borstvoeding en ik genoot met volle teugen. Dat ik op dat moment mijn baan kwijt was geraakt kon me weinig schelen. Ik was zielsgelukkig. Ken je dat gevoel? Vast wel. Zo mooi hoe een kind je leven kan verrijken en veranderen. Prachtig.

De omgeving deed mij twijfelen

Na verloop van tijd moest ik wel weer aan het werk. Ik woonde in een bovenwoning waar ik nu trouwens 9 jaar later nog steeds woon. Mijn omgeving klaagden er regelmatig over. We zouden te klein wonen en het zou niet goed zijn voor de kinderen. Het bracht me aan het twijfelen en ik ben destijds op zoek gegaan naar een andere woning. Ik kreeg het niet voor elkaar. Achteraf gezien gelukkig. Ik ben namelijk heel blij met mijn bovenwoning.

Meer focus op mezelf en de kinderen

De invloed van vroeger en de omgeving hadden klaarblijkelijk nog steeds invloed op mij. Het was een signaal voor mij dat ik wat alerter mocht zijn op mijn eigen wensen en behoeften en meningen van anderen meer zou kunnen loslaten. Inmiddels was mijn tweede kind geboren, een zoon. Ik was weer mijn baan verloren en was ook nu thuis bij de kinderen. Ik genoot ervan en was blij dat ik ze zelf kon verzorgen in deze prille periode.

Ik kwam er alleen voor te staan

Maar toen brak de relatie. Ik kwam er alleen voor te staan. Bijna zes jaar geleden. Ik kon in het ouderlijk huis blijven wonen, de bovenwoning. Mijn ex-partner kocht een groot huis met zijn nieuwe vrouw. Ik ben daar wel eens verbaasd over geweest. Hoe kon het toch dat al mijn vriendinnen en hij in grote huizen woonden en ik nog op die bovenwoning middenin de stad?

Weer vergeleek ik mij met anderen

Ik ging me net als vroeger vergelijken met anderen. En hier ging het absoluut om bezittingen en materie, wat voor werk ze allemaal deden en de mooie vakanties. Ik was er ziek van. Ik voelde me falen en waardeloos ten opzichte van mijn omgeving. Wat deed ik toch fout?

Wie je bent

De ervaring leerde mij en het geloof dat het niet om materie en bezittingen gaat of om wat je doet en presteert. Het gaat erom wie je bent, dat je dienstbaar kan en wil zijn en de kracht ziet van de liefde in jezelf en anderen. Jaren zat ik te klunzen met werk en uitkeringen. Totdat ik de ware schoonheid van mezelf en anderen ging zien.

Ik had geen materie meer

Ik schatte mezelf eindelijk op waarde. Ik had geen rode rotcent, geen werk, geen vakanties en geen groot huis en auto. Maar ik had wel een gave bakfiets en twee gezonde lieve kinderen. Ik heb een groot sociaal netwerk en doe graag iets voor een ander en zij voor mij. Ik leerde de essentie van het leven, namelijk liefde en er voor elkaar zijn in mooie en minder goede tijden.

Nu zie ik het pas

Door mijn gekluns in het werk ben ik er wel altijd voor mijn kinderen geweest en kon ik leuke dingen met ze doen op school en na schooltijd. Nu pas zie ik de meerwaarde in van de situatie. Ik heb gezonde en super relaxte kinderen. Ze zitten vol vertrouwen en hebben een veilige basis. Dat is toch fantastisch om je kinderen te kunnen geven?

Is liefde niet het belangrijkste wat kinderen nodig hebben in hun leven?

Liefde is het belangrijkste dat telt

Het was een reis en een proces om materie en prestaties los te laten en mensen te zien inclusief mezelf door de ogen van liefde. Het gaat er niet om wat je doet of bezit, het gaat erom wie je bent en dat je liefde ervaart en kan uiten. Is liefde niet het belangrijkste wat kinderen nodig hebben in hun leven? Ik denk van wel. En tijd is kostbaar. Je geeft je kinderen hiermee een groot cadeau, tijd, dat ze meer dan ook verdienen in mijn ogen. Maak tijd en liefde vrij voor ze!

Mijn zoontje zei het

Zelfs mijn zoontje bekijkt het al positief. Hij zei; Mam ik hoef geen cadeau van speelgoed want daar heb ik over een paar jaar toch niks meer aan. Ik vond het geweldig dat hij het zo al bekeek. Ik sprak met hem af om samen wat leuks te gaan doen. Een ervaring pakken ze je niet meer af en daar heb je later immers nog steeds wat aan.

Welke ervaring heeft jouw leven doen draaien? Ik lees graag je ervaring in de reactie onder mijn verhaal.”

Heb je een taalfout gezien in deze blog? Meld het me!

2 thoughts to “Hoe Ilse tot inzicht kwam”

  1. Heel mooi verhaal waar ik volledig kan inkomen ! ben thuisgebleven voor de kinderen toen ze klein waren en ondanks alle kritiek die ik kreeg zou ik het nu gewoon opnieuw doen. Ik had en heb nog altijd de luxe dat mijn man volledig achter mij stond….en staat. Wij zijn allebei verpleegkundigen en onregelmatige uren deden ons toen de keuze maken…..Ik help nu af en toe in een kinderkribbe hier in de buurt en zie de ouders jakkeren en jagen…kids die van 7 u s’morgens tot 18 u in de kribbe zitten en vooral s’avonds erg moe en hangerig zijn….wat hadden onze kids toch een relax leven…..en ook wij als ouders…manlief kon met een gerust hart gaan werken want er was opvang ook al was er eentje ziek en ik kon gewoon gaan wandelen mijn huishouden doen helpen in de school enz… en er was (bijna) geen stress…..Neen wij zouden het gewoon opnieuw doen ook al hadden we geen materiële luxe we hadden rust en dat was luxe…..

Laat hier je reactie achter!