Loslaten geeft ruimte

Ik zag een tijdje terug in een Facebookgroep dat ze haar babyspullen aan het minimaliseren was omdat er niet meer een tweede komt. Ze moest letterlijk en figuurlijk loslaten. Wat een kanjer. Hierbij haar verhaal.

“Wat te doen als het leven niet loopt zoals je hoopt. Ik had kunnen kiezen om te blijven hangen en negatief te worden of het leven terug in handen te pakken door de narigheid los te laten. Dat laatste heb ik gedaan.

13 juni 2015 werd ons zoontje geboren, na 17 weken zwangerschap, veel te vroeg en in de parkeergarage van het ziekenhuis. Hoe bizar ook, het eerste gevoel was opluchting,. Al snel kwam het gitzwarte rauwe verdriet en later het loslaten.

Ons zoontje ontstond niet vanzelf, maar met hulp van het ziekenhuis.
Dat het zwanger worden niet vanzelf ging, maakte het een hele bewuste keuze om voor een tweede kindje te gaan.
In ons geval bijzonder want de zwangerschap / bevalling van onze dochter was pittig geweest en een komende zwangerschap, zo was ons verteld, zou ook geen onbezorgde zwangerschap worden.

Bloedverlies

Het was snel raak, maar ik voelde mij direct ziek. Ik had bloedverlies, steeds meer en steeds vaker. Dat kleine kindje in mijn buik hield stand en bij een hele vroege 3D echo (voor wetenschappelijk onderzoek) werd duidelijk dat het een jongetje was. Door het bloedverlies zat ik 1-2 per week in het ziekenhuis, het voelde niet goed, oorzaak werd niet gevonden waarop ik naar huis kon. Mijn conditie ging hard achteruit, traplopen, werken, reizen met de trein, fietsen, zorgen voor mijn dochter, alles werd minder. Hulptroepen werden ingeschakeld door nog voor 12 weken het aan onze familie te vertellen. De weken gingen verder, ook het bloedverlies en de artsen maakten zich zorgen om mijn gezondheid.
Ik voelde zelf ook dat het niet goed ging en ten kosten van mijn gezondheid, daarnaast zorgde het voor onrust binnen ons gezin. Op 12 juni ging ik met mijn man in beraad, mijn bloedgehalte was inmiddels zo laag dat ‘mijn leven’ in gevaar kwam en de artsen over wilde tot bloedtransfusies en dan zodra het kindje levensvatbaar was het halen. Na een avond praten, huilen, knuffelen hadden wij ons besluit genomen, geen transfusies en de zwangerschap stoppen. Kiezen voor mijn gezondheid en ons gezin. Met het ziekenhuis stond de afspraak om maandag weer contact op te nemen.

 

Het is voorbij, mijn lijf heeft besloten dat het klaar is.

Het is voorbij

Zaterdag, veel geslapen, ik heb mijn zoontje nog voelen schoppen en toen ik bij de kassa stond braken mijn vliezen, ik was alleen, ik bleef heel rustig, liep naar het toilet waar ik zag dat enkel de vliezen waren gebroken en het kindje nog in mijn buik zat. Ik ben teruggelopen, heb mijn boodschappen ingepakt en ben de supermarkt uitgelopen. Buiten heb ik mijn man gebeld, het enige wat ik kon zeggen, was, het is voorbij, mijn lijf heeft besloten dat het klaar is. Voor mij een opluchting, eindelijk nam mijn lijf de regie over, stop! tot hier en niet verder. Ik heb thuis nog een douche genomen en toen zijn wij vertrokken naar het ziekenhuis, waar, zoals ik al eerder schreef ons zoontje na 17 weken zwangerschap in de parkeergarage is geboren.

 

Rollercoaster

Het proces wat je daarna in gaat is nauwelijks te beschrijven. Ik zat in een rollercoaster vol emoties, variërend van verdriet, pijn, paniek maar ook opluchting en trots op dat kleine mannetje, want wat was hij gaaf en mooi. Gezien zijn geboortetermijn, hebben mijn man en ik een mooie plek in de natuur gezocht en hem daar begraven. Geen poeha, geen gedenkteken. De herinnering zit in mijn hoofd. Ons zoontje zit in mijn hart. Een kamertje was er gelukkig nog niet. Gezien de vorige zwangerschap had ik heel duidelijk voor ogen dat ik pas bij levensvatbaarheid een kamertje wilde bouwen. We waren van plan veel her te gebruiken. Het jaar na de bevalling was er dus een lege ruimte, onbestemd. Aangezien ik aan het minimaliseren ben geslagen, werd het langzaamaan een opbergplaats voor spullen die weg moesten. Het minimaliseren is ook ontstaan na het verlies van ons zoontje. Het opruimen gaf rust, leegte in mijn hoofd, leegte / overzicht in ons huis. We hadden veel te veel spullen. Ik kon met weinig moeite afstand doen van spullen maar de babyspullen was een ander verhaal. Het eerste jaar lagen ze of in het kamertje, of wanneer er vrienden zwanger werden, gingen de bruikbare spullen daar naartoe, maar… ik wilde ze wel terug.

 

De herinnering zit in mijn hoofd. Ons zoontje zit in mijn hart.

Rommelmarkt

Tot Koningsdag. Alle spullen hebben we in onze auto geladen, echt alles. Op naar een rommelmarkt. Alles uitgestald. Veel verkocht maar een deel ook niet. De volgende dag hebben we het restant naar een kringloopwinkel gebracht in een andere stad. Nooit meer wilde ik de spullen meer tegenkomen. Het heeft uiteindelijk 1.5 jaar geduurd voordat het kamertje zonder bestemming met babyspullen mij ging tegenstaan, waar ik eerst kon ‘genieten’ van het babyspul door mijn handen laten gaan, sloeg dat om naar frustratie. Mijn man en ik neigde steeds meer naar ‘het niet meer proberen’ maar de echte beslissing durfde we niet te nemen. Ik weet niet meer precies hoe het is gegaan, maar net voor de zomervakantie kwam het besef dat het zo goed was. Ik had graag twee kinderen willen opvoeden maar het heeft niet zo mogen zijn. Door de beslissing te maken, kwam er ruimte om ons leven opnieuw in te richten.

Bestemming

Het lege onbestemde kamertje, kreeg een bestemming. We hebben het bijgetrokken bij de kamer van onze dochter, zodat zij nu een mooie ruime kamer heeft. De gipsmuur tussen de twee kamers moest eruit. Ik weet nog dat ik heel stoer was, dat doe ik wel even. Ik ben begonnen, niet wetende hoe therapeutisch dit zou zijn. Ik heb met de hamer geslagen, met mijn benen getrapt, het stof vloog om mij heen en ineens was er een gaatje en kon ik door de muur heen kijken. Toen ik dat punt bereikte voelde het alsof de grond onder mijn voeten verdween, ik heb gehuild, tranen van maanden. Het besef, dat ik bewust koos voor geen zwangerschap, kwam zo hard binnen. Met ogen vol tranen ben ik doorgegaan, en hoe groter het gat werd, hoe rustiger ik werd.

Nu, meer dan drie jaar later, kan ik oprecht zeggen: het is goed zo.”

Lees meer

Gastblog: “Alles werd verdeeld en niets werd verspild.”

Petra (51) is moeder van drie volwassen kinderen. Ze was 19 jaar toen ze onverwacht zwanger werd en bij toeval terecht op een grote biologisch-dynamische antroposofen woongemeenschap/boerderij. Lees haar inspirerende verhaal.

Petra: “Ik lees graag Moeders Minimalisme, hoewel ik nooit reageer. Ik heb geen Facebook en gebruik geen social media. Lekker rustig.

Ik las dat Dieuwke ging “maximaliseren” en moest denken aan mijn eigen zwangerschappen.
Spontaan stuurde ik haar een mail om haar te feliciteren en stelde voor om een gastblog te schrijven over mijn eigen ervaringen. Dat mocht, dus bij deze.

Zelf was ik 19 jaar toen ik onverwacht zwanger werd en 20, toen ik beviel. De vader (hij is helaas overleden) en ik bleven goede vrienden en hij was zijdelings bij de opvoeding betrokken. Ik was al jong uit huis en na mijn middelbare school wist ik niet zo goed wat ik wilde. Bij toeval kwam ik terecht op een grote biologisch-dynamische antroposofen woongemeenschap/boerderij en ik besloot daar een jaar te gaan werken. Aanvankelijk als nanny, maar al snel hielp ik mee op het land, in de kaasmakerij, deed de boekhouding en stelde ik de groentepakketten samen, welke we verkochten. Heel vooruitstrevend toen. Alles werd gedeeld, niks werd verspild, elektrische apparaten waren er niet, dagelijks gezamenlijke gezonde maaltijden en dat bij elkaar sprak me erg aan.

Het leven was prettig, gemoedelijk en eenvoudig.

Op een dag kwam ik een beetje bedremmeld op mijn werk. Ik had een lange lijst gekregen van de kraamzorg en ik wist me totaal geen raad: had ik echt zoveel spullen nodig voor een baby? De ervaren moeders in de gemeenschap legden uit, dat er totaal geen noodzaak was voor zoveel spullen. De term minimalisme bestond nog niet, maar dat was het wel degelijk. Uiteindelijk heb ik niets nieuw gekocht behalve het verplichte dure kraampakket (achteraf ook onzin) en een matrasje. De rest heb ik gekregen, geleend, gemaakt of bij de kringloop gekocht. Mijn oude bureau werd de commode en in mijn kledingkast maakte ik een plankje vrij voor de veelal zelfgemaakte kleertjes. Het leven was prettig, gemoedelijk en eenvoudig. Het voelde aan als een warme deken.

De baby, een meisje, werd soepel thuis geboren, de borstvoeding lukte en al snel ging ik weer aan het werk, mijn dochter kon gewoon mee. Ik had een ouderwetse kinderwagen gekregen van ribcorduroy, nu zou íe helemaal hip en vintage zijn en hij voldeed prima. Mijn dochter zat graag in de draagzak of lag in de tweedehands box in de woonkamer. Ik was erg zuinig op de spullen die ik had en had bij wijze van experiment tegen mezelf gezegd: als ik nou eens een maand helemaal niks koop, wat dan? Het werd uiteindelijk een jaar. Een jaar niks kopen, geen spullen, geen kleding, geen bosje bloemen, het was zo gek nog niet. Vervolgens kreeg ik de smaak te pakken van opruimen, ver voor Marie Kondo haar verhelderende boek schreef.

Nu kon ik zwangere vrouwen helpen zoals de moeders van de gemeenschap dat bij mij deden.

 

 

Toen de woongemeenschap tot mijn verdriet ging verhuizen naar het buitenland, wist ik wat ik wilde: een opleiding zwangerschapsgym docente en een tweedehands babyspullen winkeltje. En beiden lukte wonderwel en snel. Nu kon ik zwangere vrouwen helpen zoals de moeders van de gemeenschap dat bij mij deden.

Ik was getrouwd met mijn nieuwe partner en we hadden goedkoop een huis gekocht waarin ik de hele benedenverdieping en garage heb gestript tot winkel. Mensen konden hun gebruikte baby – en kinderspullen en kleding in consignatie brengen. Het liep heel goed, twee vliegen in een klap: ik had werk en kon thuisblijven, ik had inmiddels drie kinderen. Ik hoefde letterlijk alleen de trap af naar mijn werk. Steeds meer mensen in mijn omgeving liepen warm voor tweedehands spullen en vooral ook voor minder (!) spullen. Ik heb er warme vriendschappen aan overgehouden. Mijn huwelijk en mijn winkel bestaan niet meer, maar mijn ideeën over ontspullen, minimalisme en consuminderen leven nog steeds. Misschien dat ik toch eens moet gaan nadenken over een carrière als opruimcoach!”

Lees meer

Kinderen grootbrengen zonder speelgoed (filmpje)

darciDarcy Isabella is een minimalistische moeder met maar liefst 10 kinderen! Ik geniet altijd van haar filmpjes en zal zo nu en dan even eentje met jullie delen.

In onderstaand filmpje vertelt ze dat haar kinderen opgroeien met bijna geen speelgoed. Op hun verjaardag krijgen de kinderen een lekker verwenontbijt, een klein praktisch cadeautje en ze mogen ergens met naar toe rijden om hun lievelingseten te bestellen en op te eten.

De kinderen lijken zich in ieder geval geen moment te vervelen in de filmpjes.

Veel kijkplezier!

 

 

 

Lees meer

De grote voorjaarsschoonmaak

Mensen doen het al eeuwenlang; de grote voorjaarsschoonmaak. Kasten worden leeggehaald, ramen en gordijnen worden gewassen, radiatoren worden schoongemaakt, vloerkleden uitgeslagen en ga zo maar door. Maar waarom in de lente?

In de lente wordt de natuur weer wakker, energie gaat weer stromen en dat voelen we. We voelen ons vrolijker, energieker en ook wij willen na de lange winter weer met een fris en energiek gevoel de lente in. En dat kunnen we doen door ons huis grondig te reinigen. En daarmee reinigen we niet alleen ons huis maar ook onze geest en lichaam. Hoe dat voelt? Verslavend goed! Wanneer we ons huis opruimen en reinigen maken we letterlijk ruimte voor nieuwe inspiratie, gedachten, ideeën en energie. Powerrrrr!!

 

5 tips voor de grote voorjaarsschoonmaak

1) Maak een schema

Maak als eerste een schema. (op papier of in je hoofd) Wat wil je allemaal gaan doen? Werk van boven naar beneden, begin met de zolder en eindig met de hal. Veeg al het oude vuil letterlijk en figuurlijk de deur uit! Op het internet vind je fantastische werkschema’s, zoals deze. Zo vergeet je niets. Kruis elke keer iets aan wanneer je iets hebt gedaan. (Geen stress! Het hoeft allemaal niet in 1 dag af!)

2)  Gebruik natuurlijke schoonmaakmiddelen

Wanneer je je huis reinigt met chemische schoonmaakmiddelen ben je natuurlijk eigenlijk niet je huis aan het reinigen maar aan het vervuilen. Kies daarom voor natuurlijke schoonmaakmiddelen zoals zeep, azijn, zuiveringszout en etherische oliën. Lees ook het artikel: minimaliseer je schoonmaakartikelen.

3) Minimaliseer

De grote voorjaarsschoonmaak neemt helemaal niet zoveel tijd in beslag wanneer je al flink hebt geminimaliseerd. Mocht je noch wel spullen tegenkomen die niets aan je leven toevoegen en dus eerder in de weg staan en energie nemen, kies er dan voor om deze spullen weg te doen. Maak er een ander blij mee! Zo, dat ruimt lekker op!

 

voorjaarsschoonmaak

 

4) Zet ramen en deuren open en laat het doorwaaien

Je overbodige spullen zijn weg, alles is schoon… zet een raam open! Natuurlijk moet het dan wel een beetje aangenaam buiten zijn, maar serieus, laat het eens lekker doorwaaien in huis! Laat de wind stromen over je schone vloer, langs je schone meubels en door je frisse gang! Weg met al die ouwe en muffe energie. Ruimte en frisse lentelucht! Daar worden we blij van!

5) Vergeet jezelf niet!

Door de grote voorjaarsschoonmaak zul je ervaren dat je jezelf ook beter zult gaan voelen. Door spullen weg te doen laat je oud hartzeer los, door je huis te reinigen, reinig je je gedachten. Maar daar hoef je het niet bij te laten. Het voorjaar is ook een uitstekende periode om te gaan mediteren, om je gedachten nog meer te ‘reinigen’. (gebruik de headspace app!) Je kunt ook een zevendaagse detox gaan doen of een heerlijk bad nemen met zeezout. Scrub je huid, zeg nee tegen afspraken waar je niet gelukkig van wordt, breng een bezoek aan de kapper of de schoonheidsspecialist. Laat los en verzamel nieuwe energie! Oh ja en zet bloemen op tafel, dan ziet je huis er straks weer op zijn paasbest uit! Op naar een prachtige lente!

Lees meer

Win speelgoed van gerecycled hout!

plantoys-camera4-400x400Ik roep regelmatig: áls je iets koopt, doe het dan goed. Dat geldt voor kleding (duurzaam, biologisch) maar bijvoorbeeld ook voor speelgoed. Eerder schreef ik al eens een blog over duurzaam speelgoed. En ja, vaak (niet altijd) is het iets duurder. Maar het is ook de bedoeling dat het een leven lang mee gaat en dat je het niet weggooit zoals het zoveelste plastic prulletje. Duurzaam speelgoed zoek je bewust uit en geeft je kind de kans om zijn of haar fantasie te gebruiken.

In mijn blog over duurzaam speelgoed noem ik ook de webwinkel Kinder Wonderland. Een prachtige website met nog mooier speelgoed dat duurzaam is en fairtrade gemaakt is. De mensen van Kinder Wonderland waren zo lief om twee items beschikbaar te stellen zodat jullie ze kunnen winnen! Leuk he?

 

WIN ‘MIJN EERSTE TELEFOON’ OF ‘MIJN EERSTE CAMERA’!

Wil je één van de onderstaande kindercadeautjes winnen van 100% gerecycled hout? Laat simpelweg een reactie achter en vertel wat je graag wilt winnen en waarom. Reageren kan tot en met 13 maart. Op 14 maart worden de winnaars bekend gemaakt.

speelgoed van gerecycled houtplantoys-camera-400x400

 

 

 

 

 

 

 

Bovenstaand speelgoed is van het merk PlanToys. Ze staan voor kwaliteit, educatie, milieuvriendelijkheid, veiligheid en duurzaamheid. Ze gebruiken de meest innovatieve methoden om zoveel mogelijk materiaal te kunnen recyclen. Voor hun producten gebruiken ze alleen gerecycled hout en planwood (dat ontstaat door het versnipperen en samenpersen van restafval en takken van de rubberbomen) en alles wordt gekleurd met natuurlijke inkt. 100% veilig! Klik op de plaatjes voor meer informatie over het speelgoed.

 


GEFELICITEERD FEMKE EN HESTER!

Jullie hebben de telefoon en camera van duurzaam hout gewonnen!! (zie ook mijn reactie op jullie reactie)

Mail me jullie adressen dan komen de cadeautjes snel jullie kant op.

 

Lees meer