De minimale baby-uitzet

Wanneer je voor het eerst zwanger bent, is dat natuurlijk heel speciaal. Sommige moeders weten al precies hoe het babykamertje er uit komt te zien en kunnen niet wachten om de eerste spullen aan te schaffen.

Dit was bij mij ook het geval toen ik zwanger was van onze dochter. Opgeteld gaf ik met gemak honderden euro’s uit. Je hebt immers alles over voor je kleine spruit en alles moet natuurlijk perfect. Nu ik terug kijk, denk ik, waar was ik mee bezig? Ik weet nu dat ik al die spullen vooral voor mezelf kocht. Het is cliché, maar een kind heeft behoefte aan warmte, liefde, bescherming en voeding. Of er nu een hip aankleedkussenhoes van 50 euro op je aankleedkussen ligt, (waar bovendien toch altijd een hydrofiele luier overheen ligt) of een simpele handdoek, dat zal dat kind een worst wezen. Het zijn de ouders zelf die bezeten zijn van bezit. Maar ik was ook onwetend. Ik dacht dat de haartjes van mijn baby moesten worden gewassen en dus kocht ik babyshampoo. Ik dacht dat ik gelukkig werd van babykleertjes en dus kocht ik de hele Hema leeg. Nu weet ik wel beter.

Ik vroeg de leden van mijn Facebookpagina ‘Minimaliseren kun je leren‘ welke babyspullen zij ooit hadden aangeschaft maar nooit gebruikt. (en kreeg welgeteld 110 reacties!) En ik ben me er van bewust dat wat voor de één goed werkt, dat voor een ander niet zo hoeft te zijn. Dit artikel schrijf ik dan ook niet om je te vertellen wat juist is of wat niet, maar om je eerst even bewust na te laten denken, voordat je iets gaat kopen.

Bad met standaard

Natuurlijk moet de baby gewassen worden, maar dit hoeft niet beslist in een badje. Dit kan ook prima in een emmer of in je wasbak. Er zijn ook moeders die nemen hun baby standaard mee onder de douche. Het lastige is, dat je pas weet wat voor jou werkt, zodra je het hebt ervaren. Mijn advies is dan ook om geen badje te kopen maar om er ééntje te lenen. Gebruik je hem veel? Dan kun je altijd nog ééntje kopen. Een badstandaard kan handig zijn, maar hoeft niet beslist. Ik had zelf het badje vaak op de wastafel staan (je kunt er eventueel nog een plank onder zetten). De tummytub had ik destijds geleend. Gelukkig maar, want ik heb hem maar een enkele keer gebruikt.

Renske: “Het badje en tummytub hebben wij misschien maar 5 keer gebruikt, omdat we haar altijd mee onder de douche namen.”
Audrey: “De tummytub vond ik echt een onding. Ik heb het maar een keer gebruikt.”
Mirjam: “De tummytub heb ik bij de oudste echt vaak gebruikt, nu eigenlijk alleen in de kraamweek.”
Margreet: “Een tummytub nooit gehad, wij wasten de baby gewoon in een emmer.”

 

Badthermometer

Ik weet nog dat ik het badje vulde in de kraamweek en de badthermometer er in deed. Mijn moeder (moeder van 4 kinderen) keek me vreemd aan en vroeg waar dat nou goed voor was. “Je kunt het toch ook gewoon voelen?” Ik als onzekere moeder, heb toch altijd netjes de badthermometer gebruikt, omdat het me veiliger leek. Maar eigenlijk heeft ze wel gelijk. Een thermometer kan handig zijn, maar je kunt de temperatuur ook uitstekend zelf aanvoelen of het voor je baby te warm of te koud zal zijn.

Monique: “De badthermometer is niet nodig. De temperatuur voel je met je elleboog.”
Femke: “Binnenkant van je polsen werkt ook goed.”
Marlies: “”Ipv badthermometer raadde onze kraamhulp aan om de koortsthermometer te gebruiken (als je voelen niet helemaal vertrouwd). Die heb je zeker al in huis is sneller dan badthermometer en ook makkelijk aantal keer achter elkaar te meten…

Flessenwarmer

Ik heb een jaarlang borstvoeding gegeven en als je dan werkt komt het best vaak voor dat je gekolfde melk opgewarmd moet worden. Eerst deden we dat altijd netjes in een pan met heet water. Maar het is altijd wel lastig om de melk op de goeie temperatuur te krijgen. En met een krijsende baby kan je daar best zenuwachtig van worden. Mijn man besloot toen om een flessenwarmer te kopen. We hebben hem een poos met veel plezier gebruikt. Maar het is in ieder geval niet nodig om zo’n ding al op voorhand aan te schaffen omdat je niet weet hoe het gaat lopen met de voeding.

Mirjam: “Ik heb de flessenwarmer veel gebruikt. Ik heb twee maanden gekolfd en borstvoeding hoort niet in magnetron. Ik heb de flessenwarmer echter pas gekocht toen ik hem nodig bleek te hebben.
Audrey: “De flessenwarmer bleek totaal overbodig.”

 

Kamertje 

Natuurlijk moest mijn dochter een kamertje! We hadden natuurlijk ook de ruimte. Nu weet ik dat een bedje (het liefst op je eigen slaapkamer) en een plek voor de babyspulletjes (commode) voldoet. Een eigen kamertje is fijn maar het hóeft niet.

Danielle: “Bij de eerste kwamen we er al achter dat een eigen kamertje helemaal niet nodig was. Als je maar een plekje voor de commode en kleertjes hebt. De baby/dreumes/peuter sliep bij ons. Bij de 2e dus geen babykamer meer gemaakt. Wel een co-sleeper (omgebouwd Ikea bedje) aangeschaft.
Esther: “Waar ik 15 jaar geleden “de lijst” (bijna) helemaal keurig volgde, heeft onze nummer 5 (10 jaar later) niet eens een eigen kamertje gehad…ook geen badje, commode, spuugdoekjes, luieremmer, wipstoeltje , flessen, flessenwarmer….geen stapel kleding en zo kan ik nog even doorgaan. Wel veel meer knuffels en aandacht van broers en zussen en weet je….Hij is nu 4 jaar en groeit net zo gezond en gelukkig op als zijn oudere broers en zussen…..is echt niets tekort gekomen.”
Jolien: “Ahja, kinderkamer! Veel mensen die daar super hard mee bezig zijn om klaar te hebben tegen dat de baby er is en dat vol stoppen met spullen. Gelukkig had ik al zo een vermoeden dat den onze lang bij mama en papa zou liggen. Na na anderhalf jaar wel eigen kamer.

 

Kinderwagen

Ik had zelf wel een kinderwagen aangeschaft en er veel plezier van gehad. Maar steeds meer vrouwen kiezen er voor om te kiezen voor een draagdoek. Een natuurlijke manier van vervoer wat baby’s vaak heerlijk vinden.

Tirza: “Lang leve de draagdoeken! Nu bij de tweede zwangerschap gaan we niet eens meer een kinderwagen aanschaffen, staat alleen maar in de weg.”
Connie: “Zonder kinderwagen!!??? Ik heb met deze inmiddels ruim 900 school en om de deur kilometers gelopen. Daar komen de extra uitjes en wandelingetjes naar clubjes, supermarkt e.d. nog bij… De vorige was na 2 kinderen echt helemaal versleten!”

 

Knuffels

Knuffels zijn vaak onweerstaanbaar. Ze zijn zo heerlijk zacht en zien er ongelofelijk lief. Maar werkelijk? Met hoeveel knuffels wil je de kinderkamer volstouwen? Lees ook dit artikel over knuffels minimaliseren. Een kind heeft uiteraard recht op een paar mooie knuffels. Maar genoeg is genoeg toch?

Jitske: “We kregen veel te veel knuffels inderdaad. In het Duits heten ze niet voor niets Stofftiere. We hebben twee mooie knuffels gekregen en die liggen in zijn bedje.”
Tessa: “Wij kregen ook knuffels! Veel te veel!”

 

Navelbandjes

Nu is het vrijwel bekend dat ze niet meer gebruikt worden, maar ook ik had nog onnodig navelbandjes aangeschaft. Niet meer nodig dus ladies!

Linda: “Ik heb de navelbandjes helemaal niet gebruikt.”

 

Zeep

Toen ik verwachting was van mijn dochter kocht ik zowat de hele drogist aan babyverzorgingsproducten leeg. Te gek voor woorden. Nu weet ik dat  je met water en eventueel een beetje kokosolie en een stukje natuurlijke zeep een heel eind komt.

Grietje: “Niks in het badje, geen shampoo, geen babyolie, gewoon wassen met water.”
Mirjam: “Ik deed een beetje kokosolie in het badje en meer niet. ik  kreeg een hele lading aan parfumtroep, vol met parabenen, die ik nooit heb gebruikt.”

 

Andere babyspulletjes die we volgens de leden op ‘Minimaliseren kun je leren’ niet nodig zijn, zijn:

– truitjes / vestjes met capichon
– babyschoentjes
– spijkerbroekjes
– een grote kledingkast (commode is genoeg)

Aanvullingen? Laat het me weten!

Lees meer

Speelgoed-minimaliseerweek

Zo voor de feestdagen (maar ook door het jaar heen) is het fijn om weer eventjes kritisch naar het speelgoed in huis te kijken. Want al letten we nog zo goed op, het speelgoed weet zich altijd weer een manier om zich naar binnen te wurmen. Ik geef tijdens deze ‘speelgoed-minimaliseerweek’-challenge elke dag een kleine opdracht op mijn Facebookpagina. Maar voor de mensen zonder Facebook, de opdrachten zijn ook op deze pagina terug te vinden. Onder iedere dag staat tevens een inspiratiefilmpje. 

10 opdrachten om het speelgoed in huis te doneren

Probeer zoveel mogelijk de opdrachten samen met je kinderen te doen. Zo leren ze zelf ook los te laten en beseffen ze zich beter waar ze wel en niet waarde aan hechten. Leg ze uit dat je het speelgoed kunt verkopen en er wat anders voor terug kunt kopen, je het speelgoed geeft aan kindjes die zelf niet zo veel speelgoed hebben en leg ze ook uit dat het anders gewoonweg te vol wordt in huis. Lees voordat je aan de opdrachten begint hier de 10 tips voor het minimaliseren van speelgoed. 

 

Speelgoed-minimaliseerdag 1: Zoek 10 stukken speelgoed om te verkopen of te doneren.

Leg je kinderen als eerste uit wat je van plan bent en waarom. Ga vervolgens met je kinderen de eerste uitdaging aan. Zoek 10 stukken speelgoed waar je kinderen niet zo vaak meer mee spelen. Om de uitdaging nog groter te maken kun je een kookwekker zetten. Heb je bijvoorbeeld twee kinderen? Laat ze dan elk binnen 15 minuten vijf stukken speelgoed opzoeken. Doneer deze aan de speelgoedbank of een ander goed doel, geef ze aan het ander, breng ze naar een speelgoedruilbeurs of verkoop ze. Houten speelgoed kun je trouwens bijvoorbeeld bij De Grote Wolf inleveren of ruilen voor ander mooi houten speelgoed. Je kunt ook je kinderen het speelgoed aan Sinterklaas mee laten geven, voor andere kindjes.

Tip: Wil je om wat voor reden dan ook je kinderen er liever niet compleet bij betrekken? Je kunt ook zelf een doos met speelgoed vullen waarvan jij denkt dat ze niet zullen missen en een maand of vier op zolder zetten. Als het speelgoed niet gemist wordt, weet je zeker dat het weg kan.

-> Inspiratiefilmpje voor dag 1: MINIMALIST SUPER HERO BOYS’ BEDROOM TOUR | FAMILY MINIMALISM

 

Speelgoed-minimaliseerdag 2: Spelletjes en puzzels minimaliseren

Zoek een vaste plek in huis voor je spelletjes en puzzels. Bijvoorbeeld een plankje in de kast van de woonkamer. Spreek met je kind af: alles moet op de plank passen. Komt er wat bij, dan gaat er ook wat weg. Bekijk of de spelletjes nog bij de leeftijd van je kind passen. Bekijk samen met je kind naar welke spelletjes de afgelopen weken nog zijn gespeeld en bewaar deze, de rest kun je doorgeven/verkopen. Het is ook leuk om spelletjes en puzzels te ruilen met vrienden of familie.

Tip: Bewaar de dozen verticaal. (eventueel met een elastiekje erom) Zo is het overzichtelijk en kan je kind gemakkelijk de spelletjes pakken en weer terugzetten.

-> Inspiratiefilmpje voor dag 2: Darcy Isabella: Kinderen grootbrengen zonder speelgoed

 

Speelgoed-minimaliseerdag 3: Knuffels en poppen minimaliseren

Vroeger staarden kinderen vol verlangen door een etalageraam, dromend over een mooie speelgoedbeer. Als ze geluk hadden, kregen ze er eentje op hun verjaardag en dan waren ze onafscheidelijk. Nu zijn onze kinderen vaak nog niet eens geboren of ze hebben hun eigen knuffel al. Met de kraamvisite krijgen ze vervolgens nog een aantal en zo door de jaren heen groeit, zonder dat je het zelf in de gaten hebt, je huis langzaam vol met knuffels, te veel knuffels. Lees hier hoe je knuffels en poppen in 7 stappen kunt minimaliseren.

-> Inspiratiefilmpje voor dag 3: LoveParenting: Minimalism – the only 10 TOYS you “need”

 

Speelgoed-minimaliseerdag 4: Organiseer, minimaliseer en roteer

Voor jezelf, maar ook voor je kinderen is het fijn om te weten dat alles een vaste plek heeft. Probeer daarom een handig organiseersysteem te bedenken dat voor jou en je kinderen goed werkt. Dit kan een kast zijn of speelgoedbakken. Zoals bijvoorbeeld deze bakken van de Hema.  Ze zijn ideaal voor speelgoed als duplo, lego en playmobil. Ze zijn doorzichtig, waardoor je goed kunt zien wat er in zit. Je kunt ze stapelen en ze passen prima onder een bed. En opruimen is ook easy peasy, alles gaat gewoon terug in de bak. En is de bak vol? Laat er dan niets meer bij komen totdat er weer wat uit is gegaan. Bekijk mijn pinterestpagina voor meer speelgoedorganiseer-inspiratie.

Montessori-aanhangers zeggen dat het goed voor het kind is wanneer het al zijn of haar speelgoed kan zien. In dat geval kun je het speelgoed uitstallen in een open kast. Hierbij stel ik wel voor dat je er niet te veel in zet, zodat het niet te overweldigend is voor je kind. (zie ook het inspiratiefilmpje van de dag)

Minimaliseer

Heb je al het speelgoed al georganiseerd? Ga dan naar stap 2 -> minimaliseer. Ga samen met je kind elke bak/lade/kastje door om te kijken of er stuk speelgoed tussen zit, duplicaten of speelgoed waar niet meer mee gespeeld wordt.

Roteer

Vind je dat je alsnog te veel speelgoed in de kamer of slaapkamer hebt staan? Zet dan eens wat op zolder en verwissel het om de zoveel maanden. Zo heeft je kind minder prikkels en regelmatig weer ‘nieuw’ speelgoed om mee te spelen.

-> Inspiratiefilmpje voor dag 4: Minimalist Family Of 4: Toys & Living Room Tour

 

boeken minimaliserenSpeelgoed-minimaliseerdag 5: Kinderboeken minimaliseren

Ik ben een groot voorstander van (voor)lezen, ik kan wel 100 redenen bedenken waarom jij ook zou moeten voorlezen, maar daarvoor stuur ik je graag naar deze pagina. Boeken hebben we dan ook niet te weinig. Mijn tip is ook ook weer voor de kinderboeken een vaste plek in huis te zoeken. Aangezien elk kind in een andere fase zit, raad ik je aan om ook voor ieder kind een eigen plekje te zoeken om zijn of haar boeken neer te zetten. En is de plank/bak  vol? Dan wordt het tijd om er weer eventjes (samen met je kinderen) door heen te spitten. Je kunt letten op of het boek nog aansluit bij de leeftijd en interesses van het kind. En een volgende logische tip is natuurlijk om lid te worden van de bibliotheek!

Inspiratiefilmpje voor dag 5: Toyrotation for a clutterfree home

 

knutselspullen minimaliserenSpeelgoed-minimaliseerdag 6: Knutselspullen

Knutselspullen, een woord dat meestal volgt met een diepe zucht. Want knutselspul staat vaak gelijk aan chaos. Ik weet er alles van, want ooit was ik een fanatieke ‘scrapbook-maker’. Heerlijk vond ik het om lekker creatief bezig te zijn. Ik had het huis dan ook vol met knoopjes, strikjes, lintjes, mooie papiertjes en stickertjes. En elk knutseldingetje was me even heilig. En toch is het me gelukt om mijn knutselspullen te minimaliseren. Lees hier hoe je in 4 stappen je knutselspullen kunt minimaliseren.

-> Inspiratiefilmpje voor dag 6: Playroom Tour // Minimalist Toy Organization

 

Speelgoed-minimaliseerdag 7: Vul drie dozen

Pak voor vandaag drie dozen, manden of tassen. Eentje voor spullen die je wilt verkopen, ééntje voor spullen die je wilt doneren (of misschien aan sinterklaas wilt meegeven, voor armere kindjes) en ééntje voor spullen die rechtstreeks de container in kunnen. Verzamel ook al je kinderen bijéén (en eventueel je partner) en probeer met zijn allen de dozen zo vol mogelijk te krijgen! Gebruik bij alles de vraag: heb ik er onlangs nog mee gespeeld? Word ik er vrolijk van? Bedenk een leuke beloning voor als de dozen vol komen. Succes!

-> Inspiratiefilmpje voor dag 7:  MINIMALIST FAMILY HOME: BOYS BEDROOM TOUR

 

Heb je zelf nog tips voor andere moeders? Laat het hieronder weten!

 

Wellicht ook interessant om te lezen:

Lees meer

Loslaten geeft ruimte

Ik zag een tijdje terug in een Facebookgroep dat ze haar babyspullen aan het minimaliseren was omdat er niet meer een tweede komt. Ze moest letterlijk en figuurlijk loslaten. Wat een kanjer. Hierbij haar verhaal.

“Wat te doen als het leven niet loopt zoals je hoopt. Ik had kunnen kiezen om te blijven hangen en negatief te worden of het leven terug in handen te pakken door de narigheid los te laten. Dat laatste heb ik gedaan.

13 juni 2015 werd ons zoontje geboren, na 17 weken zwangerschap, veel te vroeg en in de parkeergarage van het ziekenhuis. Hoe bizar ook, het eerste gevoel was opluchting,. Al snel kwam het gitzwarte rauwe verdriet en later het loslaten.

Ons zoontje ontstond niet vanzelf, maar met hulp van het ziekenhuis.
Dat het zwanger worden niet vanzelf ging, maakte het een hele bewuste keuze om voor een tweede kindje te gaan.
In ons geval bijzonder want de zwangerschap / bevalling van onze dochter was pittig geweest en een komende zwangerschap, zo was ons verteld, zou ook geen onbezorgde zwangerschap worden.

Bloedverlies

Het was snel raak, maar ik voelde mij direct ziek. Ik had bloedverlies, steeds meer en steeds vaker. Dat kleine kindje in mijn buik hield stand en bij een hele vroege 3D echo (voor wetenschappelijk onderzoek) werd duidelijk dat het een jongetje was. Door het bloedverlies zat ik 1-2 per week in het ziekenhuis, het voelde niet goed, oorzaak werd niet gevonden waarop ik naar huis kon. Mijn conditie ging hard achteruit, traplopen, werken, reizen met de trein, fietsen, zorgen voor mijn dochter, alles werd minder. Hulptroepen werden ingeschakeld door nog voor 12 weken het aan onze familie te vertellen. De weken gingen verder, ook het bloedverlies en de artsen maakten zich zorgen om mijn gezondheid.
Ik voelde zelf ook dat het niet goed ging en ten kosten van mijn gezondheid, daarnaast zorgde het voor onrust binnen ons gezin. Op 12 juni ging ik met mijn man in beraad, mijn bloedgehalte was inmiddels zo laag dat ‘mijn leven’ in gevaar kwam en de artsen over wilde tot bloedtransfusies en dan zodra het kindje levensvatbaar was het halen. Na een avond praten, huilen, knuffelen hadden wij ons besluit genomen, geen transfusies en de zwangerschap stoppen. Kiezen voor mijn gezondheid en ons gezin. Met het ziekenhuis stond de afspraak om maandag weer contact op te nemen.

 

Het is voorbij, mijn lijf heeft besloten dat het klaar is.

Het is voorbij

Zaterdag, veel geslapen, ik heb mijn zoontje nog voelen schoppen en toen ik bij de kassa stond braken mijn vliezen, ik was alleen, ik bleef heel rustig, liep naar het toilet waar ik zag dat enkel de vliezen waren gebroken en het kindje nog in mijn buik zat. Ik ben teruggelopen, heb mijn boodschappen ingepakt en ben de supermarkt uitgelopen. Buiten heb ik mijn man gebeld, het enige wat ik kon zeggen, was, het is voorbij, mijn lijf heeft besloten dat het klaar is. Voor mij een opluchting, eindelijk nam mijn lijf de regie over, stop! tot hier en niet verder. Ik heb thuis nog een douche genomen en toen zijn wij vertrokken naar het ziekenhuis, waar, zoals ik al eerder schreef ons zoontje na 17 weken zwangerschap in de parkeergarage is geboren.

 

Rollercoaster

Het proces wat je daarna in gaat is nauwelijks te beschrijven. Ik zat in een rollercoaster vol emoties, variërend van verdriet, pijn, paniek maar ook opluchting en trots op dat kleine mannetje, want wat was hij gaaf en mooi. Gezien zijn geboortetermijn, hebben mijn man en ik een mooie plek in de natuur gezocht en hem daar begraven. Geen poeha, geen gedenkteken. De herinnering zit in mijn hoofd. Ons zoontje zit in mijn hart. Een kamertje was er gelukkig nog niet. Gezien de vorige zwangerschap had ik heel duidelijk voor ogen dat ik pas bij levensvatbaarheid een kamertje wilde bouwen. We waren van plan veel her te gebruiken. Het jaar na de bevalling was er dus een lege ruimte, onbestemd. Aangezien ik aan het minimaliseren ben geslagen, werd het langzaamaan een opbergplaats voor spullen die weg moesten. Het minimaliseren is ook ontstaan na het verlies van ons zoontje. Het opruimen gaf rust, leegte in mijn hoofd, leegte / overzicht in ons huis. We hadden veel te veel spullen. Ik kon met weinig moeite afstand doen van spullen maar de babyspullen was een ander verhaal. Het eerste jaar lagen ze of in het kamertje, of wanneer er vrienden zwanger werden, gingen de bruikbare spullen daar naartoe, maar… ik wilde ze wel terug.

 

De herinnering zit in mijn hoofd. Ons zoontje zit in mijn hart.

Rommelmarkt

Tot Koningsdag. Alle spullen hebben we in onze auto geladen, echt alles. Op naar een rommelmarkt. Alles uitgestald. Veel verkocht maar een deel ook niet. De volgende dag hebben we het restant naar een kringloopwinkel gebracht in een andere stad. Nooit meer wilde ik de spullen meer tegenkomen. Het heeft uiteindelijk 1.5 jaar geduurd voordat het kamertje zonder bestemming met babyspullen mij ging tegenstaan, waar ik eerst kon ‘genieten’ van het babyspul door mijn handen laten gaan, sloeg dat om naar frustratie. Mijn man en ik neigde steeds meer naar ‘het niet meer proberen’ maar de echte beslissing durfde we niet te nemen. Ik weet niet meer precies hoe het is gegaan, maar net voor de zomervakantie kwam het besef dat het zo goed was. Ik had graag twee kinderen willen opvoeden maar het heeft niet zo mogen zijn. Door de beslissing te maken, kwam er ruimte om ons leven opnieuw in te richten.

Bestemming

Het lege onbestemde kamertje, kreeg een bestemming. We hebben het bijgetrokken bij de kamer van onze dochter, zodat zij nu een mooie ruime kamer heeft. De gipsmuur tussen de twee kamers moest eruit. Ik weet nog dat ik heel stoer was, dat doe ik wel even. Ik ben begonnen, niet wetende hoe therapeutisch dit zou zijn. Ik heb met de hamer geslagen, met mijn benen getrapt, het stof vloog om mij heen en ineens was er een gaatje en kon ik door de muur heen kijken. Toen ik dat punt bereikte voelde het alsof de grond onder mijn voeten verdween, ik heb gehuild, tranen van maanden. Het besef, dat ik bewust koos voor geen zwangerschap, kwam zo hard binnen. Met ogen vol tranen ben ik doorgegaan, en hoe groter het gat werd, hoe rustiger ik werd.

Nu, meer dan drie jaar later, kan ik oprecht zeggen: het is goed zo.”

Lees meer

Gastblog: “Alles werd verdeeld en niets werd verspild.”

Petra (51) is moeder van drie volwassen kinderen. Ze was 19 jaar toen ze onverwacht zwanger werd en bij toeval terecht op een grote biologisch-dynamische antroposofen woongemeenschap/boerderij. Lees haar inspirerende verhaal.

Petra: “Ik lees graag Moeders Minimalisme, hoewel ik nooit reageer. Ik heb geen Facebook en gebruik geen social media. Lekker rustig.

Ik las dat Dieuwke ging “maximaliseren” en moest denken aan mijn eigen zwangerschappen.
Spontaan stuurde ik haar een mail om haar te feliciteren en stelde voor om een gastblog te schrijven over mijn eigen ervaringen. Dat mocht, dus bij deze.

Zelf was ik 19 jaar toen ik onverwacht zwanger werd en 20, toen ik beviel. De vader (hij is helaas overleden) en ik bleven goede vrienden en hij was zijdelings bij de opvoeding betrokken. Ik was al jong uit huis en na mijn middelbare school wist ik niet zo goed wat ik wilde. Bij toeval kwam ik terecht op een grote biologisch-dynamische antroposofen woongemeenschap/boerderij en ik besloot daar een jaar te gaan werken. Aanvankelijk als nanny, maar al snel hielp ik mee op het land, in de kaasmakerij, deed de boekhouding en stelde ik de groentepakketten samen, welke we verkochten. Heel vooruitstrevend toen. Alles werd gedeeld, niks werd verspild, elektrische apparaten waren er niet, dagelijks gezamenlijke gezonde maaltijden en dat bij elkaar sprak me erg aan.

Het leven was prettig, gemoedelijk en eenvoudig.

Op een dag kwam ik een beetje bedremmeld op mijn werk. Ik had een lange lijst gekregen van de kraamzorg en ik wist me totaal geen raad: had ik echt zoveel spullen nodig voor een baby? De ervaren moeders in de gemeenschap legden uit, dat er totaal geen noodzaak was voor zoveel spullen. De term minimalisme bestond nog niet, maar dat was het wel degelijk. Uiteindelijk heb ik niets nieuw gekocht behalve het verplichte dure kraampakket (achteraf ook onzin) en een matrasje. De rest heb ik gekregen, geleend, gemaakt of bij de kringloop gekocht. Mijn oude bureau werd de commode en in mijn kledingkast maakte ik een plankje vrij voor de veelal zelfgemaakte kleertjes. Het leven was prettig, gemoedelijk en eenvoudig. Het voelde aan als een warme deken.

De baby, een meisje, werd soepel thuis geboren, de borstvoeding lukte en al snel ging ik weer aan het werk, mijn dochter kon gewoon mee. Ik had een ouderwetse kinderwagen gekregen van ribcorduroy, nu zou íe helemaal hip en vintage zijn en hij voldeed prima. Mijn dochter zat graag in de draagzak of lag in de tweedehands box in de woonkamer. Ik was erg zuinig op de spullen die ik had en had bij wijze van experiment tegen mezelf gezegd: als ik nou eens een maand helemaal niks koop, wat dan? Het werd uiteindelijk een jaar. Een jaar niks kopen, geen spullen, geen kleding, geen bosje bloemen, het was zo gek nog niet. Vervolgens kreeg ik de smaak te pakken van opruimen, ver voor Marie Kondo haar verhelderende boek schreef.

Nu kon ik zwangere vrouwen helpen zoals de moeders van de gemeenschap dat bij mij deden.

 

 

Toen de woongemeenschap tot mijn verdriet ging verhuizen naar het buitenland, wist ik wat ik wilde: een opleiding zwangerschapsgym docente en een tweedehands babyspullen winkeltje. En beiden lukte wonderwel en snel. Nu kon ik zwangere vrouwen helpen zoals de moeders van de gemeenschap dat bij mij deden.

Ik was getrouwd met mijn nieuwe partner en we hadden goedkoop een huis gekocht waarin ik de hele benedenverdieping en garage heb gestript tot winkel. Mensen konden hun gebruikte baby – en kinderspullen en kleding in consignatie brengen. Het liep heel goed, twee vliegen in een klap: ik had werk en kon thuisblijven, ik had inmiddels drie kinderen. Ik hoefde letterlijk alleen de trap af naar mijn werk. Steeds meer mensen in mijn omgeving liepen warm voor tweedehands spullen en vooral ook voor minder (!) spullen. Ik heb er warme vriendschappen aan overgehouden. Mijn huwelijk en mijn winkel bestaan niet meer, maar mijn ideeën over ontspullen, minimalisme en consuminderen leven nog steeds. Misschien dat ik toch eens moet gaan nadenken over een carrière als opruimcoach!”

Lees meer

Kinderen grootbrengen zonder speelgoed (filmpje)

darciDarcy Isabella is een minimalistische moeder met maar liefst 10 kinderen! Ik geniet altijd van haar filmpjes en zal zo nu en dan even eentje met jullie delen.

In onderstaand filmpje vertelt ze dat haar kinderen opgroeien met bijna geen speelgoed. Op hun verjaardag krijgen de kinderen een lekker verwenontbijt, een klein praktisch cadeautje en ze mogen ergens met naar toe rijden om hun lievelingseten te bestellen en op te eten.

De kinderen lijken zich in ieder geval geen moment te vervelen in de filmpjes.

Veel kijkplezier!

 

 

 

Lees meer